18 mei 2009

Schone schijn

Mijn tante zaliger poetste elke week alle schoenen die zij en nonkel hadden aangedaan.  Een heel koffertje vol poetsspullen had zij daarvoor.  Schoensmeer in verschillende kleuren, vodden om dat aan te brengen en een borstel om op te blinken.

Mijn ma doet dit nog steeds.  Ik heb volgens mij al in geen tien jaar nog schoenen gepoetst.  Als ze vuil zijn,  ga ik er eens met een vochtige vod over en dat is het dan.

Ik vraag mij wel eens af of er nog iemand van onder de zeventig schoenen poetst zoals het ooit hoorde. Nee toch? Of gaat u mij nu vertellen dat ik de enige ben die dat onnodig en onnuttig vind? NEE TOCH???

04 mei 2009

Gebuisd

De zoon moest mij voor school enquêteren over de Europese unie. 4/10 had ik. 

27 landen in de EU? Waar zijn die allemaal vandaan gekomen?

08 april 2009

Carglass doet meer!

Men heeft bij Carglass niet alleen de ster gerepareerd ('Er blijft nog slechts een klein litteken over' zei de meneer en dat vond ik heel aandoenlijk ) maar ook mijn asbak geledigd.

Wat mij enerzijds deed gniffelen en anderzijds een heel scala aan overpeinzingen bezorgde.  Zoals daar waren :

-Waarom?

-Huh?

-WTF??

-Hadden ze mijn auto dan niet gelijk ook kunnen stofzuigen?

-Was de asbak zo vol dat ik eigenlijk beschaamd zou moeten zijn?

-Mja, voorzekers wel want er ligt ook een hoop asse naast.

-Ik vind het legen van een vreemde zijn auto-asbak een zeer intieme handeling. Vooral als je eigenlijk gewoon de voorruit moet herstellen. 

-En dat gedacht maakt mij waarschijnlijk eng.

-Maar toch vriendelijk van die mens, bij nader inzien.

-Misschien moest ik maar gewoon niet meer roken in de auto.

-Hey, waarom niet eigenlijk?  Het is toch niet omdat iemand niet met zijn tengels van mijn asbak kan afblijven dat ik mijn gedrag moet veranderen?

-Was hij nu maar van mijn asbak afgebleven dan had ik misschien een onderhoudender stukje kunnen bedenken. De idioot.

Klachten over deze post kan u hier kwijt.

02 april 2009

Ook een fijne dag voor u, Jeroen!

Jeroen van Telenet, u is een leuk mens.  Omdat u kon lachen toen ik, op uw 'bedankje voor trouwe klanten van telenet-het tvdistributiedeel' zei dat ik weinig keuze had wat dat betreft en mij zelfs nog een fijne dag toewenste nadat ik zei dat digitale TV aan mij verspild is wegens te weinig kijkuren.  Ik heb compassie met u omdat u altijd mensen moet lastigvallen, zij het met bedankjes (ok, laat ons een kat een kat noemen : als bedankjes vermomde marketing) , en toch steeds vriendelijk moet blijven.

In uw plaats zou ik het ene astrante antwoord na het andere willen produceren.  Maar misschien zat u ook wel te rologen aan de andere kant van de lijn.  Ik heb het iig niet gemerkt.

En op een dag vind ook u de job van uw leven.  U verdient het! En laat mij nu gerust of ik laat het tegenscript op u los. (Hraptjen hoor, daar ben ik te tam voor.)

07 februari 2009

In your Face(book)!

Een maand geleden sprak ik minachtend : vanzeleven zien ze mij daar niet.  Maar toen gingen een voor een al mijn vriendinnen overstag en er werd in mysterieuze termen gesproken.

Ik bestookte hen met vragen als : ben je dan googlebaar, ziet men je emailadres?  Want ik ben ongooglebaar en dat wil ik zo houden.  Ik kreeg geen antwoord, geen kat die het wist.

Gisteravond kreeg mijn nieuwsgierigheid de overhand. Ik registreerde. Groot was mijn verbazing dat er al twee 'vriendjes' stonden te wachten.  Een moeder van op school en de dochter van mijn eerste poetsvrouw.  Ok, qua glamourgehalte is dat mager, realiseer ik mij.

Het eerste wat ik deed was het onding uitspitten op privacysettings want niet langer dan 5 seconden na mijn registratie stond ik al op Google. Niet voor lang edoch : een simpel vinkje uitvinken was genoeg om mij te weren van zoekmachines allerhande. Wat de test, een minuutje later bevestigde.

Een foto dan, want een gezichtenboek zonder gezicht is triest.  Het geval wil echter dat ik geen foto's heb van mezelf.  Dus nam ik de deze maar.  Wat Mme. Z de opmerking : 'Schomtelijk' ontlokte.  Ze houdt niet van Gaston.

Plots kreeg ik emails. De ene na de andere.  En niet alleen van mensen die mijn vriendje wilden worden maar ook van vriendjes die mij via Facebook een mail hadden gestuurd.  Dus ik kreeg mail om te zeggen dat ik mail had.  Zucht.  Gelukkig kon dat ook aangepast worden.

Nu rest mij nog één taak : het NUT ontdekken.  Toen ik vanochtend online ging,  plopten er plots pingpongballen door mijn luidsprekers waarop ik verdwaasd de plug van de luidspreker wat beter instak, in het gedacht dat er iets Mis was. Echter : het was de facebookchat.  Ik vroeg de vriendin die mij aldaar aansprak naar het nut, maar meer dan : euhm foto's bekijken?  Zien wie er met wie bevriend is?  kreeg ik niet.

Dus, samengevat :

-ik kan nu mailen via Facebook ipv via mail, en desgewenst een mail op mijn mail krijgen dat ik mail heb.

-ik kan chatten via facebook.  Want Msn is euhm anders?  Niet meer in de mode?

-ik kan foto's bekijken van vrienden en eventueel van totaal onbekende vrienden van vrienden.  Ik hou niet van foto's bekijken.  Kom bij mij niet af met uw vakantiealbums, want een Geeuw zal uw deel worden.

-ik kan laten weten wat ik aan het doen ben.  Zoals gisteravond : tamzakken.   Ik kan zien wat anderen doen.  Zoals goesting hebben om op café te gaan of bezig zijn een zak chips open te trekken. Boeiend en Interessant.

-ik kan mensen Terugvinden.  Maar wil ik wel mensen Terugvinden?  Er is vast een reden waarom die mensen niet meer in mijn leven zijn.

Maar kom, ik geef het nog een weekje. En indien u mijn Echte Naam kent, mag u vriendjes met mij worden.  Hoop niet op foto's echter.  Die staan er namelijk niet. En meer dan tamzakken doe ik niet, dus mijn status gaat u ook dik tegenvallen.  En als u het WAAGT om mij lastig te vallen met debiele spelletjes, vliegt u er ook zo weer uit.  Maar laat u voor de rest volledig gaan.

 

04 februari 2009

Nou breekt mijn klomp!

Televerkoop, we krijgen er allemaal mee te maken.  Gewoonlijk net wanneer u de aardappels moet afgieten, uw kind een crisis heeft of u gewoon even rustig uw aperitief wil nuttigen, dàn zijn ze er.

'Spreek ik met Mevrouw X?' is de geijkte openingszin.  Dan weet ik al hoe laat het is en van het moment dat zij hun eerste vraag hebben gesteld (kent u, mag ik, hebt u even...) zeg ik gewoonlijk kortweg : NEEDANKU en hang op.

Deze televerkoopster identificeerde zich echter als iemand van een ziekenfonds.  En dat intrigeerde mij zo dat ik besloot haar even te laten uitspreken.

'Kent u het Onafhankelijk Ziekenfonds?' vroeg ze mij.  Toeval wil dat ik dat inderdaad ken, mijn bomma zaliger was erbij en als ik mij niet vergis zijn hun klevertjes poederblauw.  Dus ik beaamde. Waar ze zeer verguld mee was.

'Bent u op de hoogte van onze gunstige tarieven en voordelen?', ging ze verder.

'Zijn jullie wanhopig misschien?' repliceerde ik want hoe hallucinant kan het worden, een Ziekenfonds dat actief klanten ronselt? 

Daar werd ze even stil van en aarzelde : 'Neeeeee, wij willen u gewoon op de hoogte brengen van de voordelen.'

Ondertussen was ik zwaar gniffelende.  Dat kon haar precies minder bekoren, evenmin als mijn vraag of ze al die Voordelen en Tarieven niet gewoon even kon doormailen.  Want die had ze ongetwijfeld bij de hand.

Dat kon niet, dat moest Uitgelegd worden. Meer nog, ze konden altijd iemand langssturen! Ook 's avonds! En ik kreeg de indruk dat het desnoods ook om 2 uur 's nachts zou kunnen, moest dat het enige tijdstip blijken dat ik ontvankelijk zou zijn voor het overwegen van een overstap.

Ik zei haar dat mij dat dat mij geen jolig idee leek. Ze zuchtte zwaar en besloot blijkbaar bij zichzelf dat ze het de Vertegenwoordiger Van Dienst niet kon aandoen om bij zulk een geschift vrouwmens langs te moeten gaan.

'Ik zal u iets toesturen per post', ging ze tenslotte. 

'Dat lijkt mij ook een beter idee', stemde ik in.  Dus ik ben in blijde verwachting van een hippe enveloppe van het OZ. Juich ende Verheug!

Televerkoop van Sociale Zekerheid, er zijn geen zekerheden meer in het leven. Zouden ze mijn gebroken klomp ook vergoeden?

 

29 januari 2009

The mind boggles

Las u dit onlangs?

Geit aangehouden voor gewapende overval De Nigeriaanse politie heeft een geit aangehouden op verdenking van het plegen van een gewapende overval. Volgens de politieofficier zou de overvaller zich via zwarte magie veranderd hebben in een geit.
Burgers leverden het beest in bij de lokale politiechef. De woordvoerder in Kwara, Nigeria, liet weten de geit in hechtenis te hebben genomen. Het beest zal in de cel blijven totdat het onderzoek is afgerond.

Owkeeeeeej...

Of deze :

7-jarige meisjes trouwen met kikkers In het Indiase dorp Pallipudupet zijn twee kinderen in het huwelijk getreden met twee kikkers.

De twee meisjes werden aan de kikkers uitgehuwelijkt omdat de dorpsbewoners geloven dat dit hen zal beschermen tegen onheil. Een huwelijk tussen mens en dier is in India dus niet zo uitzonderlijk.

Na de huwelijksceremonie werden de kikkers weer losgelaten in een plaatselijk moeras.

Ach ja, hier zijn natuurlijk ook legio vrouwen die beweren dat hun man een beest is.

Maar toch, toch zou ik willen dat er wat meer beschaving in de wereld was.  Volgens mij komt het nooit goed met landen waar geiten worden gearresteerd en kikkers naar het altaar geleid.

Aan de andere kant , teveel beschaving is dan ook weer niet goed voor eens mens :

Beleefdheid nekte Britten op Titanic. Vele Britten die zich aan boord van de Titanic bevonden toen die na een botsing met een ijsberg begon te zinken, kwamen om het leven doordat ze beleefd in een rij aanschoven om in een reddingsboot te komen, zo menen onderzoekers. (...)

En mag ik u nog even meegeven dat onderstaande kop niks, maar dan ook niks met mij te maken had?
Huisvrouw bestelt kalashnikov om aan de muur te hangen.
Want wie zou de nagel in de muur kloppen om hem op te hangen, AHA! En indien men mij toch komt arresteren, dan verander ik gewoon in een geit.  Wat ze in Nigeria kunnen, dat kunnen we hier toch zeker zo goed?  Maar geen Witse die mij dan zal arresteren. Mwoeha. Nu nog bedenken welke bank ik ga beroven.  Want tegenwoordig is het omgekeerde eerder geplogenheid.  Er valt misschien toch wel iets te zeggen voor minder beschaving, bij nader inzien.

Laat het beest in u los, trouw met een geit. O, dat hebt u al gedaan, zegt u? Verander dan in  een kikker.  En met een beetje geluk wordt u gekust en transformeert u in een prins.

Stranger things have happened, volgens onze kranten toch althans.


22 januari 2009

Het gat in mijn memorie

De GPS heeft een geheugen.  Dus  behalve de opgeslagen bestemmingen, onthoudt hij ook eenmalig ingegeven adressen.

Kan iemand mij vertellen wat ik ooit gaan doen ben in Waregem, Kessel-Lo, Bergen op Zoom, Mol, Peer, Sint Lenaerts, Zonhoven, Oudegem, Grembergen en Arendonk ergens de voorbije 3 jaar? Want ik zou het oprecht niet weten.

Om dan nog te zwijgen over de vele adressen in mijn eigen stad, waarvan ik geen flauw benul heb wie of wat daar zou kunnen resideren.

Ben ik stiekem een vertegenwoordiger? Een koerier (en waarvan dan? Legitieme pakjes of misschien wel narcotica?) Taxichauffeur? Zijn al die dagen waarvan ik denk dat ik niks heb uitgevoerd door mijn alter ego stiekem gevuld met lucratieve bezigheden?

En zo ja : waar is de opbrengst?

 

19 januari 2009

Ik kan weeral op mijn lauweren rusten

Het is reeds uitgevoerd! Nu jullie nog!

En het moet gezegd : een zonnebril die zijn naam waardig is, is een hele verbetering.  Maar waar zit die lage winterzon nu? He?

(Hij is ook mooi! Maar misschien ga ik hem toch ruilen voor die van Mme. Z, waar ik al eeuwen verliefd op ben.  Op haar bril dus, voor de slechte verstaanders of vunzige geesten).

09 januari 2009

Alsof je over een hoop koekjes rijdt en toch uw auto naar de filistijnen helpt

Ik besef terdege dat mijn blog tegenwoordig eerder een topgeardagboek is, maar deze wilde ik u niet onthouden.

Conversatie met Mme. Z.  Over het geijzel en rijden in deze omstandigheden. En zo kwamen we bij ABS. En dat zij nooit gesnapt heeft wat dat feitelijk is.  Alleen dat het een akelig geluid maakt. En dat zij al bij élke auto gedacht heeft dat ze hem stuk gemaakt had.

En toen kwam ik met mijn uitleg.  Uit het niets, maar niet echt, want iemand moet mij dat toch ooit eens verteld hebben, of zou ik echt gewoon zo slim zijn?

Mannen onder jullie, of technisch aangelegde vrouwen en ooo waarom klinkt deze aanhef zo seksistisch, bevestig of ontken.

-Beeld u in dat ge aan het fietsen zijt. Ge remt en het remblokje blokkeert uw banden.  Als dat met een auto gebeurt en het wegdek is glad, glijdt ge net door die geblokkeerde banden gewoon verder.

-Als ge u nu inbeeldt dat ge de rem van uw fiets toeknijpt en weer lost (zoals men vroeger pompend moest remmen met de auto), dan blokkeren de banden niet en glijdt ge ook niet. Dat is het principe van ABS maar dan tig keer sneller dan ge het manueel, of pompend zou kunnen doen.

Ik vond dat een bijzonder wetenschappelijke uitleg.

MAAR! Waar komt het geluid dan vandaan wanneer uw ABS in werking treedt?  Het geluid alsof je over een hoop koekjes rijdt.  En het gevoel alsof die koekjes eigenlijk bakstenen zijn en je de auto onherstelbare schade hebt toegebracht?

Verlos ons uit onze miserie want geen van ons beiden durfde ooit iemand die vraag stellen en IK was al blij met mijn pseudowetenschappelijke uitleg over de werking van ABS.

Het lijkt wel Q-music met 'Het geluid' maar helaas zit er voor u geen prijzenpot in.  Wel onze gepaste dankbaarheid.  Dat spreekt voor zich.

27 december 2008

Het Goede Voornemen

Ik heb er een gevonden.  Meer nog, het is waarschijnlijk het enige Voornemen op al die miljoenen die er dezer dagen gefantaseerd zijn, dat ook werkelijkheid zal worden.

Want laat ons eerlijk wezen, al dat stoppen met roken en meer groente naar binnen werken,  gesport en vriendelijker zijn voor uw familie, eindelijk eens een keer op tijd gaan slapen, uw ochtenhumeur afzweren en liefst ook uw middag-en avondhumeur,  uw kelder opruimen en bij uitbreiding uw hele huis, uw rekeningen direct betalen ipv ze te laten bijeenkomen op een stapel waarna u helemaal tureluurs wordt bij het idee van zoveel gestructureerde mededelingen te moeten intypen, minder vloeken en dan vooral waar uw jongste bij is, daar komt toch allemaal niks van in huis.

Nee, het MIJNE dan : ik besloot deze ochtend in de auto om mij asap een deftige zonnebril te kopen.  Ik nam mij vast voor om mijn Hemazonnebrilvoorkeur af te zweren.  Al wil dat dan zeggen dat ik echt moet zien dat ik er niet op ga zitten nadat ik hem op de autostoel gezwierd heb bij het uitstappen, dat ik hem niet in mijn sakosj kan kwakken zonder beschermhoesje en hem zeker niet her en der mag laten liggen.

Want laat ons wel wezen, de Hemazonnebril doet niet meer dan de wereld een tikkeltje donkerder maken.  U wordt nog steeds even hard verblind door zonneglinsters als wanneer u hem niet zou ophebben. En dat is lastig. Vooral in de auto.

Dus één dezer zal ik de stad intrekken en mij een heus Merk aanschaffen.  Dan is mijn Goede Voornemen uitgevoerd, waarschijnlijk nog reeds voor januari begonnen is maar zéker voor het einde ervan.  En dan ben ik de enige mens in de Westerse Wereld die zich ook echt aan de uitvoering der Voornemens heeft gehouden.

Da's wat anders dan jullie he!

Lijstje

Het lijstje dat overal opduikt.  En aangezien ik gisteren een ledige dag had, heb ik het maar gekopieerd van Janina, haar  nonsens weggehaald en er deftige antwoorden bijgezet. Grapje he J, grapje!

1. Started your own blog. Zoals ongeveer elke internetgebruiker op aarde.
2. Slept under the stars.  In mijn kindertijd op het balkon.  Het waarom is mij ondertussen wel volledig ontgaan.
3. Played in a band. Nee en dat lijkt mij geen groot verlies voor de mensheid.
4. Visited Hawaii.
5. Watched a meteor shower.
6. Given more than you can afford to charity.
7. Been to Disneyland. In de VS op mijn twaalf jaar.  Omdat mijn tante en oom vroegen : wilt ge een lentefeest of wilt ge mee naar Amerika.  De keuze was rap gemaakt.
8. Climbed a mountain. In de Vogezen.  Alhoewel het geen Matterhorn was, leek het wel zo.
9. Held a praying mantis. Een bidsprinkhaan, Janina!
10. Sang a solo. Ja zeg, op mijn Zoon zijn Sing star ding ooit.  Lead Singer! complimenteerde het ding. Hmm.
11. Bungee jumped. Ik docht het niet.
12. Visited Paris. Op een oudejaarsavond, net op tijd gearriveerd op de Champs Elysées om mee Bonne Année te kwelen met de Parijzenaars terwijl mijn gezelschap een lekke band verving.
13. Watched a lightning storm at sea. Ja. Schoon schoon.
14. Taught yourself an art from scratch.Is djembé spelen een kunst? Bwa ja.Ik zal het ondertussen al wel terug verleerd zijn trouwens.
15. Adopted a child.     Ooit bedrijfsgewijs een Plankind en daar ga ik het bij houden.
16. Had food poisoning. Oh ja. Jajaja. Mijn dochter was een luttele paar maand en werd af en toe aan mijn borst geplugd tussen twee kotspartijden. Joy joy.
17. Walked to the top of the Statue of Liberty. Nee maar ik heb het wel gezien, op diezelfde trip met oom en tante.
18. Grown your own vegetables. Tomaten in een pot en paprika's aan een kamerplantachtig ding.
19. Seen the Mona Lisa in France
20. Slept on an overnight train. Ik en openbaar vervoer, dat wringt he.
21. Had a pillow fight. Ik en kinderachtige spelletjes, dat wringt ook.
22. Hitch hiked.
23. Taken a sick day when you’re not ill.
24. Built a snow fort. Maar wel al veel te veel sneeuwmannen naar mijn goesting.
25. Held a lamb. Jaja, meermaals in -filet, -kroon en -koteletvorm.
26. Gone skinny dipping.
27. Run a Marathon.  Mwoeha.
28. Ridden in a gondola in Venice.
29. Seen a total eclipse. Een halve of driekwart of zo toch al, dus dat reken ik als een ja.
30. Watched a sunrise or sunset.
31. Hit a home run. Roloog.
32. Been on a cruise. Nee en laat ons dat zo houden.
33. Seen Niagara Falls in person.
34. Visited the birthplace of your ancestors.
35. Seen an Amish community. Waarom o waarom?
36. Taught yourself a new language.
37. Had enough money to be truly satisfied. Maar ne mens is feilijk nooit content, dan mekkert hij wel over iets anders.
38. Seen the Leaning Tower of Pisa in person Ja maar ik herinner er mij niet veel van, wegens piepklein. Ikke dus en niet de toren.
39. Gone rock climbing. Ik vind dat het rotsmuurtje op dat strand in Wales toen ik 13 was ook telt.
40. Seen Michelangelos David. In het locale park staat een replica, good enough.
41. Sung karaoke. Bwa, laat ons ja zeggen, zie 10. Uiteraard niet in het openbaar.
42. Seen Old Faithful geyser erupt.
43. Bought a stranger a meal at a restaurant.
44. Visited Africa. Het noordelijke deel toch.
45. Walked on a beach by moonlight. Dik tegen mijn goesting, maar dat was de kortste weg van een restaurant terug.
46. Been transported in an ambulance
47. Had your portrait painted.
48. Gone deep sea fishing. Net als Janina vind ik dat meervissen moet tellen. Zie nr 87 want ik mocht ook al wel eens de hengel uitwerpen van Zoon.
49. Seen the Sistine Chapel in person.
50. Been to the top of the Eiffel Tower in Paris. Nee, die was vast al gesloten op die middernachtelijke Parijstrip.
51. Gone scuba diving or snorkeling. Nee en het idee bezorgt mij een acute aanval van claustrofobie.
52. Kissed in the rain. Ik zou het begot niet meer weten.
53. Played in the mud. Dat lijkt mij wel.  Ik ben toch ooit een kind geweest?  Nou ja, niet écht maar toch.
54. Gone to a drive-in theater.
55. Been in a movie.
56. Visited the Great Wall of China.
57. Started a business.
58. Taken a martial arts class. Gniffel.  Het zou een schoon zicht zijn.
59. Visited Russia.
60. Served at a soup kitchen.
61. Sold Girl Scout Cookies.
62. Gone whale watching.
63. Got flowers for no reason.
64. Donated blood, platelets or plasma. Nee en ik heb zo het idee dat niemand gebaat gaat zijn met mijn bloed.
65. Gone sky diving. Nee, zot.
66. Visited a Nazi Concentration Camp. Breendonk telt toch ook?
67. Bounced a check. Ik geloof effenaf dat ik nooit checks bezeten heb.
68. Flown in a helicopter. O ja, ten tijde van mijn legerdienst in Israel. Roloog seg. Nee dus.
69. Saved a favorite childhood toy. Ja maar toen was het ineens verdwenen. Waar is mijn Beerschotbeer en de beige Teddy?
70. Visited the Lincoln Memorial
71. Eaten Caviar.
73. Stood in Times Square. Weeral dankzij oom en tante.
74. Toured the Everglades. Jaja, allemaal tijdens datzelfde Amerikauitstapje. Heb nog altijd spijt dat ik daar geen broodje krokodil gegeten heb.
75. Been fired from a job.
76. Seen the Changing of the Guards in London.
77. Broken a bone.
78. Been on a speeding motorcycle.
80. Published a book.
81. Visited the Vatican.
82. Bought a brand new car.
83. Walked in Jerusalem.
84. Had your picture in the newspaper.
85. Read the entire Bible. Puhlease seg.
86. Visited the White House.
87. Killed and prepared an animal for eating. Ik was alleszins medeplichtig aan het vangen van een forel omdat Zoon zelf de meelworm niet aan de haak durfde te hangen.
88. Had chickenpox. Heeft niet iedereen waterpokken gehad dan?
89. Saved someone’s life. Dat van Zoon, toen ik net op tijd STOOOOOOOP gilde terwijl hij voor de wielen van een auto wou oversteken. En denkt ge dat ik daar ooit een medaille voor gekregen heb?
90. Sat on a jury.
91. Met someone famous. Als ge Jean Luc Dehaene meetelt die de trappen van een gebouw afkwam net toen ik voorbijkwam, ja dan. Oh en zo ongeveer de helft van zingend en acterend Vlaanderen heb ik ook al gezien. Maar zien is niet ontmoeten feilijk. Och kom, we rekenen het maar als een ja.
92. Joined a book club.
93. Lost a loved one.
94. Had a baby.  Twee zelfs!
95. Seen the Alamo in person
96. Swam in the Great Salt Lake
97. Been involved in a law suit. Oh verscheidene zelfs.  Als eisende partij wel. Dus wees een beetje lief tegen mij of ik doe u een proces aan.
98. Owned a cell phone. Dit lijkt mij nu niet de verwezenlijking van de eeuw, maar ja dus, duhuhuhuhuhuh.
99. Been stung by a bee. Al tafeltennissend in Dardennen als kind en in een winkel, ja BINNEN. Rotbeesten.
100. Read an entire book in one day. Mor ja, twee zelfs.

Wat is eigenlijk de bedoeling van dit lijstje?  Dat ge gerust moogt sterven indien een score van 100? Of is het echt bezigheidstherapie voor ledige dagen?

 

11 december 2008

Uw huisvrouw houdt het fort recht!

Ik ga de goden weer eens tarten.  Ongetwijfeld lig ik tegen morgen met een flukse influenza, dan wel een astmatische bronchitis of, godbeware me, een uitputtende buikgriep te bed, maar iedereen, of toch bijna iedereen die ik ken heeft al gesnotterd, gekrampt of is bedlegerig geweest.  Zoon had keelpijn, dochter snot, vriendinnen keken niet meer uit hun ogen van ellende.

De beste is dan nog dat ge een vriendin ter begroeting zoent , waarop ze in een longverscheurende hoestbui uitbarst en zegt : ja ik voel mij niet zo lekker.  Waarop ik ga van : waarom kust ge mij dan, KOEI? Liefhebbend, uiteraard.

En ik, met mijn nul komma nul vitamines, tenzij artificiële uit het Omnibionta gamma, en één banaan per dag ga maar door.  Ok, ik hoest, maar dat moet ik eerder wijten aan Philip Morris dan aan een bacterie, ik voel mij lusteloos, maar dat is mijn aard.

Dus ik ben in blijde, nou ja, verwachting van een bronchitis annex griep zoals ik verleden jaar gekend heb. Maar toch. Misschien zijn vitamines wel overrated?

 

17 november 2008

Van uw vriendinnen moet ge het hebben.

Het was mij door Mme. Z. niet gegund om rustig weg te kwijnen in mijn zetel. 'Ga en kap uw sakosj uit, ik assisteer u telefonisch,' zei ze. 'En het moet buiten want uw foto's trekken nooit op iets en daar is het tenminste licht.'.

Ja, Mme. Z, zeker Mme. Z. Geheel in de huisstijl, dus geen netjes geschikte inhoud, maar gewoon knal boven de tuintafel omgekapt.  En na de feiten de hele boel met een flukse armzwaai zo terug de sakosj ingeveegd, want ik heb inderdaad wel een make-upzakje en een portefeuille maar die dienen eerder om wat gewicht te geven, gebruiken doe ik ze precies niet.

phpwwFpu8AM

 

U ziet :

  • de schoen voor Sinterklaas
  • een leeg make-upzakje en idem portefeuille
  • sleutels
  • labello's en ander lipsmeersel
  • een poederdoos, zoals een echte dame betaamt
  • mascara
  • geld en kleingeld
  • tampaxen want het is weer die tijd van de maand, dus pasop wat ge tegen mij zegt deze week
  • friskjes
  • dextro energy
  • handcrème en parfum
  • haarspelden en -schuivertjes
  • rekeningetjes en wel 5 van die zilveren papiertjes die in een sigarettenpakje zitten
  • sigaretten edoch geen aansteker, ik heb er dit weekend voorzekers geen gepikt van mijn vrienden.
  • een nagelvijl
  • en last but not least : de huistelefoon die figureert als stand-in voor mijn gsm, want daar heb ik de foto mee getrokken omdat de batterijen van mijn kodak natuurlijk weer leeg zijn.

Wie ontbreekt er?  De vortigste haarborstel uit de geschiedenis van de mensheid, want die lag nog op een kastje van de ochtendborstelbeurt.

Allee, wie zal ik het leven eens zuurmaken met deze opdracht? Durf ik de Nimf nog eens op te zadelen? Misschien mag ik dan wel niet meer mee naar de cinema vanavond.  Maar kom, ik waag het erop. Voor tegen dat haar herfsthersenbriesje uitgewaaid is.

Voorts vind ik dat Tante Annie de geheimen van haar sakosj met de wereld zou mogen delen en De Controletoren kan er misschien een lijstje van maken.

Klachten bij Mme. Zsazsa graag. Mij heeft ze ook gedwongen. De tr*t.

Och ja en dit schijnen de regels te zijn :

1. Kieper uw handtas om, trek een foto en geef een woordje uitleg.
2. Plaats een link naar degene van wie je de opdracht hebt gekregen.
3. Zoek maximum 3 andere mensen die volgens u in het bezit zijn van een sakosch.
4. Link in je bericht naar deze blogs.
5. Verwittig de pineut.

 

03 november 2008

Dat ding dat aan uw schouder hangt. Of dat u aan uw hand meezeult.

Is het nu eigenlijk sjakos of eerder sakosj? Of misschien wel sjakosj?  En nee, we gaan niet handtas zeggen.  Of schoudertas. Dat klinkt truttig. En zo zijn we niet. 

Maar wat is het nu?  Ik neig naar sakosj maar weet zeker dat ik ook al sjakos gebezigd heb. Vertel het mij, voor ik alsnog met een schoudertas door het leven moet.

Mijn excuses dat ik lastigval met deze kwestie, Nijver Lezertje, maar sommige vragen zijn nu eenmaal uitermate prangend.

18 oktober 2008

Uw afkomst ontleed? NRC weet alles!

Deze week bij de post : een mailing van NRC De Week.  Aan Dhr. X. Ok, daar kijken we even over alhoewel mijn eerste reactie was om hen een mail te sturen met de vraag wannéér ik dan wel precies die geslachtsoperatie ondergaan zou hebben en of ze de chirurg in kwestie dan misschien kunnen aanklagen in hun ongetwijfeld schitterende weekblad voor de mislukte ingreep, want ik kan nog altijd niet rechtopstaand plassen bij mijn weten. Of toch niet verder dan enkelafstand.

Maar laat ons voort gaan : ze beweren dat hun weekeditie van het NRC Handelsblad (kleurrijk! overzichtelijk!) bij uitstek geschikt is voor Nederlandstaligen die langere tijd in het buitenland werken of wonen.

Op de keper beschouwd hebben ze uiteraard geen ongelijk.  Wat hen, zijnde Nederlanders, betreft woon ik natuurlijk in het buitenland en ik ben Nederlandstalig, zij het met een bij wijlen onbedwingbaar Antwerps accent.

Maar wat ik me blijf afvragen, is hoe ze weten dat ik inderdaad een kwart Nederlands bloed door mijn aders heb lopen.  Big brother werkt bij NRC. Ik ben er zeker van.

02 oktober 2008

Met dierenprint, zei ik.

Ik vroeg mijn mama ooit eens om voor mij 'kousen met een dierenprint' mee te brengen.  Ik had tijgerstrepen in gedachten, of luipaardvlekken. Zebrastrepen of een koeienpatroon desnoods.

Maar zo had zij het niet begrepen.  Dit is namelijk wat ze meebracht :

phpMCspESAM

Absoluut schattig, maar ik had iets minder aaibaars in gedachten. En wie had er nu gelijk?  Daar zijn we het jaren na datum nog altijd niet over eens.

 

11 september 2008

In de fleur van mijn leven

Vandaag heb ik enkele keren mogen horen : amai da's wel fel.  Of fleurig.  In het geval van mijn zoon zelfs vergezeld van een blik alsof hij verduisteringsgordijnen opentrok en recht in de zon keek.

Wel mensen, ik zie het niet.  Ik ben al een paar keer in de spiegel gaan kijken maar ik vat het niet.  Want hoe kunt ge een Beerschotpaarse rok, of zelfs nog donkerder en een mosterdgeel topje, denk Dijon en niet Bister of Graan, denk mss borstvoedingsontlasting, nu fel noemen.  Ok, het topje misschien wel, maar de blikken gingen vooral richting rok.  Ik zou het u tonen, ware het niet dat mijn kabeltje weer zoek is, wat had u gedacht?

Het zijn winterkleren begot.  Alhoewel ik er denkelijk niet mee naar Siberië zal kunnen, met mijn spaghettibandjes. Er zijn geen seizoenen meer, meneer, mevrouw! Ik zal mouwloos de komende vrieskou trotseren. Maar wel Fel en Fleurig.  Het lichtpunt in donkere dagen.  Wuif eens als u mij voorbij ziet dartelen, als u niet verblind wordt, that is.

03 september 2008

Hardleers

Maandag was het al oudercontact in de school van Kleine Vogel, die nu een lagere schoolkind is.  Al 15 jaar zitten mijn ex-buurvrouw slash vriendin en ik samen op oudercontacten.  Eerst voor onze grote zonen en nu al een hele tijd voor onze jongsten.

En al 15 jaar vergeet ik naar elk oudercontact een bic mee te nemen en moet ik de hare lenen wanneer de leerkracht in kwestie vertelt wat je nog moet voorzien, onthouden of doen voor de kleine studenten.

Mooie traditie toch?  En nog zoveel oudercontacten te gaan.  Zelfs al zou ik wel aan schrijfgerief denken, ik nam het nog niet mee.  Tradities zijn er om in ere gehouden te worden. Nah.

26 augustus 2008

Gevonden : een rode aansteker

Ik ben een notoir aanstekerdief.  Mijn vrienden weten dat en houden hun allumeur met arendsogen in het oog als ik in de buurt ben. Ik doe het namelijk niet met opzet.  Als ik vuurloos ben, grijp ik het dichtstbijzijnde redmiddel en dat verdwijnt dan in mijn sjakosj, helemaal vanzelf.

De medebloggers van zaterdag echter waren niet op de hoogte van deze afwijking. Dus ik ben een rode aansteker rijker sindsdien.

De rechtmatige eigena(a)r(es) mag hem altijd komen opeisen.  Want ik ben een dief, maar wel een eerlijke.

01 augustus 2008

Over schildpadden en sleutels

De sjakosj, wijd en zijd gekend als De Schildpad, die ik sinds een aantal maanden meesleep, heeft al voor veel hilariteit gezorgd in mijn vriendenkring.  Opmerkingen zoals : daar kunt ge een lijk in verstoppen heb ik al ad nauseam moeten aanhoren.  Iedereen wil er ook altijd in kijken, en gniffelt dan hoofdschuddend, en ook wel met een beetje afgrijzen, om de verzameling oude supermarktrekeningen, geldstukken, tabaksresten, bodylotion, handcrème, mascara, lippenbalsem, zonnebril, parfum, pleisters, kauwgom, losse Dextro Energytabletten, de vortigste haarborstel in de geschiedenis van de mensheid, pincet, tampax, opladers, wattenschijfjes, nagellak en hey zelfs een computer!

Keerzijde is wel dat het moeilijk is om net dàt wat je nodig hebt te vinden.  Zoals uw autosleutels.  Een tijd geleden op een feestje heeft men er met drie én een aansteker in de duistere krochten van de inwendige Schildpad naar gespeurd. Vriendin M. zoekt en vindt ze bijna elke week voor mij.

Gisteren was het weer zo ver.  Etentje bij vriendin A, met vrienden S en M.  Ik was al vijf minuten aan het graven en Vriendin M, die het zoals altijd niet meer kon aanzien, trok De Schildpad uit mijn handen.  Geef hier, zei ze, ik vind ze altijd in recordtempo. Helaas niet deze keer.  Hoekandana, ging ze verbijsterd, en groef driftig verder. 

Ga kijken of ze niet meer in uw auto zitten, commandeerde ze ondertussen.  Ik keek en zag niks.  Na wel tien hele minuten had ze ze eindelijk gevonden.  In een plastic zakje dat zich god weet waarom in een hoek van de sjakosj heeft gedomicilieerd en dat uit eigen beweging mijn sleutels had verslonden, want ik had ze er echt niet ingestoken.

Eind goed, al goed, we konden vertrekken.  Misschien de sleutels toch maar eens in een zijzakje steken vanaf nu? Dit zou een strak plan kunnen zijn, ware het niet dat het zijzakje al bijna zo groot is als een normale sjakosj.

Het is dat ik echt wel dol ben op mijn Schildpad, anders zou ik overgaan op een minimalistisch enveloppetasje.  Maar waar laat men dan zijn verzameling oude supermarktrekeningen, geldstukken, tabaksresten,bodylotion, handcrème, mascara, lippenbalsem, zonnebril, parfum, pleisters, kauwgom,losse Dextro Energytabletten, de vortigste haarborstel in de geschiedenis van de mensheid, pincet, tampax, opladers, wattenschijfjes, nagellak en hey zelfs een computer?

 

29 juli 2008

Tien dingen die u misschien nog niet van mij wist.

-Ik heb geen dikke truien.  Ik heb wel truitjes, zo met overslag of knoopjes, een gillet zoals wij hier zeggen, maar dus geen truien. En vraag mij niet hoe ik daar bij deze temperaturen opkom.

- Ik kan niks aan mijn keel verdragen, geen hooggesloten kledingstukken, geen wurgende sjaals.  Ik ben in een vorig leven ongetwijfeld opgehangen geweest, een andere verklaring is er niet.

-De bovenkant van mijn hoofd, daar dient u af te blijven.  Als u er nog maar naar wijst, heb ik al hoofdpijn. Dus die keer dat er een ingelijst kleuterschilderij van Zoon op mijn kruin neerstortte omdat ik iets te woest aan een kast trok, ben ik nooit vergeten.

-Ik heb nooit koorts, tenzij ik op sterven na dood ben, maar ik dénk altijd wel dat ik koorts heb.  De zielige 36 die de thermometer dan aangeeft, verschaft mij niet het excuus om in de zetel te gaan liggen kwijnen, maar gelukkig heb ik daar niet echt een excuus voor nodig.

-Ik heb het altijd warm.  Vandaar geen dikke truien.  En geen kousen.  Behalve in laarzen want laarzen zonder kousen zijn yuk.  Al is het min tien, ik ga blootbeens de straat op. De enige periode  dat ik het koud had, was toen ik zwanger was van Vogeltje.  En toen trokken al mijn vrienden grote ogen bij het zien van een kleumende Huisvrouw. Die toen nog geen fulltime Huisvrouw was trouwens, maar dat geheel terzijde.

-Ik heb soms zin in een sigaret TERWIJL ik er al een aan het roken ben. En dat is gewoon droevig.

-Ik ben heel erg gesteld op zekerheden en regelmaat.  Mensen die te laat komen, daar word ik ongemakkelijk van en afspraken die te vaag zijn (de 6de augustus, of nee toch de twaalfde of nee laat ons er de vierde van maken) maken mij kregelig.

-Volledig in tegenspraak met het vorige ben ik soms ook heel impulsief.  Onverwachte etentjes, spur of the moment ergens heen of op een nieuwjaarsavond geheel spontaan naar Parijs rijden (dat is wel 20 jaar geleden, maar kom) daar zit ik niet mee.

-Als er zich een probleem stelt, wil ik dat oplossen.  Ik zoek omwegen, uitwegen, alternatieven.  Dat schijnt een mannelijke eigenschap te zijn, vrouwen willen eerder een morsusketoch horen, zegt men.  Niet ik dus.  Aanpakken die handel!

-Ik heb ooit, heel lang geleden eens met een mes gegooid, in een vlaag van woede.  U wil mij dus liever niet kwaadmaken.  Maar als het u kan geruststellen : ik kan blijkbaar niet mikken, want het was niet raak.

Zo, dat weet u dan ook weeral, en bent u er niet dolletjes gelukkig om?

 

-

04 juni 2008

Tips voor een osteopaatbezoek, helemaal gratis en voor niks!

- U wordt verondersteld alles uit te doen, behalve uw ondergoed, dus zie dat u niet uw meest uitgerafelde onderbroek aanhebt in het gedacht dat de osteopaat enkel naar uw schouder gaat kijken.  Dus een mooie blauwe BH met een witte bommabroek eronder is belachelijk.

- Probeer ook in gedachten te houden dat waar het ook zeer doet, uw achterkant gaat geëxposeerd worden, dus uw frivoolste onderding met het half doorschijnende gat is ook geen strak plan.

- Zie dat uw voeten verzorgd en proper zijn, want u zal op uw buik moeten gaan liggen en dan springen ze in het oog.  Meer nog, hij gaat ermee wiebelen, dus doe de brave mens het plezier om niet op uw vuile onderdanen te moeten kijken.  Dat u ze wel gewassen hebt 's ochtends maar dat uw vloer een puinhoop is en derhalve uw voetzolen ook,  is geen excuus. 

- De osteopaat propageert de techniek van 'zachte handen'.  Maar u kan er donder op zeggen dat hij u op een gegeven moment op uw zij draait, uw benen in een knoop legt en met  zijn volle gewicht uw bekken kraakt.  Hoorbaar en voelbaar kraakt, zodat er u een belachelijk gilletje van verbazing en pijn ontsnapt.  Dat is prima trouwens, hij is dat gewend en de volgende keer overkomt het u niet meer. Dan uit u uw emoties alleen nog middels grote ogen en een vertrokken gezicht.

-Idem voor uw nek trouwens. De ruk aan uw hoofd laat uw wervels ploppen maar dat is slechts lucht. Of zoiets.  U zal heus niet achterblijven met de nek van een lappenpop, slapjes van links naar rechts zwalpend.  Tenminste niet als u naar een echte osteopaat gaat, want er schijnen nogal wat charlatans in het vak te zitten.

- Nogmaals : wat u ook mankeert, hij gaat iets geks doen met uw buik.  Uw ingewanden eruit tillen en gelukkig ook weer op zijn plaats leggen.  En u sommeren dat thuis zelf te doen, 2X5 keer per dag , en u het daarom laten voordoen.  U zal zich belachelijk voelen want zelfs de meest vetloze buik ziet er onnozel uit als hij uit zijn holte wordt getild.  En uiteraard doet u het thuis nooit want wie wordt er nu wakker met het idee om eerst eens even zijn ingewanden te manipuleren?  En om daar nu speciaal terug voor te gaan liggen, daar komt u toch niet aan toe.

- Hij gaat achter u komen staan en u vertellen dat u zich achterover moet laten hangen tegen hem aan zodat hij u wat kan uitrekken.  Heb vertrouwen, hij laat u niet vallen.  Waarschijnlijk. 

Gelukkig dat het ook echt wel helpt, want een mens zou al een stressnek krijgen van het vooruitzicht op een osteopaatbezoek alleen.   U niet natuurlijk, want u bent gewaarschuwd.

Helemaal zonder dank, en altijd tot uw dienst! 

 

 

 

02 mei 2008

Ban de driekwartbroek

Afgezien van het feit dat ik om 7 uur de eerste ruzie met mijn dochter al achter de rug had, was het een mooie, zelfs warme dag.  Strand-strandspeeltuin-strand-eten vat het zowat samen. 

Terwijl ik aan de speeltuin zat, had ik tijd genoeg om rond te kijken naar de medemens.

De medevrouw, feitelijk.  De vrouw die zich geroepen voelt om een driekwartbroek, of nog erger : een kniebroek (of hoe het gedrocht ook moge heten) aan te doen.  Stop ermee dames. Het staat u niet.  Het staat niemand, behalve het fotomodel met de flamingobenen.

U, forse dame, u lijkt wel 30 cm kleiner in zo'n broek en derhalve ineens 10 kilo zwaarder doordat u visueel uw been in stukken hakt. En u, oma met de rimpelige knieën, u staat het zeker niet.  Ik hoor u al zeggen :'maar het staat toch jeugdig?' JUIST! Dus vanaf dat u boven de 18 bent heb ik maar één woord voor de knie/driekwartbroek : BLEFTERAF!

24 april 2008

Effenaf lekker

Een broodje martino gevolgd door een sigaret.  Waarbij het dan eigenlijk de sigaret is die zo heerlijk smaakt. 

En ja, ik ben raar, ik weet het. 

17 april 2008

Mijn radio is helderziende

Ik ben dus tamelijk raar wat muziek betreft.  In de auto schakel ik doorlopende tussen de negen posten die geprogrammeerd zijn en de cd-speler want ik kan niet, NIET luisteren naar iets dat ik niet graag hoor.

Zelfs al zit ik in een harmonicafile of moet ik Gevaarlijke Punten voorbij, als er iets speelt wat mij niet zint, moet ik zappen.  Ik steek nog liever onder een camion dan te luisteren naar Laura Lynn maar daarin ben ik vast niet alleen. 

Dus in de CD speler steekt maandenlang dezelfde CD, waar ik oeverloos dezelfde 3 liedjes van speel voor de momenten dat de radio mij niet kan bekoren.

Ik heb actuele en oude favorieten.  Het merkwaardige is dat ze mij achtervolgen.  Ik moet maar met een liedje in mijn hoofd zitten of ik krijg het gratis en voor niks geserveerd als ik in de auto zit.  

En dan vooral op bijzondere momenten.  Toen ik de Valk ging kopen (keuren eigenlijk), speelde een toenmalige favoriet van zodra ik de motor startte, dus ik WIST gewoon dat hij mijn paard ging worden, nog voor ik hem gezien had.

Ik heb het over een zanger of groep en de minuut dat ik in de auto stap komt-ie knal op de radio. 

En als er iets fijns gaat gebeuren dan krijg ik een heel scala van favorieten via fm, de hele weg bijna, mits genoeg gezap.

De autoradio is dus mijn persoonlijke glazen bol.  Als dat niet raar is, weet ik het ook niet meer. 

11 april 2008

AS

Wist u dat ze in de AS Adventure keischone kleren verkopen? Nee?  Bij deze dan.  Kaaaaschone kleren en ook voor kinders trouwens.

Zonder dank. 

06 februari 2008

En toen was er...

Spanning en stress zijn woorden die mij vreemd waren, jarenlang.  Maar de laatste weken is er iets veranderd. 

Mijn reeds deplorabele huishouden is er nog slechter aan toe dan gewoonlijk. Potten branden aan bij de vleet. De was raakt niet gewassen en nog veel minder gestreken.  Eten wordt zonder animo bereid. En op tijd gaan slapen is er helemaal niet meer bij.  

Wat is daar dan in de plaats gekomen, vraagt u zich af?  Nog meer computer dan vroeger. Schermstaren tot mijn ogen er van tranen. Typen, wissen, discussiëren, lachen en hopen dat het allemaal goed afloopt.

En ondertussen is er wel  Jutblogt Maar dat wist u al zeker?

05 februari 2008

Schriftelijk

Terwijl ik mijn boodschappenlijst aan het schrijven was, viel het mij op hoe abominabel mijn handschrift geworden is.  Of beter gezegd: terug geworden.

Toen ik nog op school zat, heb ik hopen bladzijden opnieuw moeten schrijven wegens onleesbaar en te slordig.  Uiteindelijk wrochtte ik een redelijk mooi handschrift om de leerkrachtenpopulatie van dienst te zijn en wellicht in de eerst plaats om mezelf  dubbel werk te besparen.

Na jaren enkel typen schiet daar niks van over.  Behalve onleesbare lijstjes. Ter vergelijking heb ik zelfs nog eens mijn uiterste best gedaan om een keurige regel te produceren maar het resultaat is redelijk bedroevend. Ach ja, wie schrijft er nu nog iets met de hand dat een buitenstaander te zien krijgt? U misschien, Nijver Lezertje?

IMGP0739

 

15 januari 2008

Beste wensen!

Het is finaal beslist, ik stuur geen kerstkaarten dit jaar.  En voor u denkt dat dat, zijnde 15/1, wel een heel erg late beslissing is : als men u blijft zeggen dat het nog heel januari nieuwjaar is, dan vind ik dat ik degenen die nog altijd in spanning wachten op mijn Beste Wensen nog heel vlug uit hun miserie help.

Het gaat er niet van komen, sorry.  Ze waren gekocht maar mijn apatische zelf heeft beslist dat ze niet geschreven gaan worden. Het greintje daadkracht dat ik nog bezit gaat subiet de rekeningen betalen, kwestie van niet zonder internet te vallen, u begrijpt dat dat prioritair is.

En stel u voor dat mij overkomt wat Mevr. Vooralsof meegemaakt heeft. Ze stuurt mij niet één maar zelfs twee kaarten (eentje voor Gaston) en de post maakt ze zoek.  Dan zou ik mij genoodzaakt zien om een postmeester of twee de korenpijp toe te knijpen en dat is het nu toch ook allemaal niet waard. 

Misschien kan ik alvast 'kerstkaarten schrijven' op de to do list hier links van u zetten. Dan komt het volgend jaar misschien wel goed.  Maar ik zou er niet op rekenen want de kasten zijn ook nog altijd niet opgeruimd.