10 mei 2012

16. Het antwoord op mobiliteit, misschien nog iets en alles

Na het recalcitrante gedrag van mijn geliefde transportmiddel kreeg ik de Gouden Gruwel als vervangwagen.

Mijn garage houdt duidelijk geen rekening met noodgevallen -'Het is zo druk mevrouw, ge zoudt het niet geloven'- dus zag ik mij genoodzaakt om de vervangruwel te laten verlengen bij Rent a Car. Een klein gelukje wou dat ik daar al eens eerder moest zijn en dus feilloos wist wanneer een steile helling op te rijden naar hun onderkomen want geen enthousiaste vlag die het aangeeft.

Toen moest ik zestien. ZESTIEN. Jawel, 16! handtekeningen zetten om mijn vorige contract (courtesy TW, afgesloten door de Zoon) te laten beëindigen en de Gruwel terug uit hun verhuurklauwen te rukken.

Maar denkt ge nu dat ze mijn identiteitskaart gevraagd hebben? Of mijn rijbewijs? Ma ba neet. Zolang ge uw Visa overhandigt, is dat blijkbaar allemaal ok. Een Visa waar geen pincode voor vereist was trouwens.  Slechts een handtekening, die ik uit verveling na het afwachten van zestien prints uit een traag machien en dan nog eens een telefoontje naar Het Hoofdkantoor zo onduidelijk gekribbeld heb dat ik evengoed mijn jongste had kunnen laten signeren.

Laat ik nu net heel goed zijn in handtekeningen vervalsen. Zo jammer dat ik niet Mevrouw Jansens van haar kredietkaart beroofd heb vandaag. Want anders had ik met die auto wel heel andere dingen gedaan dan de school en de GB gefrequenteerd. Er valt vast nog wel een bankkantoor te overvallen dat niet geplaagd gaat onder intresten van de overheidsgarantie.

Gemiste kans voorwaar.

Ps: als ge de titel niet snapt, zijt ge mijn vriendje niet meer. Het ligt volledig aan u.

08 mei 2012

Op visite bij de Knack.

Mme. Zsazsa en ik carpoolden naar de uitreiking van de Weekend Blog Awards. Van dat saaie boekje, weet u nog wel? Oeps, ik geloof dat ik gisteren aan iemand beloofd heb om dat nooit meer te zeggen. Maar kom, u las er vast over.

Over de rit heen en terug wil ik niet veel meer kwijt dan dat ze eiste dat ik dissolvant en een watje zou meebrengen en dat er koffie gemorst werd. Over het feit dat ze bij het aanschouwen van mijn huiselijke chaos een lachkramp kreeg en foto's begon te trekken, ga ik al helemaal zwijgen. Wel hebben we ons voorgenomen om zoals vroeger terug elke ochtend met elkaar te bellen terwijl we een opruimronde doen. Ik heb er duidelijk nood aan.

Zij won en ik werd tweede. Omdat ik de enige met een sakosj was, mocht ik De Trofee onderdak geven. Ik hoop dat de tabaksresten er afgegaan zijn.

Het was gezellig. Oude bekenden, verse kennismakingen en veel wijn. Maar ook hier werden foto's genomen.

Ik roep al jaren dat ik niet met mijn gezicht op Tinternet wil staan maar als de Aandachtshoer in u naar zo'n evenement wilt gaan, dan moet ze achteraf niet zeuren. Het valt nog mee, al bij al. Eerder een kwestie van wiezoektdievindt. En dat is precies wat u mag doen, als u zich voldoende moest vervelen:

weekend-blog-awards-640x260.jpg

06 mei 2012

Zo zielig, een zieke. Nog zieliger nu: ik.

De Zoon belde: 'hij braakt enorm veel vloeistof uit en hij is verschrikkelijk warm.'

Onmiddellijk was ik in paniek. Want dat klinkt niet goed. Vertrouw uw hartendief dan al eens tien minuten toe aan uw oudste en dan krijgt ge zoiets.

'Ik kom direct af,' zei ik en snelde ter redding.

Aangekomen bleek het bloedje inderdaad oververhit en een meterslang vochtspoor etaleerde dat er iets niet pluis was. Bovendien stonk hij.

Wat doet een mens in zo'n omstandigheden? Zij belt Touring. De technieker van dienst hing onmiddellijk een 'niet meer starten' kaartje aan de zieke zijn achteruitkijkspiegel en bestelde een takelwagen.

Een koelmiddelinfuus voor zieke auto's, bestaat dat?

Wat voor schade richt een koelvloeistoflek ook aan? Want zoals u als ongetwijfeld trouwe lezer weet, zou de auto mijn lievelingskind zijn, moest ik aan lievelingskinderen doen.

ps: Mijn Zoon, die ik bijna heilig zou willen verklaren, ging diezelfde avond nog mee met de sleepwagen voor een vervangwagen die ik niet ging bewonderen tot de volgende ochtend. Toen ik buitenkwam bij volle daglicht puilden mijn ogen uit hun kassen van horror. Een Goudkleurige Gruwel is mijn transportmiddel voor de komende dagen. U gelieve mij niet te herkennen op de Ring van Antwerpen.

 

01 mei 2012

Jahaaaaaa-rig

Een mens is al eens jarig. Dat gebeurt zo, eens per jaar. Als een mens dan de chance heeft om uit te slapen dan doet hij dat ook, vooral als hem het geluk te beurt valt dat de Wederhelft evenmin moet opstaan.

Ok, hij/hem klinkt raar in voorgaande paragraaf. Ge moogt vervangen door zij/ haar.

Dan kan het voorvallen dat ge uw telefoon niet beantwoordt. Voor verjaardagswensen van uw moeder. Bijvoorbeeld.

Maar gebeurt het bij u dan ook dat ten twaalven uw moeder aan uw deur staat? Mét sleutel voor het geval ge niet zoudt thuisgeven op de eerste bel?

Want ze had al geprobeerd om u telefonisch te bereiken. Maar ze kreeg geen gehoor. Dat wil zeggen dat ge dood ligt ergens. Op Uw Verjaardag Gotbetert.

Schone sterfdag nochtans om op uw graf te zetten. Maar niet volgens Ons Ma. Die schudt u desnoods uit uw graf. Want daar zal ze de sleutel ook wel van hebben.

PS: ge moet niet feliciteren want deze feiten gisten al van 14/2 in mijn brein.