18 september 2006

Rug en rommel

Om negen uur had ik een afspraak bij de osteopaat op aanraden van de huisdokter waar ik eindelijk, na meer dan een jaar gezeur (ik moet toch eens naar mijn rug laten zien, ik zal eens...etc etc) geraakt ben, al was het in eerste instantie voor Vogel en niet voor mezelf.  Maar ik blijk dus een geblokkeerde wervel te hebben.  Nog van toen ik van Valk gevallen ben dus.  De dokter vroeg of ik er niet mee naar de dokter geweest was.  Nee dus, halloooo, U bent toch de dokter??? 

Soit, om even voor negen zat ik waar ik moest zijn en om twintig over negen zat ik er nog.  Ik informeer of er iets mis is en wat blijkt, de telefoontroela heeft mij voor morgen om negen uur opgeschreven.  Wat dus onmogelijk is aangezien ik dan even later mijn rug ga pijnigen in de Yoga.  Vergissing dus en nu wordt het woensdag.

Met één oog op Martha Stewart (o ironie) strijk ik  een nachthemd van Vogel waardoor ik een halve Pipi Langkous meeneem. Verdomme ik haat die plastiekige opdrukken.  Wordt er nu echt van mij verwacht dat ik volledig op het kledingstuk gefocust strijk?

Zaterdag zijn we trouwens met vrienden Japans gaan eten (onwaarschijnlijk zalig).  We hadden bij hen afgesproken en ik kreeg de gelegenheid om hun Smetteloze en tot in de puntjes Opgeruimde appartement te bezichtigen.  Alhoewel ze geen kinderen hebben zou het onfair van mij zijn om de steeds heersende wanorde hier alleen aan Vogel toe te schrijven.  Speelgoed is natuurlijk een instant rommelmaker maar ik moet toegeven dat dat in het niet valt bij de Volwassenenrommel.  Hoe doen die mensen dat toch?  Een keuken waar behalve de obligate koffiepadmachine niks maar dan ook NIKS op het aanrecht staat.  Een living zonder papiertjes, tijdschriften, schoenen onder en naast (lege) tafels, boeken enkel in de boekenkast. Een slaapkamer waar enkel een bed in staat en geen stoel vol kleren die nog in afwachting van ofwel de kast, ofwel de wasmand zijn.  Een  bureau in een voor de rest lege kamer en eveneens zonder troep opgestapeld.  Een was -en strijkkamer waar geen was en strijk instaat.  Het is mij een raadsel.  En ik vraag mij dan ook af of het wel echte mensen zijn.  Misschien trekt na ons bezoek iemand hun batterijen uit hun rug en bergt hen op in een kast. 

13 september 2006

Sportdag

Gisteren voor het eerst naar de Yogales.  Moederziel alleen want de andere vriendinnen waren verhinderd door interne omstandigheden .

Best wel spannend, zo'n beetje als de eerste dag op een nieuwe school waar je niemand kent.  We waren met zeven, waaronder 5 vrouwen die behoorlijk ouder waren dan ik, of er toch zo uitzagen.  Het anderhalf uur is voorbijgevlogen, het was echt zalig.  Maar wel pijnlijk : veel beenrekoefeningen en rugoefeningen. Op het moment zelf voelden de rekoefeningen alsof er pezen allerhande gingen scheuren. Daar voelde ik na de les niks meer van, mijn onderrug echter, die al een jaar pijnlijk is, voelde 's middags aan alsof er een tientonner over gereden was en de brokstukken door een peuter terug ineen gepuzzeld waren.  Dat terzijde ga ik zeker blijven gaan, het is de moeite.

Dan moest ik 's avonds natuurlijk nog naar de Valk.  De les was redelijk tam, gezien de Valk niet te actief staat de laatste weken.  En gelukkig maar want het was gisterenavond nog altijd 30 graden. Ik heb echter ritmeoefeningen gedaan, wat weer beenspieren inhoudt, maar dan niet rekken. Dus kletsnat waren we toch, Valkie en ik.

De stand van zaken deze ochtend is als volgt :

-ik ben niet stijf, maar dat ben ik nooit.

-mijn onderrug doet terug gewoon pijn, niet meer verbrijzeld pijn.

-de rest van mijn rug voelt redelijk gekraakt.

-waar je benen je heupen ingaan voelt het alsof alles breder is.  Help, ga ik nog wijdere heupen krijgen van yoga dan ik al heb???

 

Op zich lijkt me de combinatie rekken/Yoga en verkorten/paard niet echt ideaal, toch niet op dezelfde dag, maar het zal wel wennen zeker?  En anders maak ik binnenkort van Valk een koetspaard, dan kan hij mijn moede, mishandelde lijf trekken.

 

10 september 2006

Hoogte-en laagtepunten van de week

Hoogtepunt van vrijdag , of zo je wil laagtepunt : ik zie terwijl wij op de snelweg naar de Valk rijden een man links van ons slapend achter zijn stuur zitten.  Terwijl ik gil naar Geliefde van 'Oekandanu' zie ik hem zijn ogen opentrekken en gelukkig in rechte lijn verderrijden.  Ik spoor Geliefde aan om raprap gas te geven want als die weer in slaap sukkelt, keert hij heel de snelweg mss bij elkaar en hoe egoïstisch het ook mag klinken, daar zit ik liever dan niet tussen.

Hoogtepunt van van de week : Kleine Vogel raapt wat ik dacht eikels te zijn voor de deur, maar gezien ik niet flora-onderlegd ben blijken het volgens Geliefde hazelnoten te zijn. Vogel zegt dat er baby-eeekhoorns in zitten en ik ben totaal oooooooooooooooo en wil ze onmiddellijk uitbroeden, alhoewel ze direct zegt dat het maar een grapje is. Enfin, niet dat ik zo simpel ben maar het idéé is toch ongelooflijk schattig.

Laagtepunt van de week : Geliefde maakt zich onnoemelijk druk over manoeuvrerende brommertjes van Zoon-vrienden voorbij de Heilige Auto en ik snauw dat ik hem ga verkopen aangezien ik er toch niks aan heb omdat ik er uit piëteit met zijn neurosen al niet mee naar de supermarkt, vriendinnendate, de stad enz. ga.  Daarvoor heb ik dus mijn Ketel gehouden maar ja, zo is mijn plezier ervan ook wel heel beperkt en zoals een paard dat maar 1 keer per week van stal mag, zo rijd ik ook met die auto wat mij nog wel eens duur te staan zal komen, boetegewijs.  Maar kwijt wil ik hem nu ook weer niet...dilemma dilemma.

Hoogte-of laagtepunt, ik ben niet zeker : Zoon ontdekt terwijl we samen op mijn laptop naar een filmpje van Trigger Happy (de originele) zitten te kijken dat mijn N en E totaal afgesleten zijn. En mijn laptop is nog vrij nieuw.  Danku msn-vriendinnen !

Hoogtepunt : Zoon is nieuwe kleren gaan kopen en ziet er zo super uit in zijn nieuwe sweatshirt-met-kap, wat ik nooit voor hem mocht kopen, dus ik weet niet waarom hij nu wel een kap koopt (morgen meer daarover na ondervraging) dat ik gewoon smelt. Zo een mooie jongen, en het is MIJN zoon.

Het is niet te geloven, want ik was al stapel op hem bij zijn geboorte, maar ik hou meer en meer van hem.  Als dat maar goed komt als ik concurrentie krijg van een potentiële schoondochter.

 

05 september 2006

Koopkoorts

Vandaag gaan winkelen met Lunatic Mom.  De oogst was weer aanzienlijk. Gezellig geluncht en heel gezellig gekletst! Nee beste lezers, we hebben niet over jullie geroddeld, of toch niet overmatig. 

Rond twee uur doorgegaan en toen nog mijn groenten en fruit gaan afhalen.  Helaas is naast de biowinkel ook nog een hele mooie klerenwinkel. Waar ik dan nog een jurk gekocht heb. Ik zou enkel met oogkleppen mogen buitenkomen eigenlijk.

Vriendinnen J en K belden net te laat dat zij ook naar de stad waren gekomen, om ons te bespioneren maar  ik stond toen al bij mijn groenten.  Ze hebben het zonder mijn voortreffelijk gezelschap moeten stellen dus, jammer !

Zoon belde om kwart over twaalf dat hij bij een vriend ging eten die jarig was, dus mijn met liefde gesmeerde boterhammekes die ik had klaargezet, werden versmaad.

Straks naar de Valk en gezien het benauwde weer zal ik  weer mogen zweten. Als het maar niet gaat regenen, dan kan ik mijn na-het-rijden-wijntje-of-twee  nog lekker buiten degusteren.

20 juli 2006

Warmtegezeur en vliegadvies

Gisterenavond was ik zo misselijk van de warmte dat ik om kwart voor elf met een loeiende hoofdpijn en een Nurofen naar het Walhalla van mijn slaapkamer-met-airco getrokken ben. Geliefde was nog niet thuis van de manège maar ik heb hem gebeld met de mededeling dat ik het hier beneden geen seconde langer uithield.

Ik lag zalig met een boek in bed toen ik eraan dacht dat ik mss wel de terrasdeuren was vergeten sluiten en dat diverse dieven, moordenaars en verkrachters zich waarschijnlijk al in de deuropening aan het verdringen waren. Geliefde ging wel binnen het kwartier thuis zijn maar op een kwartier kan er veel gebeuren nietwaar?  Toen ik de deur van mijn koelruimte terug opendeed kromp ik letterlijk in elkaar van de dompige warmte die instant op mijn lijf kwam kleven.  De terrasdeur was natuurlijk al toe.

Ik weet wel dat ik een zeur ben en dat de meeste mensen zelfs geen airco-walhalla hebben en bijgevolg de hele nacht liggen zweten en waarschijnlijk geen oog toe doen maar ik prijs mezelf wel gelukkig én de Slimste Mens ter Wereld dat ik verleden lente doorgezet heb met het airco plan, ondanks gezeur van Geliefde dat dat toch totaal onnuttig is voor de 2,5 warme dagen hier ten lande.  Elke dag wrijf ik hem een superieur 'ziejenuwel' onder de neus.

Aangezien ik natuurlijk geen hele dag in de slaapkamer kan zitten (door Kleine Vogel, anders deed ik het ongetwijfeld wél) had ik gisteren al besloten om vandaag naar het Shopping Center te gaan.  Goeie beslissing, want weinig volk en zalige temperatuur.  Oogst : 3 boeken, een rok en broek voor Vogel en een jurk en topje voor mij, beiden reeds herfstspul, in de hoop dat het vlug zo mag zijn.

En nu heb ik alweer het zweet in mijn knieholten staan en een rooie ellendekop  De koele aperitiefmartini aan mijn zijde smaakt echter wel, in tegenstelling tot gisteren toen ik hem (heel onkarakteristiek) gewoon heb laten staan.

En mijn geklaag herlezende vind ik het schandalig dat ik als volwassene zo jammer terwijl Vogel niks om de warmte schijnt te geven (maar misschien zijn haar zweetklieren nog niet ontwikkeld) .  Nog erger is dat baby P. van de Functionele Moeder (mijn lieve jeugdvriendin) geplaagd wordt door hoge koortsen van alsnog onbekende oorsprong.  Arm kleintje, een binnentemperatuur hebben van 38 of 39 graden met dit weer, dàt is pas afzien..

Langs de andere kant was mijn dag weer even goed toen een schone, zuidelijk uitziende straatreinigingsvrachtwagenbestuurder zijn nek bijna kraakte om naar mij om te kijken toen ik uit de auto stapte, teruggekomen van het Shopping center.  En aangezien ik niet met de mooie auto weg was, zal hij toch echt wel naar MIJ gekeken hebben. Mijn mama riep hem nog na 'Helaba, ze is getrouwd zenne' , maar ik wees haar er fijntjes op dat dat eigenlijk niet waar is.

En zo wanhopig wordt een vrouw op haar 38 dan, want de attenties van een straatreinigingsvrachtwagenbestuurder, hoe mooi en zuidelijk ook, zijn waarschijnlijk niet hetgene waar je als jonge , strakke deerne van droomt...

 

Nog kleine reis-appendix : ga als angstige vliegtuigreiziger NOOIT aan de vleugel zitten (in de Virgin Suppo's de rijen 14 en 15 en voor de zekerheid ook 13 en 16) want het zicht van de vleugel, die er dus in tegenstelling tot een speelgoedvliegtuig NIET uitziet als een gladde dolfijnvin, maar als een hoop bijeengebricoleerde rommel is niet echt geruststellend.  Ik zweer dat ik 3 ontbrekende schroeven, van het parkervijzentype, heb geteld.  En ook het zicht van in-en uitklappende flappen doet je er alleen maar aan denken dat ze dat ook misschien wel eens niet zouden kunnen doen.

06 juli 2006

Feestje

Gisteren feestje in de tuin van een villa met zwembad.  Sloten wijn van 17h tot 23h, slechts ingedamd door groentjes,kaas en broodjes. Er was ook nog barbecueworst maar dat kon er niet meer bij.

Heel gezellige avond, ik blijk verbijsterend goed overeen te komen met een vrouw die ik maar vluchtig ken en waarvan ik nooit had gedacht dat we zoveel gemeenschappelijks hadden.

Vriend van V., die eigenlijk de schuld is van Geliefde zijn teenaccident, heeft voor onze aankomst zijn teen gestoten aan een stuk ijzer en heeft nu ook bloederigheden.  Ik zeg hem dat het de straf van god is en dat die mij helaas een beetje verkeerd verstaan heeft want dat ik eigenlijk om een paard met ijzers aan had gevraagd. Maar allez, evengoed is gerechtigheid geschied .

Een aantal mannen waaronder de mijne speelt zeker een uur watervolleybal of iets wat er voor moet doorgaan. Mannen blijven altijd kinderlijk speels blijkbaar.

Ik overweeg voor de zoveelste keer landelijk te gaan wonen mét zwembad, hoewel ik niet graag zwem.  Het is echt wel heel sfeervol.

Vanochtend vroeg kleine vogel me of het een leuk feestje was geweest. Zo lief!

Ik had gisteren voor mijn ouders die kwamen babysitten taart gekocht. Vogel wilde daarnet een stuk van de overschot.  Ik haal de doos uit de ijskast en er blijkt door de kou bedwelmde vlieg in te zitten. Ik geef haar toch maar een stuk alhoewel ik bedenk dat de vlieg misschien eieren of andere viezigheid heeft gelegd en Vogel morgen misschien weer aan het kotsen gaat slaan.  Hoop van niet, doeme ik heb er al spijt van.

Voor de rest heb ik nog niks uitgestoken wegens te warm. Vanavond misschien?

03 juli 2006

Vetvarkens?

Teen van Geliefde is absoluut walgelijk.  Maar hij doet geen pijn, da's toch niet te geloven?

Zoon is veilig terug van Werchter, hij heeft een geweldige kleur en heeft zich super geamuseerd.  Verhaalde zelfs over de groepen die hij al dan niet van heel dichtbij gezien heeft en liet verzameling gekregen gadgets zien : petten, teensletsen , t-shirt van TMF en portable boxen van proximus (dat moet nogal geld kosten!), wat al bij al nogal een prestatie is  want ge moet er gewoonlijk elk kruimeltje verhaal uitsleuren (hoe was het ? goed.)

Daarnet dik tegen mijn goesting groene zakken moeten openhouden om Geliefde zijn afgeschoren hagen in te proppen wegens volle groencontainer.  Tuinbesognes zijn echt niet aan mij besteed .  Ik vind het schoon als het schoon is maar ik wil het niet doen of eraan meewerken. 

Geliefde had verteld dat er beesten in Vogels zandbak zaten en ik ging eens een kijkje nemen. Ik hef het deksel op en OMG ik heb nog nooit zoiets walgelijks gezien,inclusief Geliefdes teennagelloze bloederige teen .  Geen rozijnenbrood heeft zoveel rozijnen als er in de zandbak beesten zitten . Er is meer beest dan zand peins ik.  Het zijn  wat wij hier vetvarkens of vette varkens noemen maar waar ik de echte naam niet van weet.  Walgelijk in ieder geval. Ik wou er een foto van nemen maar Geliefde wenste het deksel niet open te houden.

Hij weet ook niet wat we er mee aan moeten. Ik denk dat we tijdens het verlof het deksel gaan openzetten in de hoop dat ze verhuizen.  Maar niet nu want hij moet nog in de tuin werken en wil dat niet omringd door loslopende vetvarkens doen.

02 juli 2006

Middagje spoed

We reden vanmiddag zoals gewoonlijk naar de manège. Op de baan, een paar minuten ervandaan zagen we de groep van 13 h, die echter terug naar de manège reed ipv ervanweg, zonder de kopvrouw. Direct viel onze euro dat er iets niet pluis was. We parkeren, de groep komt aan en vriend D, vriend van lerares V, springt van zijn paard, geeft de teugels aan Geliefde en vraagt haar even binnen te zetten.  Er is iemand gevallen achter de hoek, lerares V is er bij gebleven maar hij moet het paard gaan halen.

Geliefde gaat altijd met rijschoenen naar daar, behalve, juist ja, vandaag.  Hij is in sandalen en heeft zijn rijschoenen mee.

Hij pakt het paard aan maar die is heel zenuwachtig en begint te trappelen.  Je raadt het al, recht op zijn teen.  In een reflex trekt hij weg, de nagel van zijn middelste teen er radicaal af.  Bloed alom, en pijn natuurlijk. Paard aan iemand anders gegeven, Geliefde onder de koude kraan gestoken maar het houdt niet op met bloeden.  Ik verbijt mijn gebruiklijke bloed=kotsen of flauwvallenreflex en kijk toe.  Aangezien ook zijn tetanusinentingen niet meer in orde zijn moet hij sowieso naar spoed.

Dokter onderzoekt en stelpt het bloed.  Plaatje wijst uit dat er niks gebroken is, inentingen worden gegeven.

Ondertussen is eindelijk de ambulance met onze gevallen vriend gearriveerd.

Zijn paard was door de knieën gegaan, hij krabbelt nog recht maar vriend hangt in de nek en paard sleurt hem erover.  Vriend kan niet meer  bewegen.  40 minuten hebben ze op de ambulance moeten wachten, het ziekenhuis is in rustig tempo 15 minuten ervan weg   Wij vreesden al dat het heel erg ging zijn, gezien hij niet kon bewegen en gezien de lange tijd dat de ambulance wegbleef, maar gelukkig het is slechts een spier die geraakt is.

Wij kunnen ondertussen terug vertrekken met ingewindelde Geliefde.  Kleine vogel is bij een vriendin op de manège gebleven, tot mijn grote verwondering want gewoonlijk wil die niet van mijn zijde wijken, maar belofte tot puzzelen doet wonderen blijkbaar.

Achteraf zitten we terug voltallig op het terras.  Ik roep het uit tot de eerste bijeenkomst van Oudstrijders van de Manège want we hebben Geliefde met zijn teen, vriend S met zijn rug en dan nog dochter van de vriendin die op Vogel gepast heeft, die gisteren door een auto aangereden is,met voet in de gips.

Valk heeft gewoon op de wei mogen staan en een koude douche gekregen.

De ene zijn dood is de andere zijn brood.

 

24 juni 2006

Wasmachien, droger en paard

Vanochtend tot half tien geslapen, luxe zeg! Vogeltje was om 8 uur met haar vader naar beneden gegaan ,wat ze gewoonlijk niet doet want "mama moet mee", maar vandaag dus wel. Toen ik beneden kwam zei geliefde : "ha daar is kabouter lui", de onnozelaar .Ik  had er met gemak nog 2 uur achteraan kunnen plakken, dus ik vond dat ik nog vroeg op was, gezien de vogelloze buitenkans.

Deze middag manège, Geliefde heeft gereden, ik heb gezeten. Kleine Vogel had haar waterpistool mee en heeft samen met haar vriendje en diens kleine zus een geweldig waterfestijn gehouden, ze dreven en hingen vol slijk maar ze hebben zich geamuseerd!

De Valk heeft precies deugd gehad van zijn spuit want hij liep heel vlotjes.

Ondertussen zie ik mijn wasmandinhoud groeien en groeien, tegen donderdag ga ik de deur van de badkamer niet meer openkrijgen zonder dat er een berg kleren op mij valt, peins ik.

Ik kreeg ook nog de hint van vriendin J dat de inhoud van een wasmachine van 9 kilo niet in een droogkast van normaal formaat gaat.  Ik had daar ook al aangedacht en geliefde kwam met het geweldige idee om dan een deel was op te hangen ipv te drogen.  Nu droog ik gewoonlijk alles, behalve delicate krimpdingen en rijbroeken vanwege de leren stukken, en ik HAAT ophangen omdat ik geen stenen onderbroeken en handdoeken wil en omdat ik ophangen an sich HAAT. Slecht idee dus.

Ik ga dan maar proberen zoveel mogelijk in de droger te proppen, desnoods in 2 keer en misschien gaan hij ook wel kapot en bestaat er ook een megadroogkastvariant op de markt.  Ik heb al eens gekeken maar toch geen van 9 kilo, damn!

 

19 juni 2006

Het Avondjournaal.

Na het avondeten en het Vogelbad heb ik mij toch maar aan de was gezet.

Een ontmoedigende hoeveelheid 'te strijken' gesorteerd, het niet te strijken deel naar boven gebracht, en dan vuile was gesorteerd.

Halverwege breekt mijn pinknagel af tot op het vlees. Heel erg auw en een vies gevoel van kale pinktop.

 

Terwijl ik de was opvouw met één oog op het nieuws van zeven uur, kijk ik even naar buiten waar Geliefde in profiel, met bloot bovenlijf zijn snoeiwerk staat te bewonderen.  Ik zie een uitstulpende buik.  Niet van het bierbuiktype, maar gewoon buik. Op zijn anders toch wel mooie lijf.

Ik vraag mij af waarom mannen zo ongegeneerd, met de armen in de zij en de blote buik vooruit kunnen staan en waarom ik de hele dag in ademsnood verkeer bij mijn pogingen om buik én maag naar binnen gezogen te houden.

Ik stierf nog liever dan hem mijn oningetrokken blote buik te laten zien, en misschien zou dat niet eens nodig zijn en ging hij wel spontaan lopen van dat zicht.

 

Voor alle zekerheid ga ik het toch maar niet uitproberen.

18 juni 2006

Luie zondag

Voor mij dan toch.  Kleine vogel was om half acht wakker. Toen ze zag dat ik nog niet aan opstaan toe was, is ze in haar eigen kamer wat boekjes gaan kijken. Ze slaapt nog steeds in haar spijlenbed bij ons op de kamer en als ze 's nachts wakker wordt, in ons bed. Naar eigen zeggen is ze nog véél te klein om in haar eigen kamer in het grote bed te slapen. Zelfkennis is het begin etc..

 

Een uur later dan toch maar opgestaan en gedoucht.  Geliefde was al eeuwen  wakker en had al hond uitgelaten, koffie gemaakt, kelder opgeruimd (om de 23,5 dagen moeten de kelder en de garage opgeruimd worden.  Ik zou niet weten hoe die altijd onopgeruimd komen, wat verandert er nu in een kelder?  O ja, de lege drankverpakkingen van de daar opgeslagen cola , water en melk worden door Zoon en mezelf achteloos achtergelaten tot poetsvrouw of geliefde ze weggooit, ik beken schuld, Zoon waarschijnlijk niet, die heeft nooit iets misdaan, maar voor de rest zou ik niet weten hoe een verlaten stuk huis onopgeruimd raakt.), een auto gepoetst enz enz.  Ik ben al moe van zijn activiteit en ik ben pas uit mijn dagelijkse coma.

Na het onbijt ga ik wat met een boek in de zetel liggen terwijl Vogel terras onveilig maakt met haar pas verworven waterpistool en Geliefde een meer dan verdiende kop koffie drinkt.

Hij zegt mij dat ik er weer niet al te levenslustig uitzie.  Ik doe niet de moeite om het tegen te spreken aangezien ik sowieso pas echt wakker word rond de middag, àlle dagen.  Na 10 jaar zou hij dat toch moeten weten. Vind ik.

Ik doe de nodige gezichtsrestauratie en probeer er levendig uit te zien; denk niet dat het gelukt is.

 

Dan rond elven even langs mijn moeders appartement, een steenworp hiervandaan om haar verwaarloosde bloemen water te geven (want ze komt morgen terug van vakantie) opdat zij mij niet van floraschennis beschuldigt.

 

Ondertussen wordt Vogel gebaad door Geliefde en kunnen we even later naar de manège vertrekken.  Zoon blijft thuis om te leren (hopelijk) en die is hoe dan ook niet geïnteresseerd in de manègewereld.

 

Geliefde gaan buitenrijden met de groep terwijl ik mij bezighoud met in de schaduw te zitten, te converseren,nog geen alcohol te drinken wegens te vroeg en te warm en ruzie te maken met Vogel die besloten heeft een kleutercrisis te krijgen over een pak chips dat ze krijgt (nadat ze boterham en aardbeien heeft gegeten) maar dat ze niet zelf wil halen terwijl ze anders constant naar binnen gaat om iedereen lastig te vallen.  Ik weet dus niet waarom ze het opeens niet zelf wil gaan halen, maar ik geef niet toe en na een eindeloze discussie-annex-huilbui waar geen eind aan komt, zet ik haar in een geïmpoviseerde hoek (naughty corner dus) van een boom en een muurklimop.  Na 2 minuten is ze gekalmeerd, supergoedgezind, gaat chips halen en stenen, grassprieten en stokjes voor ons verzameld gezelschap sprokkelen.

De wegen ener kleuter zijn ondoorgrondelijk.  Ik voel mij weer superieur opvoedkundig.

 

Geliefde heeft een bewogen buitenrit gehad.  Valk stelde zich al aan van de eerste minuut en hield er pas mee op na een klets rond zijn oren.  Schrikken van onbestaande roofdieren in het Kempense gaat echt niet op.

Dan zakt er een paard door zijn voorbenen, waarna vriendin-amazone een duik tegen de vlakte maakt en alle paarden schrikken.  De Gezakte gaat er dan ook nog ruiterloos vandoor nadat hij opgekrabbeld is, tegengehouden door de kopmannen die hun paarden wigvormig opstellen. Vriendin er terug op, eind goed al goed. Enkele summiere schaafwonden niet te na gesproken. 

O ja, ook een hertje zoefde over de weg, zo laag in zijn of haar snelheid dat het wel een vos leek. Paarden schrikken weer natuurlijk.... 

 

Valk wordt na gedane arbeid nog gewassen door geliefde, mét shampoo, da's maar 1 keer per jaar, anders is het gewoon afspuiten.

We kletsen nog oeverloos door, ik ben ondertussen aan de wijn wegens toch al 16h . 

Zalige middag, Vogel speelt en speelt, wij lachen en converseren , de mannen vertellen legertijdverhalen, die wij vrouwen trachten tegen te houden, maar tevergeefs, en dan is het tijd om naar huis te gaan.

Vogel in bad, iedereen een omelet, spiegelei, rolei (scrambled egg, voor Vogel) met stokbrood.

Het leven is goed. Tijd om de laptop ter schoot te nemen en met andere vriendinnen te kletsen en te lachen, vanop afstand.  Al even goed.

Wat kan een mens meer wensen?

 

PS : ik heb De Jacky zien vliegen, hij is dus niet gehandicapt maar een parasiet die op mijn goedtierendheid leeft.  Het weze hem gegund.  Zijn ontbijt bestond uit brood, pasta en  broccoli  van de dag voordien.

 

 

 

Vorige 1 2 3 4