30 mei 2007

Park

Aangezien het weer en de temperatuur redelijk waren had ik naar Mevrouw Vooralsof  gebeld om te vragen of zij zich deze middag in 'haar' park zou bevinden.  Zo kon ik ineens haar kom teruggeven die hier al sinds de vorige GVD stond te staan. 

En dus togen Vogel en ik tegen half drie parkjeswaarts.  Gelijktijdig kwam daar onze afspraak aan, met haar Zoontje en Dochter L. Vrolijk begonnen de meisjes levende en dode hemelbeesten te verzamelen en te begraven .  Ik vermaande nog : 'enkel de dode hé' waarop Dochter L. zei : 'O ja, deze is helemaal plat, die is toch dood he?'  En dat leek ons een redelijke veronderstelling.

Even later kwamen er schoolgenootjes van Dochter L. aan en werd Vogeltje een beetje aan haar lot overgelaten.  Ze maalde er slechts  even over en ging zelf spelen.  En toen moest ze plassen.  Wat mijn eigen schuld is want ik was het plassen-voor-vertrekritueel vergeten.  Dus doken we het bos in en hief ik Vogel omhoog waar ze plaste zonder mij of zichzelf te bevuilen.  Flink zo!

Mevrouw Vooralsof en ik keuvelden gezellig verder waarbij het mij direct duidelijk werd waarom zij zo een twijgachtig figuur mag hebben.  Zoontje moest namelijk met de regelmaat van de klok terug gehaald worden als hij te ver afdwaalde, of in de buurt van een Creep op een bankje kwam, telkens met een bewonderenswaardige sprint van Mevrouw V.  Misschien had ik gewoon een beweeglijker kind moeten hebben.

Even later kwam Vogel melden dat zij weer naar het toilet moest, maar ditmaal voor een Grote Boodschap.  En die zag ik ons niet direct in het bos placeren dus ruimden wij onze spullen bijeen en gingen terug huiswaarts.  En het was niet gelogen, het bleek een vruchtbaar toiletbezoek bij thuiskomst.

'Het was leuk in het parkje' zei Vogel 'Ik had alleen wel meer met L. willen spelen' 

'Volgende keer' troostte ik haar, maar ze was het alweer vergeten en babbelde lustig verder.

26 mei 2007

Raar

Aangezien Vogel vanmiddag naar het verjaardagsfeest van haar beste vriendin ging, moesten we des ochtends nog even om een cadeautje.  In de mooie speelgoedwinkel in de Aangrenzende Gemeente.  Veel houten speelgoed, schitterende poppen,  gewoon speelgoed, noem maar op. 

Ik had mij dan ook verwacht aan de vraag om ook iets voor haar te kopen.  Uiteraard.  Kind In Speelgoedwinkel, u weet wel. En uiteraard had ze dan ook wel iets gekregen.

 Doelbewust gaat ze op zoek naar een Kado voor de vriendin.  We vinden heel vlug iets geschikt en zonder boe of ba, zonder nog eens rond te kijken, zonder ook maar de minste aandacht voor de uitgestalde weelde, zonder de vraag om een speelgoedje voor zichzelf, stapt ze ermee naar de kassa. 

Is mijn kind wel een kind?

 

17 mei 2007

Dood

Gisterenmiddag ging ik met Vogeltje naar Bomma en Bompa.  Terwijl we de straat oversteken, babbelt ze over de hemel en over jezus.  Wij zijn niet katholiek maar doen ook geen moeite om de schoolindoctrinatie tegen te spreken of te nuanceren.  Daar is ze nog te jong voor, en de juf heeft toch altijd meer gelijk dan de ouders.  Alhoewel ze toch haar eigen kleine kanttekeningen maakt bij de verhalen :

'Jezus zorgt voor de dode mensen zegt juf.  Maar hoe kan dat nu? Hij is zelf ook dood.' (en ze roloogt en trekt haar schouders op).

Na het avondeten krijg ik telefoon van mijn moeder.  Mijn tante, die net anderhalve week in het bejaardentehuis woont , is plots overleden.  Ik huil en praat met mijn moeder terwijl Vogel zich blijft moeien en vragen wat er is.

Na de telefoon leg ik haar uit wat er gebeurd is.

'Moeten grote mensen huilen als er iemand dood is?' vraagt ze zich af.  Ze ziet mij nooit huilen dus ik neem aan dat ze dat vreemd vindt.

'Ja, dat is heel verdrietig want ze komt niet meer terug' zeg ik.

'Dan is ze bij jezus. Maar jezus is wel teruggekomen zegt de juf.  Dan heeft jezus wel geluk'

Het Evangelie volgens Vogel. En ondanks mijn tranen moest ik om haar lachen.

10 mei 2007

Parijs

Morgen gaat Vogel dan wel naar school maar tegen de tijd dat ik haar daar afgeleverd heb zal ik waarschijnlijk wederom een wrak zijn.

Waaant : Zoon gaat morgen naar Parijs met zijn school tot zaterdag laat.  En dat betekent dat hij om 5.45 aan de schoolpoort moet staan.  Nu had hij gezegd dat ik niet moest opstaan, maar ochotochere dan moet hij zelf zijn boterhammen smeren en thee maken en uit een leeg huis vertrekken naar een Ander Land nog wel.

Zonder ochtendlijke PASOEPEN om hem op weg te helpen en mijn chronische ongerustheid te sussen voor vijf minuten.

Onmogelijk. Dus ik ga opstaan.  Om kwart over vijf.  En thee maken, boterhammen smeren en Afscheid nemen.  Parijs begot.  Ik heb hem al aangemaand om tijdens de vrij te besteden uren vooral Clichy-sous-bois te mijden en elk brandend voertuig dat hij moest detecteren.  O hemel toch, waarom kunnen we onze kinderen niet netjes op de schoorsteenmantel stockeren. Maar daar kunnen ze ook afvallen natuurlijk. 

09 mei 2007

Logopedie

Vandaag had Kleine Vogel een brief bij van de schoollogopediste. In moeilijke termen stond daar dat ze slist. Dat is ons natuurlijk niet ontgaan maar de oorzaak daarvan ligt bij de open beet die ze al sinds ze tanden kreeg heeft.

Die vormt een elipsvormige opening waar haar tong uiteraard doorgaat bij het vormen van de s-klank. De kinderarts zei toen dat we moeten afwachten hoe haar definitieve tanden zullen staan, in het slechtste geval wordt het dan kaakchirurgie.

Maar bon, logopedie zal de zaak geen kwaad doen, niet in het minst omdat ze ook iets heeft dat 'infantiel slikken' heet, wat inhoudt dat ze bij het slikken haar tong ook tussen haar tanden steekt. En dit is ook niet comme il faut blijkbaar.

En volgens onze vriend Google blijkt er dan ook vaak teveel door de mond in plaats van door de neus geademd te worden.

Ik dacht dit vanmiddag eens te observeren maar dat bleek een schier onmogelijke zaak. Vogeltje zwijgt namelijk geen moment. Geen miliseconde lang zijn haar lippen op elkaar zonder de bedoeling een medeklinker te vormen. Een knappe kop die deze complicatie gaat kunnen vaststellen bij mijn dochter. Die loopt vast gillend zijn praktijk uit.

07 mei 2007

In het water

Vanochtend moest ik even weg met mijn ouders.  Daarna zou ik gaan strijken, boodschappen doen en aangezien ik deze week verklaard had tot Nationale Opruimweek (althans hier in de Republiek Disfunctia) ging ik ook opruimen bij het leven.

Vanochtend draaide dus anders uit dan ik dacht.  Vogel was al vroeg op maar toen ik beneden kwam kermde ze 'Ik voel mij niet goeoeoed'.  Nu verdenk ik haar een beetje van carottentrekken want ziek voelt ze niet, koortsgewijs maar voor alle zekerheid heb ik haar dus maar thuisgehouden. 

Wat dus wil zeggen dat ik misschien vanmiddag nog even met de ouders wegmoet wanneer duidelijk gaat zijn of Miss Vogel al dan niet écht ziek is, opruimen een nog grotere opgave gaat worden, want ofwel gaat ze zich moeien ofwel maakt ze nog wat rommel bij, en dat ik moet strijken onder het genot van NL3 in plaats van een SATC of Keeping up Appearances.  En de boodschappen zullen van de buurwinkel komen in plaats van uit mijn geliefde Delhaize.

PLONS doen mijn schone plannen. Maar ach, nu mag ik weer een godganse dag af en aan woorden schrijven die Vogeltje kan naschrijven.  Alfabetisering in plaats van Orde in Disfunctia!  Qua nuttige bezigheid kan dat ook tellen.

03 mei 2007

Teleurstelling.

Het was maandag de bedoeling dat we terwijl we op de manège waren, even zouden binnenspringen in de nabijgelegen ijsjesboerderij -met-speeltuin maar we kregen zomaar uit het niets pannenkoeken aangeboden van P. de manègebaas omdat er een kinderfeestje was.

Aangezien Geliefde op voorhand gezegd had dat we nog een verrassing voor Vogel hadden, hebben we net gedaan of de pannenkoeken waren de verrassing.  Niet schoon van ons misschien maar allee.

Gisteren zat ik met Vogel in de auto en plots zegt ze :

-Pannenkoeken, dat is wel geen verrassing he.  Naar toneel gaan is een verrassing, of naar de film, of een film krijgen om thuis te zien.  Maar pannenkoeken zijn GEEN verrassing.

Arme Vogel, 2 dagen haar teleurstelling verbeten en toen moest het er alsnog uit blijkbaar.  Ik moest wel heel erg in mezelf lachen.  En dit WE zullen we het goedmaken. Beloofd.

Hieronder trouwens, in primeur, de allereerste Vogelfoto OOIT op Tinternet.

phpHIDwmIAM

 

01 mei 2007

Geen plaats.

Zaterdagnacht aan zee was ook wel speciaal.  Vogel was wat aan het hoesten, dus draaf ik op met water.  Thuis is ze gewend om met een nachtlampje te slapen maar daar is dat niet voorradig.  Of wel eigenlijk, maar het lampje is kapot.  Ze jammert op de nachtelijke manier van kinderen dat ze liiiicht wil maar ik zeg dat het groot licht echt niet kan.

Ik bied aan om even naast haar te komen liggen en dat vindt ze een goed alternatief.  Amper 10 minuten later, terwijl ik geniet van eindelijk, eindelijk nog eens naast het Vogellijfje genesteld te zijn zegt ze : Ik heb wél geen plaats he.

Dus ik antwoord : moet ik dan liever terug in mijn bed gaan liggen?

Ja, zegt ze vastberaden.

Dus ik druip zielig af, terug naar het echtelijke bed.  En Vogel slaapt, zonder licht. Maar ook zonder mama die alhoewel ze met haar achterwerk uit de sponde hing, blijkbaar toch te storend was voor de Vogelslaap. Hmmm.

11 april 2007

Toepasselijk t-shirt en andere trivia

Dinsdag ging ik dan naar de Stad met Vriendin K, Vriendin K2 en nieuwe Vriendin A.  We aten eerst lekker Italiaans, gingen dan snuisteren in winkeltjes en aten een ijsje.  Toen beslisten de dames dat ze perse naar een zeer leuke kinderwinkel wilden die helaas we een heel eind aflag van waar we waren.

Arme Vogels benen deden zeer maar we hebben het gehaald.  En helemaal terug.

Vriendin A, 33 weken zwanger heeft heel het traject zonder klagen afgelegd, in tegenstelling tot ondergetekende en haar nageslacht.

Maar wat vond ik in de Schitterende Winkel ?  Hetzelfde t-shirtje dat ik in Leuven had gezien maar waar het helaas niet in Vogeltjes maat was.  Aanschouw en gniffel :

phpFwQ4xf_c2PM

 

's Avonds had ik dan nog Valkles, dus mijn pijp was wel uit.

Nog even melden dat Vriendin A. ondanks haar zwangerschap nog steeds een taille heeft. En dat je vanachter zelfs niet ziet dat ze zwanger is. Bah.  En voel vooral de nijd en afgunst in die Bah.  Het is allemaal niet eerlijk verdeeld in deze wereld.

 

01 april 2007

Nachtbraken

Zoon had dus gisteren toestemming om de nacht door te doen, speciaal voor Sensation White .  Tot zeven uur des ochtends ging het feest duren. Aangezien ik wegens countryavond en bijbehorende oNNozeligheden op msn zelf slechts om half twee gaan slapen ben, heb ik hem niet horen thuiskomen maar volgens Geliefde die een waakhondinstinct heeft en àlles hoort was hij om 8 uur thuis.  't Is ook nog wel een einde met het OV van het Sportpaleis naar hier.

Ik ben bij het opstaan eens gaan kijken en hij ligt vredig te slapen. Een verslag heb ik dus uiteraard nog niet gekregen.  Maar hij is thuis, oef!

30 maart 2007

Blaadjesmisterie

Op weg naar school merkt Kleine Vogel op dat er piepkleine blaadjes aan de bomen staan. 'Dat is door de zaadjes' zegt ze. Ik spreek dat halfslachtig tegen maar begin vlug over iets anders, want eigenlijk heb ik er geen idee van, hoe de bladeren terug beginnen te groeien.

'Fotosynthese!' Gilt een uithoek van mijn brein en ik gil inwendig terug dat ik dat ook betwijfel. Want was dat niks met de kleur? Ik heb duidelijk niet goed opgelet tijdens de biologieles. Moet ik het nu gaan opzoeken? Zucht...

22 maart 2007

Een baby in het jaar '58

Geliefde kwam gisteren met zijn geboortealbum naar boven.  Ik had het al wel eens eerder gezien maar mijn oog was nog niet gevallen op dit :

phpEIHwteAM

 

In het Engels want hij is in Amerika geboren.  Groot werden mijn ogen bij het zien op welke leeftijd mijn Geliefdes babygestel reeds met fruit en groente, en zelfs granen werd geconfronteerd.  Een welgemeende  is toch op zijn plaats, denk ik.

17 maart 2007

chips en meisjesdingen

Gisterenavond gaan eten met vrienden en hun twee kinderen.  Net als de vorige keer was het heel gezellig en waren de kinders braaf.  Uit voorzorg had ik deze keer enkel kleurpotloden bij en geen stiften want daar had het tafelkleed toen helaas nogal onder geleden.

Zeer blij was Vogels vriendje E. ook met de paarse chips die ik bijhad.  Want de week ervoor hadden zowel hij als Vogel mij uitgelachen toen ik het daarover had.  Paarse chips dat bestaat toch niet?  Jawel dus, gewoon in de Delhaize nog wel.  Zijn snoetje was geld waard toen bleek dat ik het niet verzonnen had.  Ook Vogel had er schik in.

Deze ochtend zijn we dan naar de Stad gegaan.  Want Vogels lentegarderobe moest nog dringend aangevuld worden.  En ook de mijne is 2 rokken rijker.  Schitterende lange rokken want ik heb besloten om mij terug aan mijn oorspronkelijke langerokkenvoorkeur te houden.  En zelfs Geliefde heeft Dingen gekocht.  En we hebben natuurlijk een boke in De Duifkes gegeten. Dat hoort nu eenmaal bij een gezinsbezoek aan de Stad.  Bij ons toch alleszins.

Merkwaardig ook hoe Vogel en ik dezelfde smaak blijken te hebben.  Gelijktijdig pakken we naar een blousje voor haar.  Dat is mooi hé mama, zegt ze.  Vond ik ook.  Leuk wel die belangstelling van een meisje voor kleren.  Zoon trok vroeger alles aan wat ik voor hem kocht en wierp nooit een blik in zijn kleerkast.  Vogeltje daarentegen geniet van kleren.  En oh wat zijn meisjeskleren toch leuk.  Bijna net zo leuk als mevrouwenkleren. Of paarse chips.

12 maart 2007

Geletterd

phpTmk1ta_c1AMVogeltje wilde de eerste letter van haar naam leren schrijven. Ik doe hem voor op het bord en ze schrijft hem na. 'Wil je de rest van je naam ook?' vraag ik. Nee dat hoefde niet, ze ging eerst wel die ene letter oefenen. Maar gisteren belt ze mij van bij de grootouders. 'Ik kan mijn naam schrijven' gilt ze, zo fier als een kermisvogel. En ja hoor ze kan hem dus schrijven en schrijven en schrijven. En nog eens schrijven. Helemaal zonder te kijken naar een voorbeeld. Mama, papa en bompa heeft ze ook al geschreven, maar dan wel met voorbeeld. Bomma heeft haar werk van gemaakt. Hopelijk moet ik nu niet ganse dagen woorden zitten voorschrijven. Of moet ik enthousiaster doen? En al vast hele bladeren vol woorden prepareren? Binnenkort kan ik haar dan mijn blog misschien dicteren. Schept perspectieven, dat schrijven!

06 maart 2007

Vogelparadijs

phpApSHlJAM

 

Kleine Vogel heeft nu exact een week in haar eigen kamer geslapen.  Het is een successtory gebleken.  Ze slaapt ook veel rustiger én meestal zonder wakker worden.  Slechts 2 keer heb ik De Vod eens moeten gaan opsporen. 's Avonds kruipt ze met een verzaligde glimlach in bed en 's morgens moet ik haar meestal gaan wakkermaken.

Ook Plop2 en Stijn doen het prima (hout vasthouden).  Ze voedert hen plichtsbewust 2 keer per dag in hele kleine beetjes en anders dan in het begin verstoppen ze zich niet meer in hun plantje maar komen echt afwachtend voor hun venster zitten.

En ik?  Ik mis mijn Vogeltje.  Het is natuurlijk ook niet niks om 4 jaar kamer en bed met iemand te delen en dan van de ene dag op de andere achter te blijven.  Weliswaar met Geliefde, maar hij maakt het gemis niet helemaal goed.  Ach het zal wel slijten, ik twijfel er niet aan, maar stiekem hoop ik toch dat ze mij nog eens met een nachtelijk of ochtendlijk bezoek vereert.

Niet zoals dit WE dus, waarbij ze komt kijken 'of er al iemand wakker is want het is al licht buiten' en dan terug de eigen bedstee opzoekt.  En achteraf wijs opmerkt dat ze beter maar opstaat als ze de douche hoort lopen want dat er anders toch nog  niemand op is.

Hierboven een foto van een stuk van het nieuwe paradijs.  Geheel Ikea.  Ik had in een houten speelgoedwinkel anders een schitterende prinsessenkast zien staan.  Een telefoontje leerde mij dat ze 895 € kostte. Slik.  Dat vond ik er toch over voor een kleuterkast die binnen een 6-tal jaren onverbiddelijk te kinderlijk gaat bevonden worden.

Nu moet man enkel nog een paar boekenplankjes tegen de muur vijzen.  Of boren, dat is mij niet geheel duidelijk.  Vandeweek zegt hij.  Wat geen goed teken is ,want Vandeweek betekent in dit huishouden zoiets als nooit of ten vroegste binnen 3 jaar. Ik ben eens curieus.

28 februari 2007

Gekortwiekt

Zoon is naar de kapper geweest. Geheel roosvrij nu. Niet dat hij daarvoor niet naar de kapper ging maar al 3 jaar kijk ik , zonder zeuren, aan tegen een halflang kapsel. Een eindje onder de kin zowat.

Dat kan heel mooi zijn maar zijn haarstructuur leent zich er niet zo voor. Dat heeft hij eindelijk zelf beseft en nu is het een heel stuk korter, doch nog altijd lang genoeg om hedendaags te zijn. Geen broske, soit. En het is schitterend. Ik herken hem nauwelijks. En nu zie je tenminste zijn prachtige diepbruine ogen.

Mag ik nogmaals benadrukken dat ik tijdens die 3 jaar niet of nauwelijks gezeurd heb? Dat heb ik hem ook gezegd en hij gaf toe dat ik geduldig geweest ben. Eindelijk erkenning.

21 februari 2007

Winkelen met Vogel

cherub

Bloggen op verzoek, wat zeg ik : commando! Sommige vriendinnen zijn ook voor niks verlegen, maar soit, hier gaat-ie dan vriendin V/P(ingu)!

Ik ben vandaag met Vogeltje naar de Aangrenzende gemeente gegaan, in eerste instantie om Zoons jas en broek af te halen waar een onvriendelijke dame van onduidelijke afkomst nieuwe ritsen had ingestikt.  In tweede instantie om een wel heel verlaat kraamkadootje te kopen voor de jongste spruit(toepasselijk gezien haar laatste blogentry) van deze vriendin .  Vogel heeft gekozen en ik moet zeggen dat ze smaak heeft, hopelijk denkt de begunstigde er hetzelfde over. 

De winkelmevrouw was (zoals alle winkelmevrouwen ter lande) lyrisch over Vogels krullen.  Precies een cherubijntje, zwijmelde ze en gaf haar een zakje snoep. Toen ik Vogel gelastte haar te bedanken giechelde ze onnozel en zei :'ik ben mijn tong verloren'.  Een cherubijntje met een duivelse geest, dat is ze.  En natuurlijk is het mijn schuld want de uitspraak 'zijt ge uw tong verloren' heeft ze uiteraard van mij.  De winkelmevrouw kon er mee lachen, dat doen ze gelukkig ook altijd, die mevrouwen.

Dan heb ik mezelf nog beloond voor onduidelijke verdiensten met 2 zeer schone kleedjes. Een overslagjurkje met geometrisch patronen waar deze vriendin zeker jaloers op zal zijn want over zoiets was ze vandeweek aan het zeuren. En dan nog een zijden iets, ook Zeer Mooi.

Toen die winkelmevrouw me vroeg naar mijn naam voor mijn klantenkaart en ik bekende dat het de eerste keer was dat ik haar etablissement frequenteerde, zei ze nogal gechoqueerd dat de winkel daar nochtans al 20 jaar was.  Ik heb beterschap beloofd.

 

18:37 | Permalink | Tags: winkelen | Commentaren (0)

09 februari 2007

Tasjes

Een tijdje geleden kreeg ik Deze tas van Mme. Zsazsa alias vriendin K. De dag daarop heb ik over die tas zeer kinderachtig ruzie gemaakt met Kleine Vogel. Zij wou de tas en ik antwoordde zeer volwassen : NEE dat is MIJN tas enzovoort enzoverder. Het eindige zowaar in een trek -en sleurpartij op waar kleuterschoolniveau. Ik was er niet trots op maar wilde echt geen afstand doen van mijn, MIJN tas.

Gisteren kreeg ik dan het Philexemplaar dus besloot ik daarjuist dat Vogeltje toch de andere mocht hebben. Ik deel het haar mee en ze zegt : nee dat is jouw tas, ik hoef ze niet. Waarom hebben we er dan ruzie over gemaakt vraag ik mij nu af. Waarom wordt mijn genereus gebaar nu afgewezen? De wegen des Vogels zijn ondoorgrondelijk. En soms is Vogeltje volwassener dan haar moeder. Zucht.

07 februari 2007

Alle kleuren van de regenboog

Vanmiddag was bomma even op bezoek. Op TV is er iets met allerlei baby's : witte, zwarte, enz..

Bomma zegt enthousiast tegen Kleine Vogel : kijk, alle kleuren van de regenboog.

Waarop Vogel : 'Wit en zwart zijn geen kleuren van de regenboog.'En ze rolde nog net niet met haar ogen...

05 februari 2007

De geboorte van een Zoon en een mama.

birthday-cakeZoon is jarig vandaag. Tijdens het strijken van een walgelijk overvolle mand had ik tijd genoeg om even te overdenken hoe ik 17 jaar geleden al een halve dag moeder was rond dit tijdstip.

Hij is op een maandag geboren, om 7.54h precies. De zondag daarvoor wilde ik net een laat ontbijt nemen, rond 11 uur en boog mij voorover om mijn lichtgekookt eitje van zijn hoedje te ontdoen. Van de Gevaren van Het Lichtgekookte Ei wist ik niets, dat bestond toen nog niet, denk ik.

Maar ik boog mij dus voorover en plens, daar brak mijn water. Dan moet je naar het ziekenhuis om te zien of alles nog in orde is en om het gevaar op klemzittende navelstreng enzo uit te sluiten. Wat we ook gedaan hebben. Ik mocht dadelijk weer naar huis. Pijn had ik nog niet. En zelfs toen een paar uur later mijn buik lichtjes krampte dacht ik nog 'ach, is dit alles?'.

Uiteraard was dit niet alles. Het vervolg is moeders welbekend en niet moeders moeten maar denken dat het allemaal wel meeviel (NOT NOT NOT dus). Om een uur of 2 's nachts togen we dan naar het ziekenhuis waarbij ik op de hoek van de straat even moest wachten in een snijdende, ijskoude wind om een wee op te vangen. Telkens ik in de jaren daarna voorbij die hoek kwam, voelde ik ze weer.

Uren later, dus om 7.54h kwam mijn zoon ter wereld. Hij lag in mijn armen en keek mij vrij boos aan met dezelfde donkerbruine kijkers die hij nu nog altijd heeft. Ze waren niet babygrijs of onbestemd. Het nageltje van zijn mini kleine teentje had een piepklein bloedspatje. Merkwaardig genoeg had zijn zusje dat ook bij haar geboorte.

En toen was ik mama, onmiddellijk en voor altijd.

04 februari 2007

Niet trots op mezelf

Ik ben vandaag niet trots op mezelf. Mijn excuus, dat geef ik maar al vooraf, is dat ik mij niet lekker voelde, hoesten en hoofdpijn en niesbuien etc, maar het is een excuus.

Ik ben vandaag heel de dag snauwerig tegen Vogeltje geweest. Want natuurlijk was ze, fijngevoelig als ze is, extra taterig en veeleisend.

Vanochtend was ze met Geliefde naar het park geweest, lekker gespeeld en het plan was om haar vanmiddag bij de bomma te laten, maar de bomma is ook ziek. Dus Vogel mee naar de Valk.  Alwaar ze van het eerste tot het laatste moment gezaagd heeft, ondanks mijn totaal ongewone meegaandheid om met haar minstens een half uur aan de schommel te staan.

En dus was ik snauwerig.  En daarnet zei Geliefde lekker pesterig : ocharme nu ligt ons afgesnauwd Vogeltje met haar natte krullen (want ik heb haar direct na het bad te bed gelegd) in haar beddeke.  En ik liep over van schuldgevoel. 

Morgen beter,ik beloof het en ik begin straks nog aan het herlezen van Everydag Blessings . Het is nodig, ik voel het.

02 februari 2007

Zoon

Tijdens het bakken der eieren voor Barbaren die AfhaalJapanner versmaden (=kinderen) daagde het mij plots-wat heeft een mens tijdens eibakken ook anders te doen dan aan haar blog te denken- dat Zoon bloggewijs schromelijk verwaarloosd wordt.

Dat ligt natuurlijk aan het feit dat hij, Groot Zijnde, veel minder aan mijn zijde verkeert dan Kleine Vogel. Kleine Vogel is een mamamagneet en Zoon brengt de meeste tijd op zijn kamer door als hij thuis is.

Maar Zoon is wel het kind dat van mij een Mama gemaakt heeft.  En het kind naar wie ik een trosje druiven ga brengen en dan zegt dat hij net dacht dat hij zin had in druiven.  Het kind waarmee ik het spel 'hoe zeg je dit in het Engels' speel.  Het kind dat dikwijls hetzelfde denkt als ik en dat ik met een half woord en een uitgewisselde blik perfect versta.  Het kind dat ondanks zijn gestalte die boven mij uitsteekt nog altijd minstens twee kussen geeft alvorens 's morgens naar school te vertrekken, één in de gang en één aan de deur.  Het kind dat na 13 jaar onttroond werd door zijn nieuwe kleine zus en toch zoveel geduld en liefde opbrengt voor diezelfde zus die toch echt geen makkelijk, meegaand klein zusje is.

Het kind dat nu maandag 17 wordt. ZEVENTIEN jaar.  Hoe is het mogelijk dat dit kleine manneke,dat altijd kleermaatgewijs net onder mijn borsten kwam, nu opeens boven mij uitsteekt en mij met gemak kan opheffen.

Ik ben trots op mijn Zoon.  Hij is knap, lief, gelijkmoedig en ik hou ontzettend veel van hem.  En al maken we ook al wel eens ruzie en al ben ik altijd ongerust en bang als hij uitgaat, hij is voor mij een droomzoon.

 

 

28 januari 2007

Bloemetje

Kleine Vogel ging met Geliefde naar de markt.  Ze at er 2 pannenkoeken, keek naar het gebruikelijke kleinvee en stond erop een bloemetje voor mij mee te brengen.  Een plantbloemetje moest het zijn.  Geliefde wou ook nog bollen maar dat kon niet voor mij zijn 'want daar staat geen bloem aan'. 

Dus kreeg ik het volgende plantje van haar. Lelijker had het nauwelijks kunnen zijn, maar ik was er heel blij mee.

Thank heaven for little girls.

phpNdGBse_c2PM

 

20:17 | Permalink | Tags: bloemen | Commentaren (2)

23 januari 2007

Lek

Vogeltje is al eeuwen droog 's nachts maar gaat toch nog met een pull-upbroekje slapen.  Dat wil zij, niet ik.

En gelukkig maar want om half zeven des ochtends meldt ze mij dat ze in haar pamper geplast heeft.  Ik mompel 'geeft niks' en wil mij terug in de armen van Morpheus nestelen.  'Maar het is héél veel' zegt ze.  En bij nader onderzoek blijkt zelfs haar pijambroek nat te zijn.

Zuchtend ga ik een andere halen en stel voor om dan maar meteen een onderbroek aan te doen.  Dat kan NIET. Dan maar naar beneden om een andere pamper.  Als kind terug proper is, kunnen we terug gaan slapen.  Dat is zij en ik, Geliefde is natuurlijk al lang de deur uit om met hond te wandelen.

Maar wat een onnozel uur om wakker te worden, net te vroeg om op te staan en net te laat om weer lekker te slapen.  Dat lukt mij wonderwel toch en ik ben natuurlijk te laat op. 

 Dan maar geen douche tot ik terug ben van school.  Ik haat het om ongewassen de deur uit te gaan, ik heb dan het idee dat ik mijlenver te ruiken ben, ondanks preventieve parfumcampagne.   Maar niemand liep in een boog om mij heen, dus het zal wel meegevallen zijn.  En ondertussen ben ik terug okselfris. Oef.

Wel raar, Vogels megaplas zo opeens.  Straf van god waarschijnlijk want ik had daags tevoren nog tegen Geliefde gezegd dat ze een gietijzeren blaas heeft want ze had in het weekend maar liefst van 19.30h tot 11h 's ochtends geslapen zonder plassen.  Ze zal lek zijn.  Metaalmoeheid misschien?

 

22 januari 2007

Meneren met borsten.

Mama die meneer heeft borsten!  Vogel over een gespierde acteur.

 

Nee Vogel dat zijn spieren.

 

Maar hierzo -wijst naar haar borstkas-daar kan je toch geen spieren hebben

 

Jawel hoor, meneren kunnen daar wel spieren hebben.

 

Maar nee dat kan niet dat zijn borsten.

 

Nee Vogel, dat zijn spieren.

 

Neeeee borsten!

 

Meneren hébben geen borsten, Vogel.

 

Ja deze meneer wel!

 

Moegetergd door een Vogel die nog geen 5 seconden gezwegen heeft sinds ze uit school is zeg ik : ok 't is goed, het zijn borsten, je hebt gelijk.

 

Ik heb ALTIJD gelijk zegt Vogel.

 

Aan zelfvertrouwen ontbreekt het haar al vast niet.

 

Vogelvrij-update

Mijn goede voornemens waren nog niet goed en wel neergepend of de stralende zon werd verdrongen door vieze wolken waar dan ook nog eens een regenbui uitkwam.

Geen fietstochtje dus, want zo dringend moet ik nu ook weer niet daar zijn.

Ik ga opteren voor wat was insteken, een kopje thee maken en alhier blijven hangen, misschien vergezeld van één van mijn nieuwe boeken.

En de tapijt stofzuigen, want sinds 2 dagen ligt mijn schitterende, nieuwe, donkerpaars-met-gouden-bloemen-Ikeatapijt en hoe mooi ik ze ook vind, ik heb al door dat het misschien niet de beste keuze was.  Ze ligt al vol zand van Vogels schoenen en andere onbestemde kruimeligheden.  Ik ga mij nog moeten haasten want binnen een goed uur is de school weeral uit, 't is de moeite niet, die namiddag.

Vogelvrij

Zoals ik waarschijnlijk al tot in den treure herhaald heb, gaat Vogeltje slechts 1 keer per week een hele dag naar school.

Vandaag wilde ze echter terug want ze hadden fruitsla gemaakt die ze pas na de middag gingen opeten.

Een onverwacht Vogelvrije middag dus.  Mmm wat ga ik doen?  Per Rosie naar aangrenzende gemeente misschien?  Ja dat is een idee.  Maar eerst nog een kwartiertje van de rust en stilte, vooral stilte genieten.  Geen CD, geen TV. Aaaaahhhh, zalig!

21 januari 2007

Lamzakken

Vogel had gisteren weer één van haar onbestemde koortsen.  Ttz : een beetje koorts en 'alles doet zeer' met uitgebreide opsomming van elk lichaamsdeel.  Ze is zoals altijd rond half acht gaan slapen.

Vanochtend om negen uur is ze wakker.  Ik mompel dat ik nog vijf minuutjes wil slapen en ze stemt toe.  Naar mijn gevoel eventjes later staan we op.  Ik douche, was mijn rode haren (ha!) en we gaan naar beneden.  Alwaar mijn oog op de keukenklok valt.  HALF TWAALF begod!

Lamzakken, zegt Geliefde zeer beschaafd.  Wat ik niet kan ontkennen.  Een halve dag verdwenen, zomaar floeps weg.  Wel heerlijk geslapen.  Vogeltje heeft geen koorts meer en is levendig.  Ik besluit om toch maar niet mee te gaan naar de Valk zodat ze morgen hopelijk toch schoolwaardig is. 

Geliefde bied nog halfslachtig aan om mij naar de manège te laten gaan maar aangezien ik op mijn dochter gesteld ben, wijs ik dat af.  Geliefde een hele dag laten binnenzitten met een Vogeltje is roepen om Ruzies tussen vader en kind.  Dikke lot mor.  Ik amuseer mij wel, lamzak die ik ben.

13:38 | Permalink | Tags: slapen | Commentaren (0)

20 januari 2007

café

Gisterenmiddag in het Shopping Centrum, dat niet langer een Centetrum is volgens Vogel,weer een schitterend woord verdwenen, helaas, laat Vogeltje zien dat ze een kind van horecavoorvaders is.

Na 3 winkels -Hema : Vogelkleertjes en wat ondergoed voor haar en mij, Fnac : 1 boek en een dvdbox van Het Zandkasteel voor haar, 4 boeken voor mij, een winkel : 1 rok(met dank aan C voor de tip), 1 truitje en 1 ceintuur voor mij. Geliefde mocht mee om de zakken te dragen - vond ze het hoog tijd om iets te gaan drinken. 'Ik wil naar het café, wanneer gaan we naar het café, mijn benen doen zeer ik wil iets gaan drinken.'

18 januari 2007

Vogel en de dood

Vlak naast Vogels schooltje is een kerk.  Er was net een begrafenisdienst afgelopen toen we uit school kwamen dus er stond een hoop volk.

'Waarom staat daar zo veel volk,mama?'

'Omdat er een begrafenis is.'

'Wat is dat?'

'Dat is als er iemand gestorven is, dan praat de pastoor tegen de familie en de vrienden van die mens'

'En waarom is die dood?'

'Dat weet ik niet'

'Misschien heeft hij een slecht ei gegeten'

'A ja, dat kan maar misschien was hij gewoon heel erg oud'

'Ja die is misschien gewoon boem neergevallen'

'Zou kunnen'

'Of misschien is het een mummie en gaat  hij gewoon wat liggen en doet hij daarna BOE en dan schrikt iedereen'

Ik zou het niet willen meemaken...