24 september 2007

Gaston, de evaluatie

Gaston is nu al een maand bij ons, dus het is hoogtijd voor een evaluatie.

-Hij is er nog maar zo kort en het lijkt wel alsof hij er altijd geweest is, zo'n beetje als met een kind dus.

-Hij is grappig en ooooh en voelt zich hier helemaal thuis.

-Hij pikt speelgoedbeesten die hij terug moet afgeven, en de tochthond die hij heeft mogen houden.

-Hij houdt van pluchen opeten wat zijn stoelgang tot een parelketting from hell herleidt.

-Over stoelgang gesproken : niks is zo degoutant als hondendrollen.  En ook hondenvoer prepareren op de nuchtere maag bevordert de eigen eetlust niet.

-Hij bibbert nog nauwelijks meer.  In tegenstelling tot de eerste week toen iedereen dacht dat hij doorlopende kou had.

-Als hij mee op de zetel wil, wipt hij op twee poten op en neer alsof hij op een trampoline staat.

-Hij heeft nog niet geleerd om te bedelen, en dat willen we zo houden want nu kan je boven zijn hoofd eten terwijl hij op je schoot zit zonder dat hij ernaar taalt.  In het restaurant dient hij tevens als serviette.  Saus en groentsels heeft mijn onhandige zelf op zijn slapende lijf gemorst.

-Hij slaapt nog altijd prima 's nachts, zij het nog altijd in de wasmand naast mijn bed.  En dat zal wel zo blijven vermoed ik.  Ik moet mij dus dringend een nieuwe wasmand aanschaffen, want de ene die ik nog overhoud volstaat dus niet.

-Hij stapt nu niet alleen van school naar huis maar ook de omgekeerde richting en alle andere richtingen. 

-Als hij blaft klinkt hij nog altijd net zoals zijn speelgoedpiepkiekske waar ik per ongeluk al eens  op trap en dan verschrikt naar beneden kijk omdat ik denk op hem getrapt te hebben.

-Ik draag terug Birkenstocks binnenhuis ipv de zachte sloefkes omdat hij al geleerd heeft mijn voeten uit de weg te blijven.  Behalve gisteren toen ik halvelings op een pootje heb gestapt wegens een wel zeer onverwachte beweging mijnerzijds.  Zijn pootje hangt er nog aan.

-Enfin, ik vind hem nog altijd geweldig.  Hij mag blijven ;)

-Nu moet ik hem nog wel leren alleen thuis te blijven, zo af en toe.  Zodat ik hem niet naar mijn ouders moet brengen als ik op kraambezoek moet.  Alhoewel aan het 'oooh Gastonneke, kom maar bij de bomma' te horen, vond mijn ma het nu niet erg. 

18 september 2007

Een echte vent.

We zijn net terug van de dierenarts.  Gaston weegt 1,5 kilo, is gezond bevonden, heeft inentingen gehad en voor ik iets kon zeggen greep de dierenartse mijn lieverdje al in zijn kruis.

'A ja dat wou ik nog vragen, heeft hij wel euhm... enfin wij zien niks' mompelde ik, iets beschroomder dan ik op Tinternet ben .

Twee ballen vond ze en volgens haar was het perfect normaal dat ze nog niet manifest zichtbaar waren.  'Ge gaat nog verschieten binnen een tijd,' lachte ze enthousiast, 'want Chihuahua's zijn over het algemeen goed geschapen'.  Owkay, dat weten we dan ook weeral.

Maar opgelucht ben ik wel, met een volledig compleet verklaarde hond.

15 september 2007

Man en hond.

De hond zou mijn vele eenzame avonden, als Geliefde naar de paarden is, kunnen verlichten , zo docht ik .  How wrong can one be.  Want Gaston ligt vanaf een uur of 7 uitgeteld, weliswaar in de zetel naast mij zodat ik nog wel wat kan aaien, maar toch.

 En waar zit ik vandaag mee?  Op een van de zeldzame avonden dat Geliefde en ik samen thuis zijn?  Met een slapende man én een slapende hond.

Gezelschap.  De beste vriend van de mens.  En meer van dat gebazel.  Tssss, ik zou evengoed Jos de Giraf of Koen de Keurslagerbeer naast mij kunnen leggen.

Mannen en honden, allemaal gelijk ,niks mee aan te vangen.  Maar ik wil ze toch geen van beiden missen, laat dat duidelijk wezen. Humpf.

14 september 2007

Gaston fietst (weeral)

Onder een stralende zon zijn Gaston en ik naar de Aangrenzende Gemeente gefietst om een jeansbroek voor Vogel, sokken voor de hele familie en nog wat prul allerhande.  Het was ideaal fietsweer.  Zon maar niet warm, en toch warm genoeg om zonder jas te rijden.

Gaston ziet de fiets al helemaal zitten.  Hij is nog wel heel alert maar jammert niet.  Voorlopig zit hij nog in de chikosj omdat hij daar echt wel op zijn gemak is, volgende week ga ik de mand zonder meer proberen.

Enige nadeel is dat de mand bij bochten neiging heeft om scheef te gaan hangen, maar een kniesoor die daar op let.

En aangezien kodak weer boven water is, hier een foto :

gaston fiets

 

13 september 2007

Winkelfest

Omdat ik nu toch een echt herfstgevoel heb, omdat ik deze zomer nauwelijks iets gekocht heb wegens afslankende, omdat ik er eindelijk zin in had , zijn Gaston en ik vandaag gaan winkelen.

De Ideale Man om mee uit winkelen te nemen is hij.  Alhoewel Geliefde er ook niks mee inzit, heb ik bij Gaston toch nog minder het gevoel dat ik mij moet haasten.  Ik zet hem in het pashok en doe mijn ding.  Hij kijkt toe, en op de duur valt hij in slaap.  Geeft geen commentaar en rolt niet met zijn ogen aan de kassa. 

Om maar te zeggen dat ik schandalig veel gekocht heb maar dat was van moetens.  Want mijn kast hangt vol dingen die te wijd geworden zijn.  Een 38 heb ik nu, Nijvere Lezertjes.  Dat moest toch gevierd worden?  Hé, hé, hé???

12 september 2007

Tussendoor

closeup
closeup2

Zomaar een paar foto's .  Omdat het al zo lang geleden is ;)

Gaston fietst

Gaston heeft voor de eerste keer gefietst.  Niet zelf natuurlijk.  't Is wel een wonderkind maar we moeten nu niet overdrijven he.

Ik had de chikosj in de fietsmand gezet en samen zijn we naar het copycenter en de supermarkt gereden.  Gaston keek wel benauwd maar dat begrijp ik, ik ben ook geen held op de fiets in het verkeer.

Verder ben ik tot het besef gekomen dat een hond ideaal is als je de neiging of zin hebt om tegen jezelf te spreken.  In de supermarkt kan je luidop bedenken wat je nog allemaal vandoen hebt, zolang je er maar 'hé Gaston?' aan toevoegt. 

Helaas is Gaston nu niet van het formaat dat iedereen hem opmerkt, zodat ik toch wel als een bazelende zottin overkom bij de meeste mensen.  Ik heb legio verbaasde blikken gekregen van medewinkelaars die dachten dat ik het tegen hen had.  Ik heb hen zelfs de Gaston niet getoond maar gewoon quasi waanzinnig geglimlacht.  Hebben ze ook weer wat om vanavond tegen hun wederhelft te vertellen.

Geen foto van Gaston in fietsmand wegens onvindbare kodak.  Het moet niet altijd het kabeltje zijn dat zoek is.

11 september 2007

Hij loopt!

Gaston was nogal wild in de sjakosj op school dus toen we buitenkwamen dacht ik hem nog eens een poging tot meelopen te laten ondernemen.

Ik had mij weer aan onze gebruikelijke '5 stappen, zit en bibber'routine verwacht maar niks was minder waar.  Hij heeft helemaal tot thuis gestapt!

Van baby tot lopertje in twee weken, 't is toch een wonderkind mijne Gaston.

07 september 2007

Gaston, the progress.

Gaston stond bij zijn aankomst op een rantsoen van hondendinner.  Dat zijn brokjes, graantjes en pasta'tjes die men moet overgieten met kokend water, laten weken , afgieten en serveren.  En ik kan u verzekeren dat de warme walm daarvan op uw nuchtere maag genoeg is om u uw eetlust te benemen.

Hij moest echter dringend overschakelen op brokken, maar die lustte hij niet.  Ik dus maar weer om een zak dinner, want ja, hem laten verhongeren was ook geen optie.  5 kilo sleepte ik huiswaarts, kleiner kwam het niet.  Ik was nog geen uur thuis of hij at zijn brokken wel op.  Duh.  Wat had u gedacht?

De hele week al valt hij in slaap op de zetel en ligt dan zo comateus dat ik ondertussen makkelijk vanalles en nog wat kan gaan doen.  Want hij mag absoluut niet van de zetel springen, zijnde voor hem dus drie verdiepingen hoog en al.  Deze middag begon ik al aan het avondeten terwijl hij , zoals gewoonlijk op zijn rug, in diepe slaap verzonken was.  Dacht ik.  Want de eerste courgette was nog niet gesneden of hij kwam al vrolijk naar de keuken gelopen.  Gelukkig vrolijk en niet een gebroken poot achter zich aanslepend.

Het is net een kind : doet net wat je denkt dat hij niet gaat kunnen of willen.Maar dan wel een kind dat doorslaapt 's nachts.  En dat is ook mooi meegenomen.

Onze poging tot wandelen van vandaag was echter al even treurig als de voorgaande.  Ik die allerlei lokkende woordjes uit en hij die na 5 passen zielig gaat zitten wezen. Zowel een man in maatpak als 3 bejaarden die passeerden vonden het hoogst vermakelijk.  De maatpak man riep mij nog iets toe, maar ik verstond het niet en aangezien het meer klonk als 'wat een rat' dan als 'hoe schattig is dat' heb ik het maar nagelaten om te vragen wat hij nu precies zei.

Bibberen in de winkel of op school deed hij vandaag niet meer.  Boelkloedig aanschouwt hij de situatie en verpinkt zelfs niet bij honderdkoppig kleutergegil.

We maken vorderingen.  Dat wandelen zal dus ook nog wel komen.  En voorlopig kan ik nog genieten van zijn ongeschonden, inktzwarte voetkussentjes. Elk zo groot als een druppel.  Ooooooh!

05 september 2007

Bloggen voor luiaards.

Makkelijk toch, vriendinnen met blog.  Nu moet ik zelf mijn dag niet uit de doeken doen.  U leest hem gewoon bij Mevr. Vooralsof.  Alsof u er zelf bij was!

Warning, explicit content!

Ik heb een klein probleem.  Of beter gezegd : de Gaston heeft een klein probleem.  Vandeweek kwamen we tot de constatatie dat we geen , ja sorry ik kan het niet fijngevoeliger uitdrukken, ballen zagen  hangen.  Nu denkt u misschien : maar hola, bij een hond ter grootte van een flinke cavia is daar misschien wat speurwerk bij vereist , maar ik kan u verzekeren dat ik gespeurd heb.

Navraag leerde mij dat :

a) mensen zich liever vrolijk maken over de vermoedelijk ontbrekende delen van mijn woefke dan een serieus antwoord te geven,

b)ze nog kunnen komen, of er al zijn maar slechts voor de dierenarts voelbaar. 

De 17de moet ik bij de dierenarts zijn, die mij hopelijk een positief antwoord op de aanwezigheid van Gastons kindergeld kan geven. Ondertussen nodig ik u uit om mee te speuren.  Pak uw vergrootglas en zoek!

IMGP0345

04 september 2007

Zwoesj 2

Gaston kwam aangechargeerd vanachter een hoekje, ging vierklauwens onderuit in de bocht en belandde knal op zijn bekje.  Ooooooooo deed ik.  Hij krabbelde al piepend en jankend terug recht en liep MET ZIJN OOGJES TOE , nog steeds jankend, naar mij.

Hij piepte nog even verder in mijn armen maar liet zich toen gewillig troosten.  Niet goed voor mijn moederhart, dit soort scènes.

 PS : meteen is bewezen, beste vriendinnen, dat ik inderdaad het soort vrouw geworden ben dat 'mor mijn suske, mor mijn woefke, mor venteke toch kom eens hier' zegt tegen haar hond.  Nu de rollator nog.

03 september 2007

Zwoesj

Ik moest dringend van de keuken naar de living. Gaston kwam achter mij aan gegaloppeerd en sneed mij de pas af voor ik er erg in had.  Nét op het moment dat mijn voet naar voren zwaaide.

Zwoesj ging de Gaston over de parket.  En hij piepte. Als dat niet zielig is.  Hij was echter niet beschadigd. Dikke oef.

02 september 2007

Een hondenleven

Tweede manègedag was een groot succes voor de Gaston.  Gepakt en bemoederd door zowel mannen als vrouwen.  Rondgelopen op het gras.  Ongestraft kunnen pissen en kakken voor de mensen hun voeten en nog een oooooh krijgen.  Ge moet het er maar kunnen afbrengen.

Op hoge pootjes met alerte kop en staart staan staren naar groooote honden.  Slechte manieren geleerd krijgen door Vriendin A. en Vriend S. in de zin van mogen bijten in vingers.  Beentje knagen en blaadjes verzamelen. Zalig in slaap vallen bij Vriendin L. die zich tot Meterke van Gaston heeft uitgeroepen. 

En iedereen, maar dan ook iedereen, zélfs Vriend S., kijkt met vertederde blik.  Daar moet ge ne straffe voor zijn.

PS : voor Mme Zsazsa : Een Scampo is geen hoofdloze Gamba of omgedraaid.  Voor de wetenschappelijke uitleg verwijs ik u naar alwetende Vriend S. maar het had iet te maken met Grote Garnaal Zijn of Kreeftachtige Zijn.  't Is maar dat ge het weet.

g2

g.

Gaston op de manège en uit eten.

Gaston heeft gisteren kennisgemaakt met de manège.  Naar de paarden keek hij niet, of hij was er toch niet van onder de indruk.  Bij sommige mensen was hij zo op zijn gemak dat ik er jaloers van werd, van anderen ging hij bibberen.  De honden vond hij raar en toch ook wel wat eng.

Om een uur of half zes kreeg ik een telefoon van De Mevrouw met het Rattenkind , dat het ondertussen gelukkig goed stelde.  Uit een zeer verwarde uitleg, doorspekt met giechels, en gebracht in punten 1 tot 3 met nog onderverdelingen in 1a, 2a en b enzovoort , kon ik destilleren dat Mevr. Zsazsa geen zin had om te koken.  Nou, ik ook niet, dus besloten we samen te gaan eten.  Met wederhelften, kinderen én Gaston. 

Het was een leuke avond.  Rattenkindje zag er prima uit, het eten was goed, de loteling en de rode wijn ook. Kinderen en hond waren braaf. Wij hebben ons prima geamuseerd.  En de wederhelften hebben veel geroloogd.

Vanochtend hoor ik echter van Vriendin J. dat Mevr. Zsazsa de Gaston wel braaf vond, maar dat ze verder niks met chihuahua's heeft. Puh.  Ik zal haar nog eens redden van het fornuis.

31 augustus 2007

Sibling rivalry

Ik denk dat Kleine Vogel zich een beetje bedreigd voelt door de komst van Gaston.  Niet dat ze niet enthousiast is, maar als ik met hem speel of bezig ben, merk ik dat haar zeurmodus toch zeer vlug in werking treedt. 

Mamamama kom eens kijken, mama kom eens mamaaaaaaaaa!  , als ik het ook maar waag om exclusieve tijd aan Gaston te besteden. Maar aan de andere kant heeft ze hem ook graag op schoot.  Toen ik vanochtend haar met hem alleen in de zetel achterliet om even de telefoon op te nemen, kwam ze gewoon achter mij aan, ondanks mijn toch wel honderdduizend waarschuwingen om goed op te letten dat hij niet uit de zetel zou springen.

Mijn fout natuurlijk, een kleuter heeft geen goed ontwikkelde zin voor verantwoordelijkheid, ik had het kunnen weten.  Gelukkig was Gaston volledig comateus en is er niks gebeurd, want met zijn grootte, of het gebrek daaraan, is een zetel natuurlijk het equivalent van de derde verdieping voor een mens.

Gaston is mijn derde moederskindje.  Mijn twee kinderen hebben altijd een grote voorkeur voor mij gehad, waarmee ik niet wil zeggen dat de papa tekortschoot of -schiet maar ik blijk nu eenmaal iets in mijn kinderen te activeren waardoor hun enige wens is om bij mama te zijn en om een hele dag om mama te roepen. 

Ik deed daarstraks Vogel in bad, en ondanks Geliefdes aanwezigheid in de keuken, en zijn pogingen om Gaston af te leiden , bleef hij ongelukkig piepen tot ik weer beneden was.  Hij is niet van mijn voeten weg te slaan en dolgelukkig als hij aandacht van mij krijgt.  Ook in het park deze middag, toen ik zelf een hoogdringende plas moest doen en een halfslapende Gaston aan Geliefde overhandigde, kreeg ik een bibberend hoopje terug.  En na amper een halve minuut lag hij weer vredig te slapen.

Nog zo ene, zuchtte mijn Geliefde.  Tsja, wat doe je er aan?

30 augustus 2007

Naambekendheid.

Vriendin V/P heeft in primeur kennis gemaakt met Gaston.  Ze moest toegeven dat hij enorm schattig, lief, zindelijk, speels, braaf enzovoort enzoverder is.  Ook had ze een geweldig kado bij : een schoen en laars in fleece , zodat hij de mijne gerust zou laten.  En hoewel de laars minstens 2 keer groter is dan Gaston, vond hij dat geen bezwaar om ze te attaqueren en zelfs tot in zijn nest te sleuren.  Een krachtpatser, mijne Gaston!

schoenenschoen2

Ik moet wel zeggen dat hij daarnet ook 'vuil manieren' op de laars heeft gedaan.  Tssss, amper van moeders borst en nu dit al. Degoutant.

V/P vroeg hoeveel hij woog.  Ik zei dat ik dat niet wist, maar dat ze maar eens moest voelen.  Ze pakte hem enigzins wantrouwend aan.  En nadat ik hem teruggaf zei ik dat ze dan maar vlug haar handen moest gaan wassen.  Ik heb nog nooit iemand zo enthousiast naar de kraan weten lopen. :D

Ook vroeg ze of hij naar zijn naam luisterde.  En diezelfde vraag stelde Vriendin J. daarnet aan de telefoon.  Ik zei tegen beiden dat ik het eigenlijk niet wist, want dat hij wel opkijkt als ik roep, maar dat hij misschien net zo goed zou opkijken, moest ik 'wasmasjien' zeggen.  Dat moest ik van vriendin J. toch direct uittesten.  En zo geschiedde.  Dus V/P : ik kan u melden dat hij niet bougeert bij het wasmasjien en zijn kopje direct opheft bij 'Gaston'.  Het is dus een slim beest, maar wie durfde daaraan twijfelen?

En toen was het avond, en mocht Gaston nog even verpozen op Vogels schoot.  Ooooooooooooooh!

slaap

Tranen met tuiten.

De Gaston en ik, dat lijkt mij a match made in heaven.  Vanochtend heb ik hém wakker gemaakt om half negen, na een volledig ongestoorde nacht weeral. Misschien krijg je niet alleen de kinderen die je aankan, maar ook de honden.

 Ook is hij van de eerste moment (dweil)zindelijk.  Mevr. Afgeroomd zal het niet graag horen maar ik moet tenminste niet om 12 uur 's nachts nog buiten.  En volgende week gaat hij mee naar school en dan gaan we oefenen in buiten lopen en plassen.  Call me marginaal, maar leve de dweil :D .

Hij volgt mij als een minischaduw.  Wanneer ik in de keuken bezig ben moet ik zeer omzichtige bewegingen maken, want àltijd is hij op centimeters afstand van mijn voeten.

Als ik 's morgens douche, zet ik hem even in de bench om te oefenen, maar dàt is vooralsnog geen succes.  Hij huilt en piept.  En als je weet dat de chihuahua de enige hond is die échte tranen huilt is dat dubbel zo zielig.  Zeker als je achteraf zijn natte wimpertjes ziet.  Een ooooooooh is hier wederom van toepassing peins ik.

We hebben gisteren voor het eerst het halsbandje geprobeerd.  Hij vond het allemaal best.  Ziet hij er niet uit als een échte?

halsband

gaston en P.

En hier poseert Geliefde met hem.  Hm, tsja.  Ik zou hem adviseren toch niet te dicht bij het Stadspark te komen met de Gaston op zijn arm.

29 augustus 2007

Gaston in De Delhaize

Nadat Gaston gisteren heel de dag lethargisch had geslapen, begon ik mij toch wat zorgen te maken, want na zijn ontbijt had hij niet meer gegeten.

's Avonds heb ik  hem echter kunnen overhalen om zijn bakje leeg te eten en o boy, toen kreeg hij een suikerhype denk ik.  Ineens lééfde hij.  Ging hij de keuken verkennen, kwam uitdagend naar mij toegesprongen, speelde als een échte hond met zijn kiekske, kortom : een plezier om zien.

Deze nacht heeft hij weer prima geslapen en vanochtend zijn Vogel en ik met hem,in de hondensacoche, hier chikosj genaamd, naar Den Delhaize gegaan.

Clandestien dacht ik (honden en levensmiddelen enzo) maar aangezien hij toch in shock was van weer een andere omgeving, heeft hij zich niet laten horen en slechts af en toe laten zien.  Alleen de kassamevrouw merkte hem op en vertelde mij dat hond-in-chikosj gerust mee mag komen.  Er staan ons nog vele winkeluitstappen te wachten dus, Gaston en mij.

Afb019Afb021

 

28 augustus 2007

Kraamcadeau's

De postbode bracht vanochtend een schone kaart.  It's a boy stond er op . En binnenin een ontroerende tekst. Snif. Merci Mme Zsazsa .

Maar dat was nog niet alles.  Een uurtje later viel er een pakje in de bus.  Weer voor Gaston.  Mijn ouders die net op kraambezoek waren, kwamen ook niet meer bij, bij het aanschouwen van een schoon fleece frakske voor de nieuwe telg mét bijpassende haarband voor mij. Merci Jipie ! Mo zo scone! 

Hieronder kaart en kado.  Frakske geshowd door een speelgoedhond, want de Gaston is nog in bibbermodus dus ik dacht hem maar even niet te plagen door hem te laten poseren.

IMGP0291

Gaston heeft vandaag slechts één plas gedaan (ondanks goed gedronken) en 1 drol geplaceerd, maar dat wilde u waarschijnlijk niet weten.

Gaston, the morning after.

Gaston heeft de nacht doorgebracht in een wasmand naast mijn bed.  Op een zacht kussentje, met een dweil binnen plasbereik.  Want toen we gingen slapen had hij nog steeds niet geplast.

Om één uur hoor ik een piep, dus ik zet hem bliksemsnel op de dweil en jawel, de langverwachte plas maakte eindelijk zijn opwachting.  Voor de rest heb ik hem niet gehoord.  Toen ik af en toe zo eens mijn hoofd over de bedrand hing, keek hij op en ging gelijk weer slapen.  Het modelkind.

Hieronder nog een foto van zijn ontbijt en een foto gewoon voor de schattigheid.  Roep allen in koor : ooooooooooooooh!!!! Dankuwel.

gaston2

gaston

 

En ja : u ziet het goed, er liggen tutjes in zijn mand.  Afgestaan door Kleine Vogel (het waren toch te kleine tutten) en volgens de mevrouw waar hij vandaan komt ideaal puppyspeelgoed wegens zeer veilig want voor kinderen bedoeld.  Dus u moet niet denken dat ik het gedaan heb om hem als surrogaatbaby te behandelen.  Want ik ken jullie zoal een beetje. Tssss...

27 augustus 2007

Gaston

gaston

Ik ben Gaston en ik ben zielig want opeens zat ik in een auto, op de schoot van een onbekend vrouwmens, met een luidruchtige minimens op de achterbank.  Ik heb niet gekotst en ook niet geplast in de auto.  Ik heb trouwens een gietijzeren blaas want ik heb NOG altijd niet geplast.

Ik heb een klein beetje gegeten en mij lekker laten aaien.  En nu ga ik slapen.  Zodat ik uitgerust ben om die mensen vannacht wakker te houden.

't Zal hen leren mij bij mijn broers en zusters weg te halen. Nah.

gaston 2

26 augustus 2007

Nog één nachtje slapen...

...en dan komt de Gaston. Morgen nog effe een opruimactie houden zodat hij zich in zijn eerste uur hier al niet verslikt in een prul van Kleine Vogel. Dan zijn nestje en speelgoedjes enzo klaarzetten.Amai, 't is echt spannend nu. Morgenavond 19h dus. Ooooh ik ga er niet van slapen peins ik.

30 juli 2007

Kabeltje terug en hier is de Gaston dan

Op de schoot van Vogeltje :
gaston
Bij mij op de arm :
gaston2

 

 

28 juli 2007

Missing kabeltje en Gaston

Mijn kodakkabeltje is missing en not to be found binnen een redelijke tijdspanne zo blijkt.  Want gisteren zijn we naar Gaston gaan zien en hij was om op te vreten. Gaston is dus onze Chihuahua to be, voor degenen die niet meer mee zijn.

Goed gegroeid, helder uit de ogen kijkend en heel op zijn gemak na het initiële gebibber toen hij net van zijn mama weggerukt was om op onze schoot te komen zitten ter bezichtiging.

Nog 5 weken en hij is echt van ons.  En ik had u zo graag foto's laten zien, ware het niet dat mijn kabeltje verdwenen is. Damn.  Maar hij ziet er geweldig uit. Ik verzeker het u.

03 juli 2007

chihuahua

We gaan dus nog een hond kopen.  Vandeweek zei Geliefde : "kopen we een chihuahua?" En volgzaam als ik ben, begon ik direct bonafide fokkers te zoeken.

En omdat we in huize Disfunctia geen gras over wensen laten groeien, zijn we vandaag naar pups gaan kijken.

We wilden eigenlijk een korthaar, maar er was ook een langhaarnestje.  En IRL ziet een langhaar er veel liever uit, en minder alsof zijn ogen elk moment uit zijn kop kunnen ploppen.

Deze is het geworden : een langhaar reutje (vastgehouden door de fokmevrouw), net twee weken en binnen 8 weken komt hij bij ons wonen :

gaston