09 maart 2007

Poppenvernissen

Dat Geliefde een échte Man is, dat mocht al meermaals duidelijk zijn. Vandaag nogmaals bewezen. Onderweg naar het Shopping Centrum was hij bezig over een kennis, gescheiden, die veel 'vriendinnen 'heeft, net zoals een collega van hem,eveneens gescheiden.

Geliefde gelooft niet in vriendinnen. En hij heeft een hekel aan de telefoons die hij altijd tegen wil en dank moet aanhoren van die vriendinnen die naar die mannen bellen om hun nood te klagen en waarop de man dan alsof meelevend doet. En dan nog eens luidruchtig verkondigt dat hij voor het vrouwmens in kwestie gaat koken. Spaghetti uiteraard, iets anders kookt een man niet door de band genomen.

Poppenvernissers noemt hij dat soort van mannen. Slijmen tegen vrouwen, meelullen over ontharingsmiddelen, haarkleuring en kleren, daar doet een Man niet aan mee. Nu geef ik hem stiekem wel gelijk want in mijn bed geen Watje. En zeker geen Alsof Watje.

Maar vandaag in het Shopping Centrum ging hij er toch even over. Ik had onder andere een Saskia Noort gekocht. En terwijl we iets drinken, bestudeer ik alvast de achterflap waarop Saskia prijkt. 'Waarover zeurt zij nu weer?' vraagt hij denigrerend. Dat een vrouw ook wat anders dan lachen-met-mannen-lectuur kunnen schrijven is hem , als niet lezer, blijkbaar compleet ontgaan. Hoewel mijn boekenkast vol staat. Dat was in de jaren 50 misschien nog niet zo natuurlijk.

Ik preek hem uitvoerig maar moet er ook wel mee lachen. Hij doelt natuurlijk op Yvonne Kroonenberg waar ik ook wel fan van ben. En zij lacht natuurlijk wel met mannen. Niet moeilijk denk ik dan maar zo.

En als een echte Man mocht hij mijn aankopen dragen, allemaal. Inclusief Saskia Noort. Puh.

06 maart 2007

Ondertussen...

.... heb ik niet alleen gestofTTTTT  en gestofzuigd maar ook nog gedweild en opgeruimd en wie is er nog altijd niet verschenen? Juist ja.  Van uw familie moet ge het hebben.  Of met familie moet ge wel wandelen maar niet handelen of zo.

 

Bibberkoud

De chauffageketel is kapot.  Hij lekt maar dat is niet het ergste, de drukmeter blijft omhoog gaan.  Enfin beweert Geliefde want ik ga niet kijken.  Ik zit dus misschien op een bom.  En in afwachting van de loodgieter die  familie is en beloofd heeft vandaag nog te komen.

Ik hoop dat hij van zijn woord is want de verwarming staat af en het wordt hier nu wel koud. 

 Van armoede heb ik al gestoft en gestofzuigd. Maar dat helpt maar kortstondig.  Bibber.

05 maart 2007

De Kontrol

Vanmorgen zijn de wafeltjes eindelijk gearriveerd en verdeeld. 301 dozen, geen slecht resultaat voor onze kleine school.

Vanmiddag had Geliefde een halve dag genomen want er moest een auto naar de garage en er moest er eentje naar 'de kontrol'. Ga gezellig mee zei hij. Rologend stemde ik toe want dat leek me nu niet het prototype van een gezellig uitstapje. Maar omdat het mijn auto is en hij er speciaal verlof voor genomen had stemde ik maar toe.

Waarom ga ik niet zelf, denkt u? Ik krijg het Spaans benauwd bij de gedachte aan de motorkap opendoen en Dingen Op Commando laten marcheren, dus nee danku, niks voor mij.

Aldaar toegekomen slaakte ik een zucht van opluchting. Geen ellenlange rijen maar slechts een viertal auto's voor ons. Dat zou zo gepiept gaan zijn. Dacht ik dus. Helaas, driewerf helaas heeft de hele cinema een uur geduurd. EEN UUR zeg ik u!.

Eerst een eeuw aanschuiven en dan in garage 1 binnenrijden, voor een uitlaatgassentest of zoiets. Dan doorrijden naar garage twee voor de rest. Weer wachten dus en dan een hele hoop geschud en gevibreer, geruk en getrek en, zoals ik al dacht, een hele hoop commando's. Nu dat licht nu die pinker, nu remmen, nu niet.

Voor al deze pret mocht ik 41 euro betalen (inclusief 5€boete voor laattijdigheid). Ook dat nog.

25 februari 2007

De Sprong en De Zak

Bijna was ik wijlen de huisvrouw, want nadat ik vanmiddag Vogeltje naar bomma had gebracht ben ik bijna van de weg gemaaid door een gek in een typische 'johnnybak' die niet beter vond dat zijn voorliggers (een stuk of 4), die stopten om mij te laten oversteken te dubbelen via de busstrook. En mij dus en passant wilde meenemen blijkbaar. Met een sprong die niet moest onderdoen voor die van de Valk bereikte ik nog net een veilige plek.

Het is dat ik,bevend van de adrenaline, stond te bekomen en de idioot reeds weggeraasd was, want ik had zo graag zijn nummerplaat opgeschreven en mijn gal gaan spuien bij de politie. Was Vogel erbij geweest, we waren eraan want ik had haar nooit sprongewijs kunnen meetrekken.

Vrolijke noten van de dag : ik ben niet van de Valk gevallen, en toen we Vogeltje gingen halen bij bomma wilde ze absoluut de papieren zak waarin haar spullen zaten terug meenemen terwijl mijn mama hem wilde houden om papier in te doen voor de vuilkar. Ik zei : willen, willen, ik wil zoveel, ik wil een braaf kindje bijvoorbeeld. Waarop zij repliceerde : dat heb je toch :de broer!

Zo'n ad-remgehalte kan alleen maar beloond worden met de zoveelste lachbui. Die Vogel toch...Maar de zak hebben we toch bij bomma gelaten.

23 februari 2007

Een droom van een blog.

Is het normaal dat ik in mijn dromen blog en msn? En dat ik slecht gezind was toen Vogeltje mij vannacht wekte om haar vod te zoeken, nét toen ik de commentaren op mijn droomblog wou lezen? Nee zeker.

09:47 | Permalink | Tags: dromen | Commentaren (5)

22 februari 2007

Get Shorty

Niet alleen lacht mijn bloedeigen moeder mij uit met mijn krimpende gestalte, ook Geliefde vindt het wel hilarisch. Hij heeft de gewoonte om onnozele dingen op mijn krant te schrijven (meestal vermaningen om raaaaazend voorzichtig te zijn als ik ergens naartoe moet) en vanochtend stond er 'Shorty, zijt raaaazend voorzichtig'

En met de commentaar op de voorgaande post bijgeteld zit ik nu al met 3 reuzenvriendinnen van meer dan 1.70m die het allen heel grappig vinden dat ik nog kleiner ben dan altijd gedacht.

Fijn, heeeel fijn. Zouden er zelfhulpgroepen voor mijn soort van mensen bestaan?

21 februari 2007

The incredible shrinking woman

107094

Gisteren kwam Vriendin K. mij opmeten voor een Project, vooralsnog Geheim. Dit bracht veel gegiechel mee tot het lachen mij plots verging.

Mijn hele leven ben ik 1.64m geweest. En nu plots gaf de meter 1.62m aan. In shock was ik. Maar ik verdacht K.ervan onnauwkeurig te zijn geweest. Dus vroeg ik Zoon daarnet om de meting nog eens over te doen. Ik strekte mijn ruggengraat uit en stond rechter dan recht tegen de keukenmuur. Het verdict was genadeloos. 1.62m en geen milimeter meer.

Mijn moeder kwam niet meer bij van het lachen toen ik haar het nieuws vertelde dat haar dochter aan het krimpen is. En ik, ik treur om mijn op onverklaarbare wijze teloorgegane centimeters. En dan heb ik nog niet uitgerekend wat dit aan mijn BMI doet. Niet veel goeds, dat staat alvast als een paal boven water.

PS : mijn excuses aan K. Het was zeer stout van mij om uw kundigheid in twijfel te trekken. Vergeef een Teneergeslagen Vrouw.

16 februari 2007

Bon appetit!

Zoals beloofd, foto's.
phprtq4LAPM

Een gezellig keukenhoekje.

 

php78LSpRAM

Vet met hondehaar, iemand?

 

php5B2GmGPM

Beetje frietvet nodig?

phpUZgm5MAM

Schaamharen reeds afgepulkt, for your convenience.

 

14:28 | Permalink | Tags: huurder | Commentaren (1)

Het leed van een huisbaas.

Ik heb, in tegenstelling tot wat iedereen denkt, eigenlijk wel een beroep. Ik ben namelijk Huisbaas. En voor de nijvere lezertjes collectief EIKES gaan roepen wil ik daar dan ook direct aan toevoegen dat ik een goeie huisbaas ben die Dingen Laat Repareren en coulant is voor late betalers, tenzij het over de schreef gaat. Ik ben uiteraard niet het OCMW.

Dit WE vertrok er een huurder. Zijn ouders, die borg staat voor hem, kwamen de zaken afhandelen. Dit vond plaats rond 8 uur 's avonds en op het hoogtepunt van mijn verkoudheid annex keelontsteking.

We constateren een kapotte chassebak (spoelbak?stortbak?) van het toilet. Die was brandnew, dus dat dient wel vergoed. Ik zeg dat ik de loodgieter prijs laat maken, dat ze het mij moeten storten en dat ik achteraf de borg ga vrijgeven.

Twee dagen daarna ga ik op klaarlichte dag en met een helder hoofd nog eens kijken. Want ik had wel vaag gezien dat het niet al te proper was, maar de ware omvang van de ramp was mij ontgaan.

Ter uwer vermaak hieronder de Vlammende Mail die ik aansluitend naar de Vader Der Huurder heb gestuurd. Dit op aanraden van De Maffe die er gisteren gans de avond mee heeft platgelegen van het lachen en wiens Mili acuut schrik kreeg en zei dat hij bij een bezoek van mijnentwegen duchtig zou kuisen op voorhand.

Besef nog goed dat ik wel degelijk EIGENHANDIG alle viezigheid heb opgekuist, twee ochtenden na elkaar. AHA!

Hier gaat hij dan , de mail. Ik wou dat er brulbrieven bestonden zoals in Harry Potter.

Subject: appartement

Geachte,
Ik heb vandaag de twijfelachtige eer gehad om het appartement waar X. woonde te gaan opkuisen.
Niet alleen was het niet opgekuist, volgens mij is het gewoon nooit schoongemaakt geweest van zolang hij er gewoond heeft. Uiteraard kon ik het in die staat niet aan nieuwe huurders aanbieden.
Ik heb nog nooit een appartement in dergelijke staat teruggekregen. Sta mij toe een kleine bloemlezing te geven over wat ik aantrof :
-de tegels in badkamer en keuken waren duidelijk nog NOOIT gepoetst. Allen zagen ze zwart van het vuil . En dat mag u LETTERLIJK nemen.
- De tegels, kasten, aanrecht én de vloer in de keuken plakten dan ook nog eens van het vet en het vensterbankje in de keuken had behalve een hoop vuil ook nog eens een vetlaag van een halve centimeter erop, als ik moet gokken : gestold frietvet, god weet hoe het dààr komt.
-Het gasvuur hing behalve vol vet op de roosters ook nog eens vol hondenhaar. Zeer merkwaardig, want ik dacht dat de hond toch al veel langer het huis uit was.
-De staat van het toilet was (buiten de kapotte spoelbak) zodanig walgelijk dat ik er geen woorden voor heb. Het is zelfs nog maar de vraag of dat dat nog wel goedkomt.
-De bulex zag eveneens grijs van het vuil.
-Elke hoek van keuken en badkamer hing vol stofnetten en aangekoekt vuil.
-Alle verwarmingen waren verschrikkelijk vuil, bestoft en vol hondenkwijlspetters.
-Alle deuren waren vol zwarte handen, vegen, vlekken en ook nog eens vol hondenkwijlspetters, eveneens als alle deurlijsten.
-Elke vensterbank bevatte in de hoeken proppen met dode motjes, vliegjes en stof en zag bovendien kolenzwart van het vuil.
-Elk raam was vuil, alsook de raamlijsten.
-De plinten zijn niet om aan te zien.
-Alle vloeren (waaronder dus ook de laminaatvloeren) waren verschrikkelijk vuil en verwaarloosd.
-Alle plafonds hingen vol stofnetten.
-Zelfs de parlofoon en alle lichtschakelaars waren vuil en vettig.
Ik heb foto's gemaakt van de toestand, maar ik kan mij niet indenken dat de staat u zou kunnen ontgaan zijn bij het leegmaken van het appartement.
Dit appartement is dus gewoon nooit gepoetst geweest en het is een regelrechte schande dat het in een dergelijke staat wordt teruggegeven.
U vindt het misschien niet prettig om uw zoon zijn vuil op te kuisen maar IK nog veel minder.
Ik hoop dat mijn kinderen als de tijd daar is meer respect voor andermans eigendommen zullen kunnen opbrengen dan bij uw zoon het geval is.
Tevens is er een duidelijk vochtprobleem ter hoogte van de het raam in de living en de muur aldaar(zichtbare blazen in de muur). Daar ben ik nooit van op de hoogte gesteld zodat ik passende maatregelen kon treffen ter herstelling en waardoor het probleem zich duidelijk verergerd heeft kunnen hebben. Ook dat is een contractuele verplichting, net zoals het reinhouden van het appartement trouwens.
Hieronder vindt u de eindafrekening. Gelieve te storten op mijn rekening zodat ik aansluitend de borg kan gaan vrijgeven.
-Loodgieter : nieuwe spoelbak toilet, verplicht jaarlijks nazicht boiler : €350 . Desgewenst bezorg ik u de factuur.
-Uren schoonmaak appartement : 6 @ 10€ per
uur €60
Maakt TOTAAL : 443,69€
U gelieve te noteren dat de uren schoonmaak dan nog maar net genoeg waren om het appartement iet of wat toonbaar te maken voor kandidaat-huurders maar geenszins volstonden om het ten gronde proper te maken.
Hoogachtend,

12:18 | Permalink | Tags: huurders | Commentaren (5)

07 februari 2007

Valse luizen.

Zoon ging vanmiddag een aantal dingen kopen en terwijl naar de kapper. Toen hij binnenkwam met hetzelfde haar als hij was buitengegaan vroeg ik verbaasd waarom hij het toch niet had laten knippen.

Hij antwoordde dat de kapper zei dat hij luizen had. LUIZEN BEGOD! Ik ben direct in paniekmodus, zeg dat hij verweg moet blijven, dat ik naar de apotheek hol en gebied hem vervolgens geheel tegenstrijdig om in de keuken te gaan zitten zodat ik, griezel, griezel, eens kan kijken.

Ik gooi eerst mijn eigen haar naar achter, en begin vervolgens met een van afgrijzen vertrokken mond te speuren. Mijn oog ziet direct een hoop roos. Ik speur en speur, achter oren, aan de haargrens tussenin en bovenop. Ik hou mijn blik stil, beducht op bewegende griezels, dwaal verder maar mijn conclusie blijft. Roos dus. Daar had ik hem al een shampoo voor gekocht maar die moet je een tijd laten intrekken anders doet-ie het niet. En hij heeft niks gedaan dus.

Ik ben uitermate opgelucht en razend tegelijk. Hoe SCHAAMTELIJK voor mijn kind om ten coiffeure beschuldigd te worden van het houden van illegale kruipers. Hoe ONPROFESSIONEEL dat je als kapper het verschil niet ziet tussen neten of luizen en roos.

Zoon haalt zijn schouders op en vertrekt naar vrienden. Ik bel de kapper en vraag naar de verantwoordelijke. Ik doe mijn relaas en de vrouw zegt dat dat inderdaad niet comme il faut is en belooft de schuldige ter verantwoording te roepen. Ze hoort even rond en komt vol verbazing terug aan de telefoon met de mededeling dat niemand zich een geval van luisontdekking herinnert. Het begint mij te dagen dat ik misschien wel een verkeerde kapper met mijn toorn bestookt heb en bied nu zelf mijn verontschuldigingen aan.

Ik bel Zoon en vraag waar hij geweest is. O daar onderweg zegt hij. Dus niet bij de kapper waar hij altijd gaat. Slik.

Ik bel het brave mens dan maar terug om de vergissing toe te geven. Ze kan er smakelijk om lachen en ik gooi haar nog het compliment toe dat ze mijn foute klacht in elk geval zeer professioneel heeft beantwoord.

Ondertussen kon ik de moeite al niet meer opbrengen om die andere, écht foute, kapper op te sporen en zijn vet te geven. Spijtig anders, ik hou er wel van mijn verontwaardiging te ventileren. Morgen misschien?

30 januari 2007

Sukkelselder

Aangezien ik vandaag in zeurmodus schijn te staan, hier nog even een extraatje : hieronder zie je de selder die vandaag bij mijn biopakket stak.  Ik zou bijna kunnen zeggen 'op ware grootte'.  Het dingetje is ongeveer 20 cm lang en bestaat vrijwel alleen uit gebladerte.  Daar gaat mijn selder-met bollekes-in-tomatensausidee.

Ik voel een klagerige mail opkomen.

phpFSxbQ3_c2AM

 

16:28 | Permalink | Tags: zeuren, selder | Commentaren (1)

De Aircoman, het telefoontje.

Aircoman is weg, telefoon is gepleegd.

Vriendelijke juffrouw gaat in de computer inbrengen dat men in het vervolg hier slechts vanaf 8 uur welkom is.  Waarschijnlijk onder de hoofding : 'kreng snapt niks van planning'.  Whatever.  Als  ze het in het vervolg maar uit hun hoofd laten.

De Aircoman

Deze nacht om 4.40h word ik wakker met een scheurende buikpijn.  Fijn, fijn om op dat uur te voelen dat je ongesteld gaat worden.  Ik sta op en doe wat er moet gedaan worden.

Natuurlijk wordt Vogeltje wakker.  Ze mag slapen als een baksteen,van het moment dat ik mijn ogen opendoe, is ze wakker.  Die navelstreng is écht niet goed doorgeknipt geweest, o nee!  'Wanneer gaan  we opstaan' zegt ze en ik antwoord heel waarheidsgetrouw dat het nog een kot in de nacht is en dat we nu gaan SLAPEN.  Wat ze ook doet.  Ik probeer mijn buikpijn te negeren en hetzelfde te doen.  Helaas niet erg succesvol.

De schamele uren die mij nog resten worden dan nog 2 keer onderbroken door 'waar is tut' en 'waar is vod'.

Om twintig over zeven staat Geliefde in de slaapkamer en meldt dat de aircoman al om de hoek staat te wachten.  Ik spuw vuur en zeg hem dat hij het niet moet wagen om hem binnen te laten .  7.20h meneer pastoor! Dat is toch geen uur om onderhoud te komen doen.  De sulferdampen zijn nog niet weggetrokken rond mijn gezicht als de bel gaat.  Ik roep nogmaals : HIJ KOMT ER NIET IN VOOR ACHT UUR en sta dan ijlings op om te douchen.

Geliefde komt even melden dat de man om acht uur zal terugkomen en gooit dan vlug nog ons bed toe.Ik leg het daarna nog fatsoenlijk en ga de andere bedden opdekken.  Onderwijl snauw ik tegen iedereen die mij tot op een afstand van 2 meter durft te naderen.

Om twintig voor acht zit ik aan de keukentafel, ik voel mij uitermate menstrueel en slaapgebrekkig en barst van pure miserie in tranen uit.  Geliefde ziet het aan met lede ogen.  Hij vertrekt naar zijn werk en vraagt voorzichtig of de man niet mag binnenkomen.  Ik doe een poging om mijn natte ogen te schminken en wuif hulpeloos met mijn armen.

Tien minuten later, Geliefde is weg, de ogen zijn opgemaakt, belt de man. Ik doe open en hij kijkt mij een beetje voorzichtig aan ocharme.  Ik gedraag me, ben vriendelijk , geef hem zelfs koffie met een koekje.

Maar wacht maar tot hij weg is.  Zijn bedrijf gaat een VLAMMENDE telefoon krijgen.  Dat durf ik nu niet natuurlijk want stel je voor dat ze hem bellen en hij mij vervolgens vermoordt.  Men kan niet voorzichtig genoeg zijn.

ps : ik heb ook nog naar Geliefde gebeld om mij te verontschuldigen voor mijn ochtendlijk gedrag.  Humble pie is niet lekker maar in dit geval heel erg verdiend.  Hopelijk is de chocolade-sinaascake die mij nog te wachten staat smakelijker.

 

09:17 | Permalink | Tags: airco, slapen | Commentaren (3)

21 januari 2007

Leve Hema!

Ik ben dol op Hema onderbroeken.  Mag ik wel onderbroeken zeggen?  Mijn mama vond dat altijd niet kunnen.  Onderbroeken zijn voor mannen, dames dragen slips.  Soit, de Hema onderbroeken dus.  Waarom vind ik ze zo geweldig?  Nou, om te beginnen zitten ze goed, ze hebben er ook leuke shortachtige (enkel die met een kantig boordje, de andere zijn te bejaardachtig)maar hét grote pluspunt is  dat mijn maat daarin slechts een S is.  Jawel Small!

Dat doet een vrouw goed, een S onderbroek kunnen kopen.  Of slip, pardon.

Essentiel daarentegen, is een grote teleurstelling gebleken.  Een paar jaar terug, toen ik nog dikker was dan nu, paste ik daar een rok maat 40.  Véééél te groot.  Ik pakte een 38 en die paste, met nog een kleine overschot zelfs.  In de wolken was ik.  Liefst had ik het etiket langs buiten laten hangen.  Kijk mensen, ik draag maat 38!!.

Verleden jaar echter kocht ik daar weer een rok.  De 38 paste niet, de 40 was net goed.  Bon, daar kon ik mee leven.  40 is een realistische maat voor mijn lijf.

Echter dit jaar ben ik Zeer Boos op Essentiel.  Want mijn pasgekochte soldenrok is een maat 42 en die past maar net.  En ik ben afgevallen.  En ik ben misschien geen ranke deerne meer maar een 42 ben ik niet. NIET zeg ik u!

Awoert Essentiel.  Spijtig alleen dat ze zo'n mooie dingen hebben of ik voerde een boycot aan.  Met spandoeken.  'Essentiel, wat denkt u wel!

20 januari 2007

Smoke gets in your eyes.

no_smoking_sign300x294Het was weer heel lang geleden dat we nog eens onder volwassenen waren gaan eten. Gisterenavond dus met vrienden op restaurant. Rookvrij uiteraard, wat geen sinecure is met 3 verstokte rokers. Enkel Geliefde miste zijn occasioneel sigaartje niet.

Koffie zijn we gaan drinken in wat vroeger,préVogel één onzer stamcafés was. Daar mag je nog wel roken, maar wat een idiote dingen zie je toch sinds de nieuwe wetgeving.

Er zijn rokerstafels en niet-rokerstafels maar die staan onder elkaar. Dat kan toch ook de bedoeling niet zijn. Eerst hadden we een niet-rokerstafel, tussen 2 rokerstafels in. En nee, we mochten daar NIET roken van het bedienende pubertje. Ok, dus schuiven we onze stoelen een halve meter achteruit en gebruiken mee de asbak van de begrijpende rokers aan de tafel achter ons.

Ach misschien moet ik gewoon weer ex-roker worden. Wat een gedoe zeg. En wat een bevrijding zou het zijn om niet meer te moeten roken of ongemakkelijk te zijn omdat het niet mag. Zucht.

15 januari 2007

Mijn redder in nood.

Zoon is thuisgekomen en heeft op mijn verzoek de kelders doorzocht, samen met 2 vrienden .Jaja dezelfden van vandeweek, inclusief de getuige van mijn ontklede staat.  Dat had ik pas door toen ze al naar boven waren eigenlijk,dus ik heb niet gespeurd naar schaamrood.

Onder luid gehoon over mijn lafheid hebben ze alle vertrekken onderzocht.

Kelders zijn crimineelvrij.  Ik kan met een gerust gemoed gaan wassen dus.

Dappere Zoon!

Alarm

phpI64MpD_c1AM3.50h deze nacht. We worden ruw gewekt door het alarm. Geliefde holt al zenuwhoestend naar beneden om het godsgruwelijk lawaai uit te zetten.

Het schermpje geeft weer : In/Uit en Kelder. In/Uit zal de voordeur wel zijn. Die is gewoon toe. Geliefde gaat de kelder checken en ik zeg hem 'iets' mee te nemen.Met een hoop gevloek rukt hij mijn steakmes tussen de vuile afwas uit. Dapper gaat hij naar beneden, mes in de aanslag. En kuchend.

Een eventuele indringer zal hem zeker horen aankomen en zich ongetwijfeld verstoppen tussen de hopen troep die Geliefde 'nog moet opruimen'. Gelukkig is er niks te zien. Het zou ook nogal gek zijn eigenlijk want in de kelder zelf kan je niet geraken zonder de garage te passeren en dat is een aparte sensor, dus dan zou dat moeten weergegeven worden, of de hond en die laat vast en zeker niemand passeren. En door de getraliede kelderraampjes lijkt het mij ook niet fijn inbreken.

Een raadsel dus. We begeven ons terug naar bed. Deze morgen, de kelderdeur staat een beetje open, lijkt het wel of ik iets hoor beneden. Iedereen is al de deur uit. Help. Ik ruk de kruk van de kelderdeur aan de kelderkant en duw ze toe, toe, toe.

Vandaag zal er hier geen was gedaan worden, eerst moet Geliefde vanavond het halfonderaardse nog eens grondig inspecteren.

22 december 2006

Zielig ziekenhuis, de assemblage

php7r2LoNAM

................... Ik wou gisterenavond om zeven uur aan het Zielige Ziekenhuis beginnen maar door bezoek van een vriend is het uiteindelijk acht uur geworden voor ik de doos kon opendoen.

A.J. had mij gezegd dat het vier uur zou duren om het ineen te zetten en ik dacht toen bij mezelf : gij onhandige sukkel, hoe kan dat nu zo lang duren. Tot ik de doos opendeed en een onnoemelijk aantal zakjes met prullaria en vijsjes zag liggen. Het afgrijzen op mijn gezicht had haar ongetwijfeld plezier gedaan, moest ze het hebben kunnen zien. Maar nog had ik hoop haar op zijn minst met een uur minder te kunnen kloppen. Helaas, de vernedering was totaal toen ik pas om twaalf uur mijn inmiddels pijnlijke knieën van het op de grond zitten en mijn tranende ogen van te turen in de verschillende zakjes naar schier onzichtbare doorschijnende onderdeeltjes kon laten rusten.

Als Vogel er niet mee gaat spelen , zoals te verwachten kan zijn, denk ik dat ik haar mét ZZ in een voor het overige lege kamer opsluit tot elk laatste popje een bloedtransfusie gekregen heeft en door mij persoonlijk gezond verklaard is.

Rest mij alleen nog een boze mail te schrijven naar Playmobil om te vragen welk duivels brein, ongetwijfeld kinderloos, bedacht heeft dat 3 onderdelen van één meubelstukje in 3 verschillende zakjes moeten gezocht worden.

phpsjM0XXAM

16:24 | Permalink | Tags: playmobil | Commentaren (0)

29 november 2006

Te vroeg.

Een kwartier te vroeg word ik wakkergemaakt door Geliefde die kleren komt nemen uit de kleerkast. EEN KWARTIER TE VROEG, dat grenst aan crimineel gedrag vind ik zelf.

Mag de brave man dan geen kleren aan, moet hij misschien in zijn geboortekostuum naar het werk ? Nee dat nu ook weer niet, maar hij kan wel het g*dv*rd¨mm*s* verstand hebben om 's avonds zijn boel bijeen te zoeken in plaats van knal het licht aan te steken en mij te beroven van vijftien minuten slaap. Vroeger deed hij dat toch wel en sloop hij zelfs als een slang uit bed om mij vooral niet te doen ontsteken in ochtendwoede compleet met stoom uit de neusgaten. Waarom dan nu niet vraag ik mij af?

Ik heb even overwogen om er iets van te zeggen maar omdat ik 's morgens niet bepaald de meest tactvolle persoon ben, heb ik het maar gelaten. Maar een kwartier jong, dat is toch wel veel hé, zo 's morgensvroeg...

Nog wat vogelnieuws verder : ze is een uurtje gaan spelen bij een vriendinnetje uit de straat en had mij al op voorhand gezegd dat ik weg moest. 'Jij gaat toch terug naar huis hé mama'. Niet te geloven vind ik dat. Niet langer dan een paar maand geleden zou ze zich angstvallig tegen mij aan gefungust hebben en nu ben ik gewoon overbodig..

Het is toch echt geen baby meer en ik ben er gewoon een beetje verdrietig van, ook dat komt naar mijn gevoel veel te vroeg. Maar een uur peis en vree op een woensdagmiddag is natuurlijk ook niet te versmaden. Vooral niet als men de gitaarsolo hierboven even wegdenkt.

16 augustus 2006

Terugkeerbeleid

Kan u in één keer de deur uit, op weg naar om het even welke bestemming, zonder nog een keer te moeten terugkeren naar huis?

Wij niet dus.  En dan vooral Geliefde niet.  Elke, en ik bedoel dan ook echt élke keer dat hij de deur uitgaat, vergeet hij wel iets.  Soms staat hij nog aan de deur (zoals vandaag : het hoofdstel van de Valk dat hij had meegenomen naar huis om het te poetsen), soms is hij al de straat uit.  Gaande van horloge (levensbelangrijk, hij kan niet zonder), betaalkaart of meteen de hele portefeuille, verschillende noodzakelijk paardrijattributen en als hij werkt de sleutel van zijn kantoor en zijn tot 'sjakosj omgedoopte draagtas waar hij godweetwat mee over en weer zeult, tot Contoles of Alles wel Afstaat.  En dan bedoelt hij vooral het gas, als ik de foute beslissing heb genomen om voor een vertrek nog iets te koken, maar ook water. Vraag me niet waarom maar hij denkt blijkbaar dat ik niet bij machte ben om een kraan, zij het gas of zij het water, naar behoren toe te doen. 

Als je met een Vergeter en Contolefreak samenwoont dan gaat dat wel een beetje af op jezelf, dus regelmatig, als we de straat halverwege uit zijn en hij me vraagt of het gasvuur afstaat en begin ik prompt aan mezelf te twijfelen.  En als ik me dan niet mentaal de knop zie omdraaien, dan draaien wij om.  En natuurlijk staat het altijd uit. Soms hebben we geluk, dan is Zoon nog thuis en dan kan ik bellen om te vragen of hij gaat kijken.  'Wééral???' zegt hij dan, en ik kan het hem niet kwalijk nemen.

Als we loerende buren hebben, dan denken die vast dat we gek zijn. Want wie vertrekt er elke dag, om na 1 minuut weer terug te komen en wéér weg te rijden?  Kleine Vogel is het alvast al gewend, die verpinkt niet meer als we toch nog eens langs huis moeten passeren omdat Papa weer een ditje of een datje ontgaan is.

13 augustus 2006

Gefeliciteerd met jullie huwelijk, beste buren.

Gisterenavond om zes uur les gehad en wel het volle uur want Geliefde had Valk al voor zes uur warmgereden.  Ik was er zowaar moe van en ben dan ook beginnen knikkebollen voor de TV.  Om elf uur besloten nog even in bed te lezen en op tijd te gaan slapen. Dacht ik.

Onze relatief nieuwe buren zijn gisteren getrouwd en hielden hun trouwfeest thuis. Behoudens wat gebabbel in de tuin en geroezemoes in het huis viel het heel goed mee en iets voor twaalven viel ik net niet glimlachend in slaap. 

Tien over twaalf : gejuich en LOEIHARDE muziek, ik schiet overeind in bed met het naïeve idee dat het misschien het aansnijden van de taart is of zo en dat het zo wel gedaan zal zijn.  Het houdt niet op, en als tweede nummer hoor ik Robbie Williams, zo duidelijk alsof hij in mij oor staat te zingen.  Ok, twee liedjes, moet kunnen.  Om half één ga ik naar beneden want ondertussen lijkt het wel alsof mijn bed op de dansvloer van een discotheek staat.  Ik lees wat, maar kan zelfs in de living amper mijn aandacht bij mij boek houden wegens onophoudelijk BOEMBOEM.  Om één uur, Geliefde is ondertussen ook opgestaan , witheet, besluit ik iets aan te trekken en even vriendelijk te gaan verzoeken of het wat stiller kan.

De deur van de buren staat open en ik vraag aan een meisje of ze de bruid of bruidegom even wil halen.  De bruid (heel mooi in een satijnen lange rok met donkere bustier) zegt heel vriendelijk dat ze het stiller zullen houden.  Ik feliciteer haar met haar huwelijk en ga gelukkig terug naar huis.  Weer mijn bed in, houd ik mezelf voor dat het nu wel draaglijk is.  Als je de BOEMBOEM niet meerekent maar nu kan ik tenminste niet meer duidelijk horen welk liedje er gespeeld wordt.  Het gaat een kwartiertje goed en dan begint het opnieuw.  Nog harder dan ervoor.  Geliefde heeft bijna het schuim op zijn mond staan en gromt hoe asociaal dit wel niet is en als je te gierig bent om een zaal te huren voor je huwelijksfeest, je helemaal niet moet trouwen en dat dit toch niet kan in een woonwijk.  Ik geeft hem absoluut gelijk.

We staan weer op en ondertussen, hoe is het mogelijk, slaapt Vogel verder. Gelukkig want als zij ook wakker zou zijn, dan ging ik moorden begaan.  De wapenwet is echt wel een goed idee, want een moeder (en zeker déze moeder) van haar slaap beroven is eigenlijk een uitnodiging om een bloedbad aan te richten.  Ik lees weer even beneden, Geliefde besluit daar te blijven slapen en ik ga het nog eens boven proberen. 

Het is iets na half twee, ik heb ondertussen mijn donsdeken over mijn bovenste oor gekruld en nog een kussen dakgewijs op mijn hoofd gelegd maar het mag niet baten. Bij een bijzonder zwoel nummer wordt hevig geWOEHOEd, zouden ze aan het strippen zijn of zo?  Zoon komt thuis en zet het alarm aan, maar aangezien Geliefde nog in de living ligt, gaat het onmiddellijk af.  Ik schiet weer uit bed maar Geliefde heeft het al afgezet. 

En het gaat maar door, en door, en door.  Om half drie ga ik terug naar beneden alwaar Geliefde zich heeft aangekleed en woest naar de buren stoomt. Daar zegt hij dat het onmiddellijk pakken stiller moet, en liefst nog af of dat hij er anders de politie bijhaalt en dat onze dochter nog geen oog heeft toegedaan (een leugen natuurlijk maar het is een Mirakel dat het niet zo is) Tien minuten later is het relatief stil.  Ik hoor nog vage muziek en een hele hoop gebabbel en gelach in tuin en huis maar soit, het is te doen.  Vogel wordt wakker, ik neem haar  bij mij in bed, besluit nog wat te lezen want ik ben klaarwakker en zij is blijkbaar, net als ik dikwijls 's avonds doe, haar kledingkeuze voor morgen aan het overlopen en deelt mij mee dat ze spaghettibandjes aanwil.  Ik stem in en vraag haar verder te slapen wat ze ook doet.  Om 4 uur, er wordt nog altijd gebruld van het lachen in de aangrenzende tuin, leg ik mijn boek weg en probeer het nogmaals.  En dat lukt, om 9 uur word ik wakker gemaakt door Vogel, een wrak.

Ik hoop dat het een vruchtbaar huwelijk zal zijn, met veel kinderen die de het gelukkige paar nacht na nacht zullen wakkerbrullen.

27 juli 2006

De grote bankkaartenverdwijning

Misschien moet ik nog meer in sterrentekens gaan geloven dan ik al doe, want voor de Watermannen ten huize van is het een zeer slechte bankkaartweek.

Zoon kwam af met het nieuws dat zijn kaart ingeslikt was door een uittrekselmachien aan de Rooseveltplaats, toen hij daar terugkomende van de zee om geld ging.  Nu wist hij niet  welke bank dat was (a nee, je komt toch nooit op het idee om daar effe naar te kijken als je dat overkomt ), dus ik kon er niet rechtstreeks naar bellen.  Mijn bank wist mij te vertellen dat die dan na een omzwerving via de inslikkende bank, lang Brussel, naar onze bank en dan naar het filiaal zou komen.  Binnen een week of zo.

Wat meebrengt dat hij natuurlijk geen geld heeft en ik weeral kan sponsoren.

Ik weet trouwens ook zeker dat hij nog 2 maanden zakgeld niet zou krijgen voor iets dat ik voorgeschoten heb, maar we weten beiden niet meer wat.  En behalve zijn zakgeld betaal ik ook nog eens zowat alles wat hij doet (cinema, Werchter, Bowling, zwemmen, you name it...) Ik voel mij bijwijlen Al Bundy.

Dezelfde dag van zijn kaartverdwijning geef ik hem mijn kaart om een boodschap te gaan doen.  De ochtend daarna vraag ik mijn kaart terug, blijkt dat hij ze in het zakje met de boodschappen gegooid heeft, dat ik vervolgens voor vuil gebruikt heb.  En de vuilkar  was net, 15 minuten daarvoor, geweest.

Weer naar de bank gebeld voor een andere kaart voor mij.  ' En WAT is er precies gebeurd?' vroeg de bankmeneer na mijn eerste, blijkbaar warrige uiteenzetting. Kaart toch maar geblokkeerd, voor het geval een overijverige vuilkarman mijn zak zou doorspitten (zijn idee).  Wat me met deze hitte geen pretje lijkt, maar soit.

Als U ook een waterman bent, BEWARE!  Hou uw kaarten deze week angstvallig in het oog.  Leg ze in de kluis, het scheelt misschien nog in de uitgaven.

22 juni 2006

Mag ik even gillen, part deux

Ik heb de tip van Reporter uitgeprobeerd (de stekker dus, niet de shot want ik heb geen zin in bijkomende miserie van gebroken tenen  ) maar driewerf helaas, geen resultaat.

Geliefde gaat er morgen zijn licht over laten schijnen...

Ben ook nog naar Shopping center gereden voor een Kado voor de juf, en behalve dat heb ik ook nog kleren voor Zoon meegebracht.  Een uitdaging want zo opeens heeft hij een Mannenmaat en Mannenmaten zeggen mij niets.

Zo op het oog leek een 32 mij wel goed te zijn. Dadelijk eens laten passen dus.

Dan ook nog 2 t-shirts, een zwemshort en boxer shorts.

Fnac kon ik natuurlijk niet links laten liggen en heb 7 boeken gekocht waarvan er 4 voor op vakantie bedoeld zijn.  Ik zeg wel bedoeld, want ik ben zeer slecht in het laten liggen van ongelezen boeken.

Boeken zijn trouwens mijn huis aan het overnemen.  Overal liggen stapels en stapeltjes want de boekenkasten zijn vol.

Geliefde heeft al heelder dozen naar boven gesleurd om in een bergkast te zetten.  Eigenlijk zou ik ze een moeten sorteren maar ik kan zo moeilijk afscheid nemen van boeken.

Als ik er niet meer ben, zou het mij weinig kunnen schelen wat er met mijn aardse bezittingen gebeurt, behalve met de boeken, die moeten een goede thuis krijgen, bij een Lezer.

Heb ook nog een halfslachtige poging ondernomen om ondergoed te scheiden in 'weggooien want niet meer fatsoenlijk indien aangereden en gehospitaliseerd' en 'menselijk of nieuw'. Ben er mee opgehouden want ik zou dan ineens ook de setjes bij elkaar moeten zoeken en dat was er net teveel aan.

Mag ik even gillen?

Aaaaaaaarrrrrrrrrrgggggghhhhhh!

Ik ga net naar de kelder om was in te steken, ik zet het machien aan, en er beginnen 2 controlelichten te knipperen, ROOD natuurlijk.

De pictogrammen doen vermoeden dat het om zowel aan-als afvoer van water gaat.  Waar volgens mij niks mis mee is.

5 keer aan en uitgezet, nog steeds red alert.  En een raar geluid.

Waarom waarom waarom. Ik kom altijd om in de was, dus dat is een machien dat het niet MAG begeven.

Want nu zit ik gevangen tussen :

-onmiddellijk naar Vandenborre snellen om een nief te bestellen dat dan nog liefst gisteren geleverd wordt.

-de Miele man laten komen, die het ondertussen al 15 jaar oude beest terug oplapt (wat hij tot volle tevredenheid ook al met de droogkast gedaan heeft), maar god weet wanneer hij kan komen.  En ik kan echt geen week zonder machine en ik HAAT de wasserette. HAAT zeg ik u.

 

Ik wil Geliefde om raad vragen maar die is aan het vergaderen en die heeft vanavond geen tijd om naar de dissident te kijken want hij vertrekt quasi direct van het werk naar de Valk.

 

Aaaaaaaaaaaaaaarrrrrrrrrrrrrrrrrgggggggggggghhhhhhhhh

Dankuwel!

 

21 juni 2006

Druppels allerhande

Deze eerste zomerdag presenteert zich in mineur : al menige regenbui is hier gepasseerd en alsof dat nog niet genoeg is, valt mij oog op een advertentie op de achterzijde van mijn Libelle (die van vorige donderdag, maar heb hem pas nu gekocht.)

Enfin, mijn oog viel er vooral op omdat er een Kado bijzat : een inlegkruisje van Tena Lady. Want, zo zegt de advertentie, 1 op de 4 vrouwen boven de 35 heeft wel eens last van licht urineverlies.

Ik heb het voor u uitgerekend met behulp van de demografische grafieken van de Vlaamse Gemeenschap (jaja ik heb écht tijd teveel), en ruwweg komt het erop neer dat het dan in maar liefst 407 000 Vlaamse onderbroeken niet droog blijft.

De advertentie maakt zelfs gewag van MILJOENEN vrouwen, maar ik mag hopen dat dat op Europees vlak is.

 

Wel dat vind ik schrikwekkende cijfers.  Want hoewel ik tijdens mijn laatste zwangerschap wegens de stuitligging van Kleine Vogel meermaals geconfronteerd werd met een poep die op mijn urineblaas drukte met alle onsmakelijke gevolgen vandien, zou ik toch lichtelijk panikeren moest ik  op mijn huidige 38 jaar nog steeds en blijkbaar blijvend licht incontinent zijn.

 

Dat kan toch niet normaal zijn?? Daar moeten toch medicijnen/operaties voor bestaan? (een snelle blik op Google leert mij dat dat inderdaad zo is, alsook dat er verschillende soorten incontinentie zijn, leve het WWW)

 Het moet toch niet afgedaan worden met, hey dat is volkomen normaal hoor dat u als volwassene die zelfs nog niet de pensioengerechtigde leeftijd bereikt heeft (en dàn nog) in uw broek plast, plak er een Tena Lady in en alles is weer goed in de wereld!

 

En dat zou betekenen dat Kleine Vogel, die overdag volledig droog is en 's nachts (zie Pamperverslaafd) moedwillig niet, nog slechts 31,5 jaar te gaan heeft voor ze  weer in de luiers zit.  Schoon vooruitzicht!

 

Hoe zit het trouwens met mannen? Bestaat er ook een Tena Man of is incontinentie een exclusief vrouwelijk probleem? Waarschijnlijk niet, maar het lijkt me wel moeilijker op te vangen (letterlijk en figuurlijk) met een inlegkruisje, voor mannen dan misschien maar ineens een volledige luier.

 

Nu ik het toch over de onderste regionen heb, kan ik u ook mededelen dat wegens goede paardrijles en foute onderbroek mijn onderkant voor de tigste keer volledig geschaafd en bloederig is. Misschien is de Tena daar ook wel goed voor.

 

PS : Gefeliciteerd met je verjaardag, Vriendin K! Nog 8 droge jaren te gaan, geniet ervan!

17 juni 2006

12.6 Veel te warm

 

Ik heb dus een verkoudheid, weeral ;en doe niks dan niezen en snuiten. Zomer zeggen ze dan, jochei.
Ik kwam daarnet in de keuken en er zat een kraai of zoiet op de vloer. Heel groot en zwart.  De keukendeur was toe dus die moet vanaf de living naar de keuken gehopst zijn.  Ik heb hem streng toegesproken, deur opengedaan en hem naar buitengeshewed.  Hij was totaal niet onder de indruk.
Ik klikte op de gegevens van nieuw lid op een forum voor ouders en tot mijn afgrijzen zag ik staan : voor ME kind zorgen.  I kid you not
't Is wel een Hollandse maar ik heb ook Hollandse voorvaders dus dat is geen excuus.  ME kind, jeeezus.
Ik ben al actief geweest, opgeruimd, was gedaan, opgeruimd, afwas gedaan, opgeruimd, bedden opgedekt, opgeruimd etc.  Waarom ziet het er dan nog altijd niet opgeruimd uit.  Heb vanmorgen bij mijn moeder eens rondgespied naar het geheim van een opgeruimd huis maar behalve dat het er gewoon opgeruimd uitziet ben ik niet wijzer geworden. Damn.
Kleine Vogel gaat toch maar een halve dag naar school want het is daar ook snotheet (en hier relatief fris) en ik had compassie.  Waarom willen mensen eigenlijk naar buiten met zo'n weer.  Als ik Kleine Vogel niet had, sloot ik mij vandaag op met een boekske in mijn airconditionede slaapkamer. Helees zal dat nu niet gaan.  Ik had haar beter wel een hele dag naar school laten gaan. Wederom damn.
Heb haar gisteren een mini waterpistool beloofd, hoop dat ze het vergeten is of ik kan er nog om.  En dat zou pas damn zijn, met een kind erbij naar de speelgoedwinkel.
De Geliefde belde daarstraks met het, in zijn ogen, geweldige idee om vanavond na het eten nog samen met Kleine Vogel erbij naar de Valk te gaan, maar dan ligt ze te laat in bed en krijg ik haar morgenvroeg niet wakker.  Of we moeten vroeger gaan, als hij van zijn werk komt direct maar dan moet ik later nog koken (nee dus)en wanneer moet zij dan eten, of moet ik 2 keer koken (zeker nee dus).  Waarom spuit die zo van die stomme ideeën?  En wil mij dan nog laten geloven dat ik de flauwe ben, maar dat pakt niet.  Hij is stom, stom zeg ik u!

Vorige 1 2 3 4 5