25 september 2008

Opvoedingstip! Of nee, een geslépen tip.

Als u uw kind een keuze biedt tussen dingen, gewoonlijk handelende over broodbeleg, maar het kan over om het even wat gaan, bedenk dan dat een kind altijd het laatste gaat nemen dat u opnoemt.

Dus u gaat van : kaas, salami, preparé, smeerkaas of KALFSWORST! Dan kiest hij/zij kalfsworst.

Dit kan nuttig zijn indien u uw kind in een richting wil sturen, calciumgewijs naar de kaas, ik noem maar wat.  Of naar het kleuren in plaats van naar de uitstap naar Plopsaland. Alhoewel ik vrees dat het in het laatste geval niet zo efficient gaat zijn.  Dat probeer ik niet, geen leger dat mij naar Plopsadinges kan drijven.

Maar voor broodbeleg is het een uitgelezen strategie. En ook voor cola/sprite/water/melk/APPELSAP!

Zeg nu nog eens dat u hier niks nuttigs opsteekt. Pfuh!

30 augustus 2008

Count your blessings, Huisvrouw!

IMG094

13 augustus 2008

Rust!

Daar de voet toch nog wel pijnlijk aanvoelde en ik, om heel eerlijk te zijn, precies een beetje te tam was om naar zee te rijden, had ik mijn Zoon verzocht om mijn ouders en Vogeltje naar de kust te rijden. Want die mag weer een weekje mee op verwennerijtrip.

Rijkelijk laat, pak 4 uur des nachts, viel het mij in dat in Zoons koffer zo'n lawaaiversterkding staat en dat hij dus onmogelijk de bagage zou kunnen verstouwen.  Vooral omdat mijn moeder immer een lading placht mee te nemen, genoeg om een 7-koppig gezin een zomer en een winter door te helpen.

Mijn auto dus. Slik. Iedereen verklaarde mij lichtelijk voor zot om mijn geliefde machien in handen te leggen van een 18-jarige met een drie maand oud rijbewijs.  Behalve mijn moeder want die vindt mijn Zoon veel verstandiger op de weg dan mijzelve.  Minder maagzweerverwekkend zei ze nog.

Ik preekte hem voor het vertrek dat bijna al hetgeen mij lief is op deze wereld, zijnde mijn kinders, mijn ouders en mijn bolide, in zijn handen lag en dat ik zijn dode lijk zou wurgen als er iets zou gebeuren.

Toen ik telefoon kreeg van de alarmcentrale, wist ik dat ze veilig gearriveerd waren, hoe contradictorisch dit ook moge klinken.  Maar niemand carjackt een auto op de snelweg, dus ik wist zo dat dit veroorzaakt was door het uitladen van de bagage.

En zo bleek.  Gelukkig had ik nog Vriendin C. op bezoek die tijdens de terugweg van Zoon mijn aandacht kon afleiden van mogelijke calamiteiten.

Hij is veilig teruggeraakt. En de auto ook. En nu Rust!

09 augustus 2008

Boekentas from hell

Kleine Vogel gaat binnenkort naar de grote school.  En daar wou ik uiteraard met haar een boekentas voor gaan kopen.  Iemand is mij voorgeweest, en ze kwam thuis met wat vast de meest afgrijselijk boekentas op het westelijk halfrond en ver daarbuiten is. 

Ik doe namelijk niet aan Disney en Studio 100 prints op iets anders dan haar ondergoed.  Ik heb een HEKEL aan kleren met debiele honden, eenden, Megawezens en wat dies meer zij. 

Ik was dan ook van plan geweest om met haar naar een totaal van zulke bedrukkingen gespeende winkel te gaan.

En nu zitten we dus met een lelijke boekentas.  De lelijkste boekentas van... juist ja. Een boekentas die bij wet verboden zou moeten zijn.

Maar ze is er zo trots op.  En vindt het de mooiste boekentas ter wereld. Zelf gekozen en al. Wat kan een moeder dan anders doen dan beamen dat hij prachtig is?

Maar oordeelt u zelf.  En ooh, vergeet vooral niet te kijken naar de franje en de kleur. En het logo! En de bedrukking!  Maar daar kunt u vast niet naastkijken.

IMG085

Laat de kinderen tot Hen komen!

Er zijn zo van die vrouwen die mij mateloos irriteren.  Laat ons hen voor het gemak gemankeerde kleuterjuffen noemen. 

Hun eigen kinderen, die thuis nooit mogen snoepen wegens niet verantwoord, graaien op een ander in de pot met tsjipkes op een degoutant hebzuchtige manier.  Nadat ze zich in hun vraatzucht verslikken, kwijlen ze de overtollig verstouwde tsjipkes dan ook weer terug in diezelfde pot. Waardoor uw lust in diezelfde lekkernij acuut verdwijnt.

De kinderen worden steeds verschoond, en dat bedoel ik niet op een luierachtige manier.  Onzen X is moe, hij krijgt tanden, enz... En zoals iemand mij eens zei : moesten kinderen tanden krijgen aan het tempo dat ouders dat als verontschuldiging gebruiken, het zouden krokodillen zijn. 

Voorts halen deze vrouwen UW kinderen ook aan op een slijmerige manier.  Zodanig dat u zich instant incompetent als moeder voelt.  Want u wil liever uw kind met een wegwuivend handgebaar spelen sturen.  U wil geen Gesprekken voeren met het kind, laat staan met dat van een ander, u wil van uw drankje nippen en niet uitgekotste tsjipkes eten en converseren met uw ware vriendinnen.  Degenen die niet uw kinderen opslijmen en eventueel uw brandwonden verzorgen dan wel met afgrijzen bekijken.

Deze vrouwen stralen een brakelijk en met opzet superieur ego uit dat krijst : Kijk naar mij! Ik ben zo goed met kinderen! Zelfs met de uwe!  Maar wij, echte moeders, trappen daar niet in natuurlijk.  Want tegelijkertijd zijn zij wel de vrouwen die hun kinders, eens uit het zicht, zo snel mogelijk naar school vervloeken, terwijl wij dat natuurlijk gewoon binnen hun gehoorsafstand doen.

Bovendien, BOVENDIEN, doen ze overmatig enthousiast over elke geproduceerde drol van hun nageslacht.  En dan nog in een stemfrequentie die niet verstaanbaar is voor een normaal mens maar eerder dienst kan doen om honden van uw erf te jagen.

Waarom worden deze vrouwen niet gewoon kleuterjuf?  Zodat ze vrolijk liedjes zingend en kringesprekkend de dag door kunnen?  In plaats van ons te vervullen met afgrijzen over zoveel gefakete kinderliefde?  En dan worden ze er nog eens voor betaald ook.

24 juli 2008

Bij Mme. Z.

Uiteindelijk heeft er niemand meer een walgelijk ziektesymptoom tentoongespreid en heeft Mme. Z een gezellige dag gehad met haar en mijn kind.  En jaja, zo omschreef ze het zelf. Nu nog wennen aan het nimmer aflatend getater van Vogel. Duct (danku Pixie! )  tape misschien?

23 juli 2008

Wat een interimmoeder lijden kan.

Mme. Z kwam gisteren om Kleine Vogel op te halen.  Ze was rijkelijk laat, dus het kind stond al een hele middag Zuster Annagewijs aan de venster en was dolgelukkig toen ze er eindelijk waren.

Deze ochtend krijg ik een telefoon van Mme Z. (ik sla gemakshalve de telfoons, msngesprekken en pb's van gisteren over maar denk : Vogel die bij het thuiskomen verontwaardigd was want Mme. Z had toch gezegd dat ze leuke dingen gingen doen, en nu moest ze gaan slapen. Vogel die geen grijs brood wou, maar toen het grijze brood  bruin genoemd werd er wel tevreden mee was.Vogel die haar mond niet kan houden, Jef die daardoor niet wou slapen, een sproet op Vogels achterste die verkeerdelijk werd aangezien voor uweetwel). Ze had de slechtste nacht van haar leven achter de rug want kleine Jef was ziek geweest op de meest onprettige manier die er is.  Juist ja...  Dus ze hoopte dat Vogel het ook niet ging krijgen.

Geen uur daarna was het zo ver.  Buikpijn.  Mijn aanbod om haar te komen halen, werd afgeslagen, want daar werd Vogeltje nog zieliger van.  Nu zitten Jef en Vogel op de zetel met een emmer tussen zich in.

Arme, arme Mme. Z.

19 juli 2008

Zou er een keerzijde zijn aan deze medaille?

Ik was gisteren samen met Mme. Zsazsa bij Jipie. Vogeltje amuseerde zich dolletjes met haar kinderen en toen Jipie aanbood dat ze mocht blijven logeren tot zondag, was Vogel zeer bereid. En dinsdag vertrekt ze dus naar Mme. Z.

Wat ik mij wel afvraag is wat er achter al deze vriendelijke logeerpartijen steekt.  Want plots  bekroop mij een donkerbruin, nee wat zeg ik : een gitzwart vermoeden dat ik verondersteld word om deze gunsten te retourneren.  En dat ik dus bijgevolg binnenkort met een hele kudde kinderen ga opgezadeld worden. 

Zoveel onbaatzuchtigheid, daar moet iets achter steken, niet?

O en aan Mme. Z : uw suggestie om deze post 'kut ende fuck' te noemen, werd overwogen maar helaas niet weerhouden.  Toch dank voor uw medewerking!

15 juli 2008

OK, ik ben beledigd

Ik zei tegen Zoon dat zijn nieuw kapsel leek op dat van iemand, en daarvoor nog niet de zanger, van Human League.  Hij gaat van HUH wie zijn dat?  Ik youtube en zeg erbij dat dat NOG altijd op de radio gedraaid wordt.  Waarop hij gaat van : 'Jaaaah op Nostalgie zeker'.   Pfuh.

07 juli 2008

Waarschuwing : ga nooit uit eten met uw kind na Werchter.

Ik belde Zoon, die terugkerende was van Werchter, in de vroege namiddag om te vragen of hij het genoegen wou hebben om helegans alleen met zijn moeder te gaan dineren.  Hij stemde toe.

Ik reserveerde een tafel om half zeven en om kwart over zes schalde ik zijn naam door de trapzaal om hem tot spoed aan te manen.  We moesten slechts 2 straten verder maar aangezien ik al minstens een uur geen drum 'n bass door het huis had horen knallen, vermoedde ik al dat hij in slaap gesukkeld was. 

De deur van zijn kamer heeft slechts 1 kruk, aan zijn kant (wat is dat toch met die krukken hier in huis?), dus ik kon niet invasiegewijs binnenvallen om hem wakker te schudden.  Na enig fanatiek geklop kwam hij dan toch slaapdronken opendoen. 

Enige minuten en iets meer ongeduldig voetgetap van mijn kant konden we dan eindelijk vertrekken.

Hij zat zombiegewijs aan de tafel.  Ik poogde de conversatie wat op gang te trekken door te vragen wie hij gezien had.  'Moet ik dat echt allemaal opnoemen?' zuchtte hij.  Een LOTMOR van mijn kant was zijn deel.  Of hij Anouk gezien had, ging ik verder, nog steeds in aanzwengelmodus.  Mjaaa maar dat was niet zijn ding.  Wat is uw ding dan wel?  - ging moeders vrolijk door.  Iets met teveel DJ's (en ja ik heb het opgezocht : 2manydjs) en iets dat ik al totaal vergeten ben wegens nog totaler onbekend.

'En toen stokte het gesprek' declameerde ik dramatisch.  Waarop hij rol-oogde en ging van 'Sorry dat ik moe ben hoor'.  Ik vermeldde dat ik al van 5 uur wakker was wegens vogelgeluiden en hij zei dat hij toen nog niet geslapen had. Dju.  Weer overtroefd.

We aten in een behoorlijk tempo, want hij wou terug gaan slapen en ik had gewoon honger.  Na zeer vlug gedane zaken zuchtte ik : 'laat ons een einde maken aan deze ellende', en wenkte om de rekening.

'Ikzalnogesmetugaaneten' monkelde hij.  Waarop ik zei dat het genoegen geheel wederzijds geweest was.  Of misschien zei ik gewoon wel  weer LOTMOR.  Of graaaaag, maar dan niet na Werchter.  

12 juni 2008

De climax

Ik luister liedjes op mijn laptop en voor de tigste keer zegt Zoon 'hoe kunt ge daar naar luisteren, dat klinkt zoooo slecht via de pc'.

Ik hum wat en doe voort met punt 5.  'Moet ge boxen hebben?' biedt hij aan.

Ik ga van huh huh wat moet ik daarmee?  Hij holt naar boven en komt terug met twee kleine boxen en iets dat een subwoofer heet.  Hij plugt de boel in en ik moet toegeven dat het heel wat beter klinkt, zij het heel bassig.

En om de bas uit te testen moet ik dit opzetten, volgens hem bedoeld om dat subwoofding in auto's te proberen.  Owkaaaay.  http://nl.youtube.com/watch?v=mdvWyuCRdIU 

Gaston laat ondertussen vrijwel synchroon zijn van Vogel gepikte rubberen giraf piepen, het is een talent voorwaar. 

Dan weer een liedje van van mij. Klinkt vaag zeg ik.  Nee het klinkt niet schel zoals via uw laptop, repliceert hij.  Ook juist.  Hij laat mij toch altijd lachen, die Zoon van mij. Zélfs wanneer ik liever zou krijsen.

En dan, dan beste Lezertjes, als ik Feuer Frei van Rammstein heb opgezet om even jofel te doen, zegt hij mij : 'Goh da's lang geleden dat ik nog naar dat soort muziek heb geluisterd'.  Op de vraag waar hij dan wel naar luistert komt hij af met : 'Hollandse negers enzo'.  

No kidding :  http://nl.youtube.com/watch?v=eSOWJPP3Upo

Ik lig alvast plat. Nu u nog. 

En als dessert kreeg ik nog dit : http://nl.youtube.com/watch?v=wBpUbaqrOCM . Waarbij hij na mijn gepijnigde blik op 1 minuut zei : 'De climax komt nog'. 

Toen ging ik van : OMG dit is té erg en zei hij : oh en dat was net de climax, weet gij niet wat een climax is, dat is de opbouw tot...waarna er...' waarop ik hem met een minachtende blik het zwijgen heb opgelegd. Een orgasme heb ik er toch niet van gekregen.

Gelukkig heb ik waan.  En een geweldige Zoon.  Moet ik nu mijn boxen en subwoofer telkens meeslepen van living naar keuken?

 

 

09 juni 2008

We lachen wat af hier

Ik zat aan de keukentafel met een bloeddrukmeter van mijn nonkel zaliger,  gevonden in een uithoek van een schuif (op zoek naar een eindje cadeaulint voor Vogel dat ik echter niet vond), rond mijn pols.  Het ding zoemde  lustig door het gesprek dat ik met mijn Zoon had, terwijl hij poogde een bus minute maid uit het kartonnen omhulsel te peuteren. Want ik moest dat toch eens uitproberen.

BLAF deed de bus sinaas, bovenop mijn volle asbak, die zich als de asregen na een vulkaanuitbarsting  over de tafel verspreidde. 

Waarop Zoon zich uitgebreid verontschuldigde en ik hem zei, na het aanschouwen van de hartslag 100 op het apparaat, dat het niet moeilijk was dat ik in dit huishouden mijn bloeddruk moest meten. 

We lachen wat af hier, in Huize Disfunctia. Zij het enigszins groen.

04 juni 2008

Ontaarde moeder²

Herinnert u zich dit nog? Uiteraard is er sindsdien nog altijd geen kruk op miraculeuze wijze aan de wc-deur verschenen.

Dus laat ik noodgedwongen de deur immer op een kier staan.  Nu had ik dispuut 3948 met Vogel terwijl ik in het kleinste kamertje vertoefde en zij iets verderop daarbuiten stond.   Zij gilt iets in volle coleire en mijn onheilsradar VOELDE haar naderen met haar volle kleutergewicht.

Ik kan nog net mijn twee handen plat op de deur drukken om haar woeste wraakactie tegen te houden en krijs 'WADOEDEGIJ NU, ZOTTIN!'

En toen waren we nog niet naar de supermarkt geweest, alwaar ik op een moment zowaar gestampvoet heb.  Iets wat ik tegenwoordig wel meer doe om mijn ogen en woorden kracht bij te zetten, heb ik al gemerkt. Misschien moest ik maar een nieuwe rubriek maken.  Want ik voel dat er nog veel ontaardemoederposts onderweg zijn. 

En dan is de vakantie nog niet begonnen en zeurt zoon om nieuwsartikels voor zijn examen.  Nu nog.  Terwijl het examen morgen is. Godindenhogenemel.  Die ik tegenwoordig zo dikwijls aanroep, terwijl ik zelfs geen gelovige ben.  Hij luistert al net zo goed als mijn kinderen trouwens.

30 mei 2008

Domino

Vogel heeft een pedagogische studiedag en wil met mij domino spelen. En ik ben, Nijvere Lezertjes, een slechte verliezer.

 

En nu heb ik drie keer op rij verloren.  Met Doradomino.  Dat is erg.  Staat u mij toe om mij te laten opnemen in een psychiatrische inrichting naar keuze?  Of anders moet ik haar slaan.  En daar doen we ook niet aan natuurlijk.  Zelfs niet nadat ze mij mijn nederlaag er nog dik inwrijft door temidden van de keukentafel te gaan gillen dat ze drie keer gewonnen heeft. 

 ik velies wel niet graag. Echt niet. Grrmmmbll.

Op verplaatsing²

Hij klopt op de deur en ik doe open met angst en beven op gelaat en andere lichaamsdelen.

 'Die trekt zo snel op', zegt hij.  

 'Maar is het ok, zeg ik, is hij ok, mijn boeleke, mijn autoken.' nee dat zeg ik niet, maar ik denk het.

 'Hij staat op de oprit' zegt hij.  En ik slaak meerdere zuchten van verlichting.  Wetende dat ik weer een jongensdroom heb waargemaakt, want deze week vroeg hij mij nog of hij ooit met mijn auto zou mogen rijden en ik zei 'over my dead and decaying body'.  Waar luiheid al niet goed voor is.  Het trouwens slechts verplaatsen, en mijn alarmuitleg was onvoldoende want ik heb ondertussen weer een alarmcentraletelefoon achter de rug. Zucht zucht. n

Er mee rijden mag hij echt niet.  Over my dead and decaying body.   

Op verplaatsing.

Zoon gaat nu, NU , ja mensen, we spreken IRL, mijn auto verplaatsen omdat ik achter hem sta op de oprit.  MIJN AUTO gelijk in HEILIG maar ik ben te lui om hem te verzetten.

 Ik licht hem in over het alarm, over de verzekering, over vanalles en nog wat en in die tijd had ik hem zelf al 120 keer verzet natuurlijk.

 Komt hij binnen met :  hoe start die eigenlijk.  Na mijn initiële WTF bedacht ik dat je moet remmen om te starten.  Zeer Bill Gatesgewijs, waarin je moet starten om af te sluiten, mor dit geheel terzijde.

Als dit maar goed komt.  Ik laat het u weten, zo meteen of ook niet, als ik eerst mijn uitleg aan de flikken moet doen

29 mei 2008

PakJES zijn geen broden!

Ik vraag aan Zoon om even om brood te gaan, en om sigaretten (jaja, zwijg maar al, U daar).  2 pakjes aub.  Zeg ik hem.

Hij komt terug met 2 broden en 1 pakje sigaretten.  

Ik zeg hem dat hij debiel is, wat moet ik nu met 2 broden??  

'Hola, hola wacht eens even', zegt hij.  'Ik ga u zeggen hoe het gegaan is.  Gij waart aan het uitleggen welk brood je wilde, voorverpakt, Bioform volkoren en toen zei je breng maar 2 pakjes mee.'

Ja 2 pakJES he.  Sigaretten dus. Rol-oog ik terwijl ik giechel om de recapitulatie van mijn overduidelijke, gebruikelijk, van de hak op de tak springende uitleg waardoor het natuurlijk niet moeilijk is om mij verkeerd te begrijpen.  Als je een randdebiel bent.

Fock zegt hij. Eveneens rologend (en lachend).  En ik vraag hem onschuldig waar het mist. 

Heerlijk mens, mijn Zoon.  Misschien verdient hij ook wel een standbeeld? 

28 mei 2008

De Goede Moeder

Ik vroeg daarnet aan Zoon of hij vond dat ik een goede moeder voor hem was geweest. Want twijfels ontstaan in de beste relaties.  Vooral wanneer men wat introspecteert over het ouderschap. Een hele goede zei hij. 

 Ik pikte direct in met 'omdat je alles kreeg, of wat?', gelijk vrouwen op krengige wijze altijd doen.  

'Nee, je bent toch altijd lief en vriendelijk enzo', antwoordde hij.

 'Lief, zoals in ik sla u niet of zo, maar dat kan nog komen hoor', deed ik.

'Ge moogt proberen' lachte hij.

Deze nacht, als hij diep in slaap is, zal ik hem misschien eens met een bezoek vereren.  Ik en een baseballbat.  Ik noem maar iets. 

Ontaard

Zoon zeurt al een jaar om een waterpijp te mogen kopen.  Standvastig zei ik nee, wel een heel jaar lang. En dat is een unicum want gewoonlijk geef ik alles direct toe om van het gedram af te zijn.

 Tot hij mij telefonisch op een zwak moment te pakken kreeg en ik giechelig toestemde, onder voorwaarde dat er geen illegale substanties in terecht zouden komen. 

Ondertussen heb ik al mogen proeven van aardbei-en abrikoostabak en het moet gezegd, het is best een gezellige manier van roken. Maar het blijft roken natuurlijk.

Vogel op haar beurt zeurde al een jaar om in de nabewaking te mogen blijven met haar vriendinnen.  Zelfs al van toen ze het nog als 'abewaking' uitsprak .  Ik gaf een keertje toe omdat het mij goed uitkwam en sindsdien blijft ze elke dag behalve woensdag tot 5 uur. Op eigen verzoek weliswaar, maar hoe gemakszuchtig is het niet van mezelf om de schooldagen met anderhalf uur te verlengen terwijl ik niet tot de productieve klasse behoor?

 Verder wordt er hier gesnoept met weinig restrictie, en zal ik alleen streng zijn en ONGEZELLIG en KOPPAAN roepen als mijn eigen rust in het gedrang komt.  Bedtijd wordt strikt nageleefd, zelfs in het WE , omdat ik mij dan ongestoord in mijn zetel kan neerstorten. 

We zijn altijd te laat op school, maar omdat onze school nooit op tijd van start gaat, is dat helemaal geen probleem.  Een medemoeder zei mij deze week nog dat je het daar wel heel erg bont moet maken om te laat te komen, dus eigenlijk zijn we altijd op tijd. Spijtig dat deze school geen lagereschoolafdeling kent, want ik vrees dat dat volgend jaar wel afgelopen gaat zijn.

Wat ik dus eigenlijk wil zeggen is dat ik mij misschien beter een ontaarde dan een disfunctionele moeder zou kunnen noemen.  Maar kom, iedereen blijkt te gedijen op het gebrek aan echte opvoeding.  En nee, ik wil niet weten wat u er van denkt.  Tiszogoealsofikhetgehadheb. 

25 mei 2008

Broeder Jacob

Vogel zingt Frère Jacques.  In het Frans, jewel.  Of toch zoiets.  Dormez-vous wordt domino . Maar een kniesoor die daarover valt. 

Waar ik wel over val is dat 'sonnez les matines' verwordt tot : 'sonnez les BEUEUEUERP' met een dikke vette boer dus.  Maar met een duivelse lach doet ze gewoon verder.  BEUEUEUERP BEUEUEURP.  Pardon zou ik zou zeggen. Zucht.

08 mei 2008

Zelfvertrouwen

Zoon komt in jeans en met ontbloot bovenlijf naar beneden, zoekende naar een zwembroek voor morgen waar ik uiteraard geen notie van heb waar die zich zou kunnen bevinden.

 Schoon lijf, jom(want ik ben half verkempischt) zeg ik hem.  

Ik weet het, zegt hij.

Aaah het zelfvertrouwen van de jeugd.  Zouden we daar geen miljoenen voor neertellen? 

21 april 2008

Effenaf degoutant

87293

Net aangetroffen bij het puinruimen.  Een houten schuifje, vol met paaschocola, bovenop de verwarming.   Hoe komt ze er toch bij? 

20 april 2008

Effenaf.

Zoon vroeg of ik nog even mee een ritje ging doen, om zijn rijkunstvorderingen te beoordelen.  Uw Huisvrouw is niet te beroerd om om half tien des avonds nog even te gaan cruisen, dus off we were.  De radio mocht niet op maar ik mocht iets kiezen van zijn Ipod ding.  Eerst even de draaitechniek bekijken, en toen kon ik zoeken. 

Wanhopig speurde ik naar een bekende naam.  Zoon werd al ongeduldig en sommeerde mij om dan maar Muse te pakken.  Prima, Muse kan ik nog wel aan, meer zelfs : Time is running out was zelfs lange tijd mijn snelweglied.  Na Muse draaide ik verder. En verder en verder.  En toen zag ik Eric Clapton staan.  Verheugd druk ik het okknopje in.  

En toen kwam er iets raars.  Iets waar Eric volgens mij niets mee te maken zou willen hebben, maar ik zwijg.  Tot we tien minuten verder zijn en ik alsnog informeer wie Layla zo verkracht heeft.  Dat was niet den Eric, informeert Zoon mij, je hebt op dat daarboven gedrukt, dat was *E...slamedood* en dat is Drum n Bass. Owkay.   

Ondertussen wil hij parkeren oefenen.  Ik moet een plaats zoeken.  We kibbelen een eind weg over te groot en te klein  , maar hij doet het goed. Hij doet het over het algemeen goed, alhoewel hij voor het examen beter zijn twee handen aan het stuur zou houden.

Dan zet hij een muziekje op. Waar mijn zenuwuiteinden nu nog van aan het krijsen zijn.  Ik vraag hem hoe hij in godesnaam vrijwillig naar zulke herrie kan luisteren.  Hij luistert naar alles, zegt hij.  Maar ik niet, Lieve Zoon. Effenaf niet. En ik moest ook stoppen met om de 2 minuten 'effenaf' te zeggen.   Dat weten we dan ook weer al.  Het was al bij al weer een faane rit. Effenaf.

13 april 2008

Pastaverwarring

-Mama, mag ik morgen mijn topje met pastabandjes aan?

-Nee Vogel, het is nog te koud voor spaghettibandjes.  

30 maart 2008

Wie voedt wie op?

Zoon is terug van Italië.  Schoolreis, 10 dagen regen gehad, ocharme.

De eerste maaltijd met mijn twee kinderen sinds 12 dagen verliep als volgt :

Vogel eet, maar besluit zoals altijd voortijdig genoeg te hebben.  'Ik heb buikpijn', verzucht ze, met een smartelijk gezichtje.  

'O dan moeten we naar het ziekenhuis!' zegt Zoon, een tikkeltje gemeen.  Waarop Vogel in tranen uitbarst, want ze heeft écht buikpijn maar wil beslist niet naar het ziekenhuis.

'Och laaaaat haar,' zeg ik, 'JIJ had altijd buikpijn, als je niet wou eten, niet wou fietsen, niet wou stappen en ben JIJ nu zo slecht uitgedraaid misschien?' 

'Als je haar laat doen, wordt het erger en erger' verkondigt Zoon stellig.

'LAAT HAAR, ik heb er geen zin in.  Het is goed Vogel, ga maar van tafel'. Zo slecht heeft ze nu ook weer niet gegeten.  Nou ja...

Zoon rol-oogt.  En ik vraag hem of HIJ haar misschien wil opvoeden.  

'Neeeee,' roloogt hij verder, 'IK wil geen kinderen. Danku.'

Oef, zou ik zo zeggen, want kleinkinderen in huis, daar heb ik ook geen zin in. Het is zo goed alsof ik het gehad heb, for now. 

23 maart 2008

Vieze ziekte?

Ik moet bekennen dat ik autistische trekjes heb, die ik niet één voor één uit de doeken ga doen, maar eentje daarvan wil ik nu toch wel met u delen.  Ik kan oeverloos, maandenlang naar dezelfde CD luisteren in de auto.   De CD van dit trimester is van Doe Maar.

En Vogeltje schijnt diezelfde eigenschap geërfd te hebben.  Elke keer dat ze met mij meerijdt, moet ik het liedje 'met die vieze ziekte' opzetten.  En ja, dat klinkt als een SOA, alhoewel Hennie Vrienten het zeker zo niet bedoeld heeft. Meer nog, hij heeft het over een 'vreemde ziekte'. Oordeel zelf

Samen scheuren we dan door het Vlaamsche Landschap, luidkeels meezingend, met veel hilariteit en volledig synchroon.  Op één woord na dus.

 

21 maart 2008

Hoe het niet moet

'Nee Vogel, je hebt al een appel op en koekjes, nu geen boterham meer of je kan niet eten.  Nee écht niet, en stop met zeuren, ONGEZELLIG!  Nee je doet het niet, NIET zeg ik!  Allee ok, een droge boterham dan, NEE niks erop, je kan niet meer eten straks, STOP ermee! OK dan, wel met iets op maar als je niet eet subiet, DAN...!!!!!'

 Ik ben een opvoedkundige ramp, mensen. Effenaf.

 

15 maart 2008

W817

Men zal er mij niet van kunnen betichten preuts te zijn. Allesbehalve.  Maar om 19.10u te moeten horen op Ketnet dat men al dan niet met condooms wil vrijen en hoe deze en gene al dan niet seks willen hebben met die en die, ja dat vind ik er een beetje over.

En weet u waarom?  Niet omdat seks en aanverwanten taboe zijn hier, maar om mijn 5-jarige te moeten gaan uitleggen wat condooms zijn, daar heb ik geen zin in.  Dat vind ik ongezellig en bezorgt mij acuut koppaan (hoofdpijn voor de AN-ers onders u).

Ze heeft er nog niet naar gevraagd, gelukkig maar, en ik ben dan ook weer niet het type daadkrachtige moeder dat zegt : 'Af die TV, Klein klein kleutertje moet naar bed'.  Want ze gaat sowieso om 19.20u slapen, dus ik wil haar die extra 10 minuten nu ook weer niet afpakken met een onduidelijke, halfslachtige uitleg.  Om kort te gaan : ik heb niks te zeggen, dat wil ik ook wel ruiterlijk toegeven.

En ik heb gewoon geluk dat mijn kleuter van het eerder onverschillige soort is.  Maar ik ben vast bij de weinige gelukkigen en ik hoor mijn collega- moeders al naar adem snakken bij een pertinente vraag van hun kind. 

Dus, beste Ketnetters, kan u deze voorwaar Disfunctionele Moeder niet het plezier doen om uw seksuele ontboezemingen een kwartier later te plannen?

Mijn dank zal verpletterend zijn, en ik ben vast niet de enige. 

 

 

14 maart 2008

Gezeik

Als u van school vertrekt en uw kind met aandrang verzoekt eerst nog even te gaan plassen omdat u nog langs de bakker moet, en ze zegt dat ze niet hoeft, wat verwacht u dan?

Heel juist! Natuurlijk moet ze dan plassen wanneer het bijna aan u is!  Dus u gaat zuchtend buiten om het kind in de goot te laten leeglopen en aangezien ze minstens 22 kilo weegt is het even zoeken hoe u de gigantische kleuter het best opheft en positioneert.

En daar had u beter even langer over nagedacht want een kletterende plas op uw All Stars is niet waar u op wachtte.

Daarentegen kan u wel weer wachten bij de bakker, want daar staan ondertussen uiteraard terug 3 miljoen mensen voor u.

Moraal van het verhaal: uw kind liegt tegen u.  En u bent gewoon te goedgelovig om het door te hebben. Shame on U. Laat het niet weer gebeuren!

10 januari 2008

Zon

Toen we naar school wandelden, begon de zon net op te komen. Dat zagen we enkel aan de wolken die prachtig roze kleurden.

Vogel zei dat ze ook al een oranje zon had gezien, met oranje wolken. En uiteraard een felgele. En toen kwam de vraag : 'hoe doet de zon dat, en de wolken, zo van kleur veranderen ?' .

Natuurlijk had ik er geen idee van. Call me stupid. Weet u het, zodat ik vanavond indruk kan maken op de Vogel met mijn kennis?  Want mama's moet eigenlijk toch alles weten.