26 oktober 2008

Het WTF moment van Dokter Bené.

Zoek het! Of zoek ze allemaal! Eigenlijk waren dit mogelijke titels voor een stukje over het etentje met Mme. Z.

We weten niet of Dokter Bené een fijne avond heeft gehad, maar zijn vriendin alleszins wel. Het geeft niet als u er niks van snapt, opheldering komt dra!

-En de patrijs gaf niet mee.

-MOND MOND MOND!

-Pastinaak is toch lekkerder dan aardpeer. Echt wel NIET!

-Mousse, HEMAmousse. (kijk eens naar mijn borsten)

-Zie dat uw WCpapier niet valt.

-Aangerand in de veranda

-Zijn jullie een lesbisch koppel?

-Een radioloog begot!

-We kwamen boomschors tegen

-Zoveel gangen in dit huis!

-Wees lief tegen uw vriendin, neem kinderen, neeee neem geen kinderen, koop haar een Delvaux sjakosj, ze verdient het!

-Een Texasbroek begot.

-Een pied-de-pouleke BEGOT! Zien wij eruit als beenhouwersvrouwen?

 

 

25 oktober 2008

Wij zijn dames. Of dat zullen we toch moeten trachten te zijn vanavond.

Vanavond ga ik zeer deftig eten met Mme. Z. Denk zéér deftig.  We moeten dus beschaafde, gedempte conversaties voeren.

Over geciviliseerde onderwerpen die niet te veel aanleiding kunnen geven tot hilariteit, gekibbel, weidse armgebaren en overdreven decibelgebruik.

Ter sfeermaker zal ik alvast het ernstigste kledingstuk uit mijn kast aantrekken.  Slechts enkele randen daarvan zijn vrolijk, en die zal ik proberen mijden, blikgewijs.

Conversatie dus.  Ik heb geen idee waarover we het dan gaan hebben.  Fortis en BHV? Honger in de wereld? Nee die laatste zou ongepast zijn bij het naar binnen werken van 6 gangen.  Het weer? De regering? Auto's?

Zucht.  Als dat maar goed komt.

 

 

21 oktober 2008

Een afgesneden oor en andere oninteressantigheden

decoration
Eén tot tweemaal daags hou ik samen met Mme. Z. een opruimronde terwijl we telefoneren. Ter motivatie zoiets.

Eigenlijk had ik mij gisteren al lusteloos in de zetel geplant, toen ze belde voor ronde 2. Dan toch maar de keuken fatsoeneren want ze had Verhalen.  Spannende Verhalen. 

Er was het Verhaal van een bijna valpartij.  En noteer vooral de 'bijna'.  En een verhaal over een lege gasfles en een gesprongen plomb. Oh en een kapotte microgolfoven.  Ik vroeg net of ik geen dutje mocht doen tijdens de Verhalen want onze interpretatie van het woord 'spannend' leek mij toch net even te ver uit elkaar te liggen.

Maar toen kwam het verhaal van het Afgesneden Oor.  Ik legde terug al mijn aandacht bij de giechelende stem die door mijn telefoon kwaakte, want wie wil er nu geen verhaal waar afgesneden lichaamsdelen in voorkomen?

Ik wed dat U op dit eigenste ogenblik op het puntje van uw stoel zit, bijna hyperventilerend van verwachting.

Wel, ik ga het niet vertellen.  Want het was al even saai als de gesprongen plomb. Terwijl er echt wel bloedstollende, wat zeg ik : ijzingwekkende kreten en een afgesneden oor in voorkwamen.  Zelfs blood and gore kunnen sommige anecdotes niet goedmaken. Als wraak wou ik haar mijn zeker even saaie brandwond en gesmolten bakjesverhaal doen, maar dat had ik al verteld, onderbrak ze mij.

Toen zijn we maar samen In de gloria gaan kijken. Want zelfs de 27ste herhaling daarvan was onderhoudender dan onze belevenissen. En gelukkig was er daarna nog Top Gear.

 

09 oktober 2008

mmmmmojito!

phpVqDPLGPM
Nadat de haarcrisis afgewend was, gingen we over tot ernstige zaken.  Zijnde het achterover slaan van mojitos.  Oh wat is dat lekker.  Voor het recept, gelieve u te wenden tot Mme. Z. want ik doe geen recepten. Mojito is niet alleen lekker, maar ziet er ook nog eens heel feestelijk uit.

Alleen de Nimf vond het niet te drinken, misschien zag het niet blauw/groen genoeg?  Maar niet getreurd, zodoende was er immers meer voor Chelone, Leen, Mme. Z en mezelf.

Als extra cadeau hebben we deze zalige vrouwenmiddag buiten kunnen doorbrengen. Gelukkig waren de buren niet thuis want het decibelgehalte en de schallende lachbuien waren weer niet van de lucht.

Rest alleen nog de vraag of het normaal is om aan uw gasten te vragen WC papier mee te brengen. In elk geval : merci Nimf, ik denk nu elke keer aan u wanneer ik de kleinste kamer bezoek!

26 september 2008

De unieke band tussen Plusmama en Pluskind

Na schooltijd gingen Vogeltje en ik naar het park, alwaar we afgesproken hadden (ja, wééral) met Mme. Z. , Jefke en haar Stiefzoon van 12.

Stiefzoon durft al eens astrant te zijn, dus ik had bij de telefonische afspraak al gezegd aan Mme. dat ze hem moest melden dat ik hem ging slaan als hij waagde degoutant te doen. Geheel schertsend bedoeld natuurlijk.

Uiteraard heb ik zowel de frieten van Jef, als die van de Stiefzoon, en het brood van Mme.Z. opgegeten. Dat spreekt. Want eten van andermans bord is zoveel lekkerder.

Maar ook Mme. Z. wou wel een frietje van de Stiefzoon.  'Geef mij eens eentje met mayonaise', verordonneerde ze hem.  Waarop hij ging van : 'het zijn wel niet uw frieten he'.  Waarna zij de uitspraak deed : 'Geef mij een friet of ik verkl**t uw weekend.'

Stoicijns rologend gaf de Stiefzoon een friet aan zijn Plusmama (want dat is de modieuze term voor stiefmoeder, blijkbaar). Totaal niet onder de indruk.

En ik, ik lag plat van het lachen.  Wat moet het fijn zijn om Pluskind van Mme. Z. te wezen.

16 september 2008

Borderlijn@night

Een uur of 50 na de feiten ben ik eindelijk terug mens aan het worden. Welke feiten, zegt u?  Weer een geval van Borderlijn natuurlijk.  En weeral Mevr. Z-gerelateerd.  En aangevuld met Eve.

Denk : 3 vrouwen die uit eten gaan en vervolgens op café.  Die van 8 's avonds tot 4.30 's ochtends proberen beroepen te raden van volledig onbekenden.  Waar we niet goed in zijn, getuige het feit dat we de dierenarts tot vuilophaler bombardeerden.  Maar dat was enkel omdat hij ergens in zijn hints het woord 'oranje' liet vallen.  Zijn vrouw was makkelijker.  Slechts 10 pogingen later wisten we dat ze lerares was.

De andere 30 mensen hebben we niet geraden. Ook niet dat van de schilder, aan wie ik gevraagd heb of hij er wel van kon leven.  Evenmin de schrijver die aan ons een boek wou wijden.  Waar hij zich wel mee moet haasten, want hij was nu niet meer zo piep.

We werden belaagd door een wel zeer dronken Engelsman waar we vanaf raakten door te doen alsof we enkel Frans spraken en maakten kennis met een uitbundige Griekse vrouw.

Blijkbaar heb ik ook aan iemand gevraagd of hij homo was, en het feit dat hij vertelde 3 kinderen te hebben, bleek voor mij niet echt een overtuigend bewijs. Ik zeg 'blijkbaar' want deze fait divers was ik compleet vergeten tot Mme. Z. hem terug oprakelde.

De volgende dag was iedereen BWEUK, wat wil zeggen : het gevoel alsof je flessen en flessen slechte wijn hebt verzet en 3 pakken sigaretten gerookt.  Wat waarschijnlijk ook wel het geval was.  Nachtelijke borderlijn, het heeft wel iets. Maar het herstel vergt wel wat meer tijd dan zijn tegenhanger bij daglicht.

 

04 september 2008

Keifijn, borderlijn!

Telefoon met Mme. Z, na het oeverloze vreetfestijn hieronder beschreven. 

'Weet je wat het is', zei ze 'Wij kennen geen maat.  Als wij aan iets beginnen is dat altijd overdreven en ontaardt het gewoon.  Wij hebben Borderline.'

Waarop ik vrolijk zei : 'O maar keifijn! Borderlijn!'. 

Want, beste Lezertjes, daar is alles mee verklaard.  En het brengt ineens mee, dat we er niks aan moeten doen. Ah nee, we kunnen het immers niet helpen.  Als wij beginnen eten is het ad nauseum.  Drinken, van het hetzelfde laken een pak.  Mijn zware voet, idem.  En de enige reden waarom ik vanochtend met slechts 4 stuks kleding van 't Stad ben teruggekomen is omdat ik verder niks moois zag.  Gewoonlijk kom ik met een van inspanning hijgende visakaart naar huis. Wij raken ook nooit naar huis op uren die Huisvrouwen betamen.  De wijn in het park lokt altijd meer dan het fornuis thuis. 

Als Mme. Z en ik een publiek hebben, zijn we niet ons tamme zelf. Neeeee, dan gaan we in overdrive.  Zelden zal u zo geëntertaind geweest zijn en tegelijkertijd verlangend naar uw haard en sloefen met bijbehorende rust.

Verder zijn wij ook wel wat internetverslaafd, en moest men de uren telefoon -en mailverkeer die wij er op een dag doorjagen natellen, we kregen gelijk een of andere zorgpremie toegewezen. En over mijn sigarettenverbruik zal ik maar zwijgen.

We gaan er dus lekker niks aan doen.  Maar wat een revelatie om eindelijk zonder een tegen onszelf opgetrokken wenkbrauw uit de bol te kunnen gaan.  Want wij zijn Borderlijn.  Keifijn!

 

Burp.

Ik ging vanochtend even de Stad in, en op vraag van Mme. Z. naar de Camperwinkel om schoenen voor Jef.  Hoe koopt men schoenen voor een kind dat niet aanwezig is en in een winkel waar geen meetlat te vinden blijkt?

Men mete met een bankkaart! De nieuwe universele meter! Jef zijn voeten zijn twee bankkaarten lang, moest u zich geroepen voelen om voor hem schoenen te kopen, trouwens.

Mme. Z kwam de schoenen (eigenlijk laarsjes, Drakenlaarsjes nog wel!) ophalen en ging blijven eten.  Ze bracht snijbiet mee uit eigen hof, groenteburgers en we gingen Lekker en Gezond koken.

Helaas kreeg ze honger, zo rond twee uur.  Dus gingen we naar de winkel om te frituren hapjes.

Met als gevolg dat we 32 party snacks, 12 bitterballen en minstens zoveel miniloempia's gegeten hebben en twee uur later amechtig geeuwend en totaal overfrét, want een ander woord is daar niet voor, op het terras zaten.

Gekookt hebben we ook niet meer. Ik kan geen Mora meer zien. En geen eten tout court.

08 augustus 2008

Van etter en honger.

Ik heb iets met brandwonden.  Enfin IK heb eigenlijk niks met brandwonden maar zij wel met mij.  Telkens ik iets in een oven zet, blijf ik wel met een arm aan de bovenkant plakken, als ik strijk hapt het strijkijzer uit zichzelf in mij en ook lucifers zijn een uitdaging. 

Eerder deze week was ik aan het telefoneren en tegelijkertijd kipfilet aan het bakken.  Ik doe een hevige uitleg en prik tegelijktijd het gevogelte aan een vork om het om te draaien.  Daar voelde het zich blijkbaar niet goed, want het dook van behoorlijk hoogte van de vork terug de pan in.  Met een spetterende boterfontein tot gevolg.  Eindbalans : twee knoerten van blaren op mijn vingers en een enorme op mijn voet, jawel.

De vingerblaren vallen nog mee, ik heb ze op aanraden van Mme. Zsazsa kapotgestoken en die liggen nu gewoon plat te wezen, een beetje gelijk een leeggelopen ballon.

De voetblaar was echter al spontaan opengegaan en verworden tot een etterende schijf.  Mme. Z kon het niet meer aanzien, nadat ze er, hopelijk per ongeluk twee keer tegen geschopt had, mij telkens gilletjes van pijn ontlokkende, en gebood mij er iets aan te doen.

Daar wij bij Vriendin J. waren om de verjaardag van haar oudste te vieren, vroeg ik haar om iets ontsmettends. Ze was zelfs zo goed om zich met haar hoogzwangere lijf neer te hurken om mijn onderdaan te verzorgen.  En nu heb ik een ontsmette, met eosine bewerkte en dus rode doch nog steeds etterende wonde die bovendien gezwollen is.  Fijn. Effenaf.

Ontsmetting is trouwens niet het enige waar ik Vriendin J. om vroeg. Ik was nog maar net gearriveerd en had mij naast Mme. Z genesteld toen mijn maag luide protestkreten begon te slaken.  Het daagde mij dat die maag nog niks meer dan een banaan te zien had gekregen die dag.  Ik overlegde met Mme. Z, die ook wel honger had, of het niet te onbeleefd zou zijn om J. om eetbare dingen te verzoeken een minuut na aankomst. Zij vond van niet, of eigenlijk wel maar we hadden honger, maar IK moest het wel vragen.

Aldus geschiedde en we kregen versnaperingen. Maar ik denk eigenlijk dat het toch not done is.  Fijne gasten wachten volgens mij gewoon tot de gastvrouw iets voor hun neus zet, wat gewoonlijk toch wel gebeurt na een kwartiertje.  Wij zijn dus geen fijne gasten.  U weze gewaarschuwd, moest u ooit de onweerstaanbare drang voelen om ons in uw huis toe te laten.

07 augustus 2008

Kwantiteit boven kwaliteit!

De dag van de Eerste piña (met dank aan sodade voor de ñ) colada met kaartspelen doch zonder piña colada en kaartspelenmiddag was aangebroken. We opteerden voor wijn omdat wij in deze kwantiteit boven kwaliteit verkozen.

De frietketel werd terug in een aanvaardbare staat gebracht, indien men niet te nauw keek tenminste, ik zoog stof, rukte de kruk van de kelderdeur en plaatste deze op de wcdeur,  ruimde halfslachtig op, föhnde de daardoor ontstane zweetkringen uit mijn kleed en voor ik het wist zaten er in mijn tuin een Nimf, een Eve en een Mme. Zsazsa.

Vorte hapjes werden gefrituurd, de wijnflessen in duizelingwekkend tempo aangesleept. Kersenpitten werden door mijn bezoekers achteloos in de beplanting gemikt.  De buren gingen lopen uit hun tuin, waarschijnlijk in shock over luidruchtig verkondigde meningen van weinig fatsoenlijke aard. 

Rond de negenen bleef ik verweesd achter temidden van een puinhoop in de keuken die zijn gelijke niet kent en hopelijk nooit meer zal kennen.

De piña colada met kaartspelen doch zonder piña colada en kaartspelenmiddag is een aanrader van formaat.  En als u mij nu wil excuseren, ik moet mijn kater verzorgen en de keuken opruimen.  Tot over een week of drie!

 

 

05 augustus 2008

En door olle allemaal, fucking dierenliefhebbers dan wel haters...

Is mijn frietketel nog altijd niet ontkiemd.En morgen is het wel De Eerste ;

Pina (golfje is nog altijd zoek wegens querty toetsenbord) colada met kaartspelenmiddag, doch zonder kaartspelen en waarschijnlijk ook eerder met waan dan met Pina colada wegens te rap dronkenschapverwekkend maar misschien als mijn frietketel tot een menselijke staat te brengen is ook nog gefrituurde hapjes en anders vreten we wel wat anders.

Verslag volgt ongetwijfeld , tot uw grote ontzetting.

02 augustus 2008

Beestachtige bacchanalen

Wat doen drie dames met vier kinderen die naar het park gaan, aldaar schaamtelijke hoeveelheden wijn verzetten en na hun lunch nog bergen hapjes en zoetigheden naar binnen werken wanneer het al wat later op de dag wordt?

Zij gaan armworstelen! Jawel! Waarbij vriendin J. puur op kracht en reeds na een halve seconde de andere dames tegen de tafel drukt en Mme Zsazsa ook wint van ondergetekende maar dan puur op valsspelen. Ik verwijs haar dan ook graag naar http://www.armworstelen.com/ waar het haar voor eens en voor altijd duidelijk zal worden dat de 'strijdende polsen' recht moeten staan voor de start.

En als ik u vervolgens vertel dat uw Huisvrouw op de parking dan ook nog haar achterste aan Mme. Z. toont, omdat die daar al weken om zeurt (don't ask), dan weet u dat het een geslaagde dag was.

Edit : Mme Z. wil vermeld zien dat zij echtig en techtig gewonnen heeft.  Rol-oog.  En ze vermeldde ook dat ze spierpijn heeft, DIKKE ROLOOG  en keihard gaat trainen zodat ze mij bij de volgende worsteling op een seconde tegen de grond kan kwakken. En daar plakte ze nog heel toepasselijk, wegens gaande over ordinaire caféspelletjes, MAAT! achter. Zoek de discrepantie tussen : ik heb echtigentechtig gewonnen maar ik ga trainen zodat ik volgende keer echtigentechtig kan winnen.

15 juli 2008

Maar zo vriendelijk!

Mme. Zsazsa heeft aangeboden om Vogel bij haar te laten logeren.  Ik neem aan dat ze slechts 1 nachtje bedoelt maar toch, maar toch....  Ik boekstaaf het hier maar even, zodat ze achteraf niet aankomt met : ge hebt dat gedroomd.  Een standbeeld voor Mme. Z. 

10 juli 2008

ik huurde een Zapnimf!

Ik vertrok onder een stralende hemel naar de Zapnimfresidentie alwaar wij gezellig buiten plaatsnamen.  Een uur, en drie op ingenieuze wijze bereidde pistolets later begon het te regenen. 

Kwiek opende mijn gastvrouw de parasol dus alras zaten we weer droog.  En dat toch voor een hele tijd, tot de parasol het water niet meer kon slikken.  Maar niet getreurd : ik kreeg een zalig dekentje aangereikt.  Niet het pasgewassen, want dat was voor de kat.  Maar ik klaag niet.  

Stug hielden we vol. De fijne nevel die onze haardos en snor bedekte kon ons niet deren.  We klepten er op los tot een eind in de avond.  En toen ik thuiskwam wachtte mij de spaghetti die mijn Zoon onder begeleiding van enige telefonische instructies van mijnentwege had bereid.  

We hebben waarschijnlijk alle wereldproblemen opgelost én nog een paar van andere zonnestelsels ook, nu we toch bezig waren. 

Het was onwaarschijnlijk gezellig, alhoewel ik betwijfel of Zapmoose mijn mening deelt, bij het aanschouwen -en horen van al dat vrouwelijk gesnater toen hij van zijn werk thuiskwam. 

16 april 2008

Eventjes

Om half twaalf zet een vriendin mij thuis af na een etentje. 'Kom je nog even binnen?' vraag ik haar.  'Eventjes dan, zegt ze'. 

Om half vier lag ik in bed. HALF VIER ja.  En om 7.20h ging de wekker.

Eventjes is een rekbaar begrip. 

28 januari 2008

Dappere mensen

Vrijdag was Vogel weer helemaal beter dus liet ik onze zaterdags afspraak met Mme. Zszazsa doorgaan. Want zij kwam  Kate temmen.  Kate, ons jongste paard dat al een tijdje vervelend doet en niet wil galoperen.

Mme. Z. draafde fluks rond met Kate en wilde toen aangaloperen. Kate ging vol in de remmen en begon een beetje te bokken.  Waarop Mme. Z.  heel gezwind haar plaats afstond aan Mr. Z.  die Kate zeer heldhaftig aanpakte en niet maalde om bokken en een steigertje.  Op de duur galopeerde ze alsof er een roedel wolven achter haar aanzat.  Iedereen was gepast onder de indruk van Meneer Z.  Mme. Z. heeft Kate nog uitgestapt achteraf.  Ach ja, dat moest toch ook nog gebeuren.

Toen was ik nog slachtoffer van een bizar luciferincident waardoor ik nu met een etterende wonde aan mijn vinger zit. Maar daar hoort u misschien nog wel iets meer van binnenkort.  Dan zijn we maar gaan dineren waarna Vogel wederom volledig koortsig instortte en nu nog altijd ziek is.  Verdict : bronchitis.

En ik krijg zo langzamerhand de neiging om te gillen dat ik buiten wil, weg van zieke kinders en man.  Maar ik hou mezelf in.  Ik ben bijna net zo dapper als Mr. Z.

12 januari 2008

tips voor gastvrouwen

Indien u gastvrouw ben voor vriendinnen én daarenboven in het hol van pluto woont, gelieve dan een paar puntjes van kritiek in acht te nemen voor de volgende keer:

-als uw vriendin sigaretten wil en ze komt uit een stedelijke omgeving, zeg dan niet dat de winkel om de hoek is, rechts en nog eens rechts wanneer hij in werkelijkheid 0,7 km enkele reis ver ligt.  Om de hoek wil zeggen op maximaal 2 minuten afstand.

-uw vriendin die bij om de hoek aan die 2 minuten denkt, neemt niet haar auto maar gaat fluks te voet, tot O,4 km later haar euro valt dat om de hoek hier wel andere dimensies beslaat dan zij gewend is.  Derhalve moet zij ook nog, met een Antwerps accent, aan een inboorling vragen of zij nog wel op het juiste spoor zit.

-over spoor gesproken: uw vriendin moet dan ook nog een, weliswaar bewaakte, spooroverweg kruisen en ze is panisch van overwegen.  En vertrouwt niet op de bewaking.

 -haar hond wordt op zijn beurt panisch van de 2 woeste dobermannen die bij de frituur tegen hun hek opspringen met als doel zijn schamele persoon te willen verslinden.

-als de vriendin dan terugkomt, na een wandeling van 1,4km, ligt u niet plat van het lachen omdat u al kan vermoeden dat de vriendin de hele weg woest stomend was om uw nalatigheid inzake afstandbeschrijving, toen u erachter kwam dat zij niet haar auto gepakt heeft.

Uw vriendin dankt u echter hartelijk voor de geboden gastvrijheid, het eten en het zalige dessert.  Maar dat geheel terzijde. 

Uw vriendin was trouwens ook in shock bij het aanschouwen van dames van lichte zeden die, een been op een krukje, voor een vitrine staan op een nabijgelegen steenweg.  Maar dat kan geheel aan uw vriendin liggen en wordt u helemaal niet verweten. 

02 januari 2008

De creativiteit van Mevr. Jipie

Twee dagen voor oudjaar ging ik op bezoek bij Mevr. Zsazsa.  Ook Mevr. Jipie was daar met haar jongste spruit. Ze had voor Vogeltje een zalig roggekussentje bij. Dat kan je verwarmen en mee naar bed nemen.  Het ruikt veel beter dan een kersenpitkussen dat ik veel te zuur vind . 

Het heeft een heel toepasselijk overtrekje.  Merci Jipie!

IMGP0719

Vervolgens kregen we heerlijke soep, pistolets en sla.  Vogel at met smaak 3 broodjes op, spoelde ze weg met clementinesap en zei 5 minuten later dat ze zich niet lekker voelde.  Op een meter afstand van het toilet gebeurde het onvermijdelijke. Uw huisvrouw kon zich dus op handen en knieën aan het schoonmaken zetten.  

En terwijl ik deze noeste arbeid verrichtte, vonden De beide Mevrouwen tijd om Gaston nog even onder handen te nemen.  Want Mevr. Jipie had bij wijze van grap een schitterende tutu gemaakt voor mijn harige vriendje.  Wat wel een zeer bizar effect gaf toen hij even later buiten zijn poot ophief tegen een paal. Gaston goes travestiet zoiets. 

 rokje

Het rokje past trouwens ook voor Vogeltjes babybornpop.  En dat is wel een meisje. 

 

18 december 2007

Elf?

Speciaal voor Mevr. Vooralsof :

KLIK !

 Zo creatief hebt ge hem toch nog niet gehad he? Prettig kerstfeest!

17 december 2007

Een ware odyssee

Deze middag tijdens een telefoongesprek met Mevr. Zsazsa vroeg ze mij om even gauw een recept op te zoeken in het boek van Rick Stein.  Want het papiertje waar ze het verleden keer opgekrabbeld had, was niet meer helemaal leesbaar.  Dienstbaar as ever, ruk ik gezwind het boek uit de kast en begin te zoeken.  En te zoeken.  En te zoeken. 

decoration

'Hoe merkwaardig toch', zeg ik, 'verleden keer had ik het direct.' .  Ik blader en blader en kijk en kijk, maar geen recept te bespeuren dat eruitziet als een lasagne van pasta met gehaktsaus.  Geen seldertakje te zien, geen bechamelsaus die mij in het oog springt. Ook Mevr.Z. vindt het vreemd en sommeert mij, na een kwartier geblader om één voor één de titels van de recepten in de categorieën 'Wild' en 'Vlees' voor te lezen.  We passeren talloze canards en enige kippen, wat lamsgerechten en wel tien keer kom ik terug op de 'Stierenvechtersstoofschotel' die de enige is waar pasta en wijn aan te pas komt.

'Niet de Stierenvechtersschotel!' krijst ze bijna in mijn oor wanneer ik voor de vijfde keer opper dat dat het misschien is.  Met okselvijvers onder mijn armen blader ik verder.  

'Ge hebt toch wel het juiste boek' vraagt ze wantrouwig.  Ik zeg dat ik toch maar één Stein heb.  Stiekem verdenk ik haar er al van om het betreffende blad uit mijn boek gescheurd te hebben.  'Nee kieken' fulmineert ze 'want dat zou ik nu niet om het recept vragen natuurlijk'.  Daar heeft ze een punt. 'Het is toch blauw, het boek?' vraagt ze nog. Ik bevestig.

En dan zegt ze dat het niet het juiste boek kàn zijn, want in HET boek staan legio pastarecepten en hier amper.  Ik keer mij, wanhopig maar welwillend, naar de kookboekensectie in mijn kast en wat ziet mijn oog?

decoration

De andere Rick Stein dus. Oeps.  En inderdaad een stuk blauwer dan de eerste.  Ik moet het toegeven. 

36 minuten, voorlezen van het recept inbegrepen.  Men zal nooit kunnen zeggen dat ik niets voor mijn vriendinnen over heb. 

 

13 december 2007

KerstGVD

Het was weer GVD.  Een klein maar faan verslag vindt u bij Mevr. Gewikt.  Ik wil u echter nog meegeven dat de houten steel van de gietijzeren Ikeapan niet vuurvast is.  Meer nog, hij schiet carrement in brand.  En dat groene stift niet van parket te verwijderen is.  En ook niet van teakhout.  

En aanschouw hier de Kado die ik van Mevr. Stien kreeg, verstopt in een minikerstboom nog wel!

BILD0438

Oooooooh! 

23 november 2007

Ik

Naar aanleiding van een strijkconversatie per mail met Vriendin J.kreeg ik de volgende mail :

 

·  Lol allee dat probleem is ook weeral van de baan, ge zijt LUI vrouw, LUI zeg ik u

·  Oh kijk ik heb op een toets geduwd en nu ben ik blijkbaar iets aan het opsommen

·  Wat ben je nog dan?

·  Lief

·  LUI

·  Altijd een luisterend oor

·  LUI

·  Gastvrij

·  LUI

·  En verder kom ik niet :D

Maar na even nadenken kwam de volgende aanvulling : 

·  Emotioneel

·  LUI

·  Klein hartje

·  LUI

·  Een groot hart

·  Lui

·  Eerlijk

·  LUI

·  Het hart op de tong om het schoon te zeggen

·  LUI

·  Prachtige klachtenbrievenschrijver

·  LUI

·  Ochtendhumeurbezitster

 

 Bij het emotioneel ging ik even van HUH? Maar inderdaad, iemand die alleen bij het idee van een kleuteroptreden op school al in tranen van ontroering uitbarst, is misschien wel een tikkeltje emotioneel.  Voilà, dit was Uw Huisvrouw in een notendop.  


05 november 2007

Verbloemde taal

Vogeltje is niet lekker.  Ik belde met Mme. Zsazsa en deed verslag, nog niet eens uitgebreid, van Vogels malaise, zijnde overgeven en diarree.

Nu weet ik wel dat Mme. Z. daar absoluut niks over wil horen maar ja, als zij vraagt wat Vogel heeft, wat kan ik dan anders zeggen?

Volgens Mme. Z is het zeer eigenaardig dat mensen, van zodra ze kinderen krijgen, denken dat het normaal is om de rest van de bevolking te overspoelen met ontlastings-en kotsverhalen.  Waarmee ze natuurlijk een punt heeft. Absoluut.

Maar hoe vertel ik dan in het vervolg, in bedektere termen over Vogels  interne en externe perikelen met respect voor mijn vriendins gevoeligheden?  Ik leg alvast een eufemistische woordenlijst aan.  

Bij synoniemen.net vond ik voor diarree het volgende :

- synoniemen:buikgriep, buikloop, dunne, poeperij, racekak, rees, schijterij, spuitpoep

IETS zegt mij dat dat niet de woorden zijn die Mevr. Z. van mij verlangt. Ik zoek nijver verder (en u mag gerust meedoen).

27 september 2007

Kaas, een lang,lang verhaal

In de nacht van dinsdag op woensdag werd ook Vogel geveld door het buikvirusje.  Met exit langs boven.  2 keer.  Gruwelijk, maar dat moet ik de ouders onder u natuurlijk niet vertellen.

Dus belde ik gisteren al voor half negen naar Mme Zsazsa om haar te vragen de bestelde kaasschotel te annuleren.  Helaas bleek zelfs op dat onchristelijk vroeg uur de kaasschotel reeds gesneden en verpakt te zijn.  Dus besloot Mme Z. dat ze toch de tocht naar mijn stulp zou ondernemen, met ware verachting voor Het Virus.

Mevr. Vooralsof, die zelfs 's nachts koortsig was geweest, wilde Het Virus ook trotseren. 

Mevr. Pixie daarentegen is net als ik doodsbenauwd van andersmans ziektekiemen en ging verstek laten gaan. 

Vriendin J. die eigenlijk niet kon komen wegens een administratieve afspraak kon plots wel aangezien haar afspraak ziek was.

Mevr. Z. zat onderweg naar hier vast in een monsterfile en Mevr. V. belde om te zeggen dat ze toch niet kwam wegens doorbraak van Het Virus.  Mevr. Z. wou het hele idee toen ook laten vallen wegens veel te grote kaasschotel voor te weinig personen.  Dus ik belde ook met kaashandel maar het verhaal was hetzelfde, kon niet geannuleerd worden.  Dus veranderde Mevr. Z. weer van gedachten en ging toch komen maar droeg vervolgens Vriendin J. op om in haar plaats de schotel te gaan halen omdat ze al zo lang in de file stond.

Vriendin J. ging om de schotel en stond vervolgens zelf in de file. 

We hebben die ochtend gezamenlijk minstens 50 telefoons gepleegd. Ik voelde mijn hersencellen afsterven as we spoke.  Maar uiteindelijk stond Mevr. Z. aan de deur (na 2,5 uur in de auto met een peuter) En iets later ook Vriendin J. mét de kaas.  En de Brugse beschuiten die de reden waren dat de kaas per sé van daar moest komen volgens Mevr. Z. (en ook omdat ze zei dat ze geen Père Joseph wilde vreten, de snob).

Met z'n drietjes hebben wij een kaasschotel voor 6 personen verorberd.  Mijn Geliefde kon tegen vijf uur nog net wat uit de korsten krabben om te eten voor hij naar de Valk ging.  Maar laat duidelijk wezen dat het eerder aan de karige hoeveelheid lag dan aan onze schrokkerigheid.  60 € aan kaas, de beschuiten niet inbegrepen.  Voor 3 mensen.  Ik denk dat Mevr. Z. in het vervolg toch Père Joseph gaat moeten vreten.  Puh.

20 september 2007

Stiekem verliefd

Na het bezoek aan V/P en het wonderschone boeleke met de geweldige naam kwam de verzameling vriendinnen mee naar mijn huis.

Alhoewel, kan ik hen nog wel vriendinnen noemen?  Ze vonden de mooiste en de tweedemooiste botten van de wereld niet mooi, ze vonden dat mijn poep mijn onderbroek opat, en ze lachten zoals gewoonlijk met de Gaston. 

De Gaston die trouwens kranig standhield tussen een hoop lawaaierige vrouwen, een bende kinderen die dingen naar zijn kopke smeten en hem  met onhandige peuterpollen bepotelden, vrouwen die zijn (manier van) ontlasting bekritiseerden, kortom het gebruikelijke.

Ook Mevr. Vooralsof, die graag lacht om Gaston deelde in de feestvreugde.  Tot ik opeens zag dat ze hem, helemaal onbewust, opscoopte, op haar schoot zette en begon te aaien.  Ze is gevallen voor zijn charmes, ik zweer het u.  Ze zal natuurlijk ontkennen of met een gewrochte psychologische verklaring afkomen, maar geloof het niet.  Ze houdt van hem.  Ik zag het in haar ogen.

Op onderstaande foto kijkt Gaston wel alsof hij wanhopig een uitweg op de grond zoekt maar dat ligt geheel en al aan het vogelperspectief van mijn kiekje.  Hij vond De Schoot best gezellig.

IMGP0374

19 september 2007

Proficiat!

Op bezoek geweest bij een heel schoon boeleke! Geboren op 17/9, tweede zoon van Vriendin V/P.  En hij heeft een prachtige naam.  

 En dat moet ik misschien even verduidelijken.  Vriendin V/P vond na maandelang twijfelen een naam.  De suikerboonkaartjes waren geschreven en al.  En toen twijfelde ze weer.  En alle vriendinnen bleven maar namen aandragen.  Geen naam in het universum of hij werd gemaild, gesmst, gegsmd, gepbt.  Maar niks was goed.

En het is dan toch de naam van op de kaartjes geworden. Maar nog moet ze bevestiging hebben.  Duhus.... TIS EEN HELE SCHONE NAAM. HEEEEEEL SCHOON. EFFENAF. Enfin, de naam was een moeilijkere bevalling dan de bevalling op zich.

Proficiat V/P.  Ge hebt een knappe kerel op de wereld gezet.Met een schone naam.  Voor alle duidelijkheid.

19 augustus 2007

Welkom in de 21ste eeuw!

Mevrouw Vooralsof is overstag gegaan.  Ze is dus eindelijk de trotste bezitster van een gsm.  Vandaag kreeg ik haar nummer (per sms, ze is ineens hoogtechnologisch bezig ook nog) en hebben we ons eerste mobiele gesprek gevoerd.

Ik had haar evengoed gewoon vast kunnen bellen want ze was thuis en ik ook maar dit heugelijke feit moest toch in praktijk gevierd worden.

Op de vraag hoe het voelde antwoordde ze : 'kankerverwekkend'.  Misschien kunnen we onze gebruikelijke lange telefoongesprekken toch beter klassiek voeren.  Men weet het maar nooit. 

Maar toch vrees ik dat met het afknippen van heur haar een vreemde (id)entiteit zich meester heeft gemaakt van mijn vriendin.  Ze heeft wel meer vreemde dingen de laatste tijd.  Misschien moet ik eens een exorcist laten komen.  Of haar een pruik kopen, een hele lange.

Dus, Mevr. Vooralsof : als het de spuigaten uitloopt met rare wendingen in uw leven, bel mij!  't is eender wanneer en vooral waar, nu je toch mobiel bent!

28 juli 2007

De week enzovoort

Deze week heb ik mijn lezertjes weer gruwelijk verwaarloosd, waarvoor mijn verontschuldigingen.  Met de vakantie en Vogel alom aanwezig lijkt het posten er niet van te komen , alhoewel ik toch genoeg interneturen klop.

We hebben een heel gezellige middag achter de rug met Mevr. Pixie wiens man nog in extremis werd opgetrommeld voor een etentje à l'mproviste en voor de rest ben ik druk geweest met vanalles en niets.  En ook met honderachtentwintig manden strijk, maar dat terzijde.

Vandaag zijn Geliefde en de man van Mevr. Zsasa samen gaan wandelen te paard.  Met een aantal anderen die allemaal bij ons op de manège staan.  In tegenstelling tot het paard van de geliefde van Mevr. Zsazsa, tot bij ons vervoerd per trailer, dat er al bij het opzadelen vandoor ging blijkbaar.  Gelukkig heeft mijn neurotische zelf dat niet moeten meemaken.

En terwijl Mevr. Z. met kinderen , Vriendin J . met kinders en ikzelve en nog een paar anderen ons vermaakten met drinken en lachen , bleek onze Valk het niet grappig te vinden dat hij tijdens de wandeling de neus van het paard van de Geliefde van Mevr. Z. in zijn gat had hangen.  En hij gaf een trap naar achter (wat ik had durven zweren dat hij nooooooit zou doen).  Gelukkig zonder erg maar ik weet niet of  de Geliefde van Mme Z. nog met mijne Valk in de buurt uit wandelen durf te gaan.

Ach wat zou het ook, dan komt hij er gewoon bijzitten terwijl wij ons prima vermaken.  Zijn Zoon mag in elk geval àltijd meekomen, want dat is een ontzettend fijne jongen die onze kinders heel de middag heeft beziggehouden, niet verpinkt bij onnozele praat van de vrouwen en nog wat intelligente opmerkingen op de koop toe geeft.  Ge moet het maar kunnen, als 11 -jarige.

24 juli 2007

Bezoek

Gisteren kwam Mevr. Vooralsof met haar dochter langs om wat spullen te halen.  Dochter was gekleed als een Holly Hobbiepop.  Tenminste dat vond ik en Mevr. V. bekende dat ze het erom gedaan had omdat ik daar mijn voorliefde eens voor had laten blijken.  En schattig dat ze was!

Onze dochters waren direct weer vertrouwd met elkaar, gingen de vissen voederen, Zoon plagen, zich verkleden en uiteindelijk toch ook wel een filmpje kijken.

Wij moesten opkrassen want ze verstonden niks door ons geklets.  De rest van ons gesprek (waarin we Grote Maatschappelijke Problemen onder de loupe hebben genomen, naast de gebruikelijke roddel natuurlijk *groene grijns* ) werd in de keuken gevoerd onder het genot van een glaasje wit.Of 3.

En Mevr. V. die eerst een stuk weigerde heeft uiteindelijk 3 (DRIE!) stukken cake opgegeten en nog een overblijfsel van Vogeltje.  En dan kan ze nog bogen op een kindermaat.  Het leven is echt niet eerlijk.

 

Edit: Deze vriendin meende te  moeten verstaan dat Mevr. Vooralsof zich aan kannibalisme te buiten was gegaan , dus voor alle duidelijkheid : ze heeft een overblijfsel van Vogel haar CAKE opgegeten, niet van Vogel zelf.  Oef, blij dat dit misverstand de wereld uit is.

 

28 juni 2007

GVD de prévakantieversie

GVD, de ochtendrush

Samen met de poetsvrouw sorteer ik Vogeltjes speelgoed op Gevaarlijk voor Peuters Of Niet.  De Gevaarlijke dingen sleur ik naar boven.  Poetsvrouw poetst de living grondig, zoals ik verzocht had.  De salontafel met de Gevaarlijke Punten verschuiven we zodat de tapijt helemaal vrij is en de punten buiten het bereik van kinders.  Dat spaart mij op een dag toch 10 hartaanvallen, dus dat is een goeie zet.  Ik maak het gehakt, één van de vullingen voor de tortilla's.

Het Vreetgebeuren

Even voor twaalf komen Mme. Zsazsa en Vriendin M. aan.  We drinken een glas.  Of twee. Zelfs ik, mijn dieet vloeistofgewijs even vergetend.  Mme. Zsazsa bereidt de kipvulling, Vriendin M. hakt en snijdt.  De Peuters dartelen rond.  Stilletjesaan druppelen de andere vriendinnen binnen.  Vriendin V/P en Vriendin D. gelijktijdig, euforische doch ietwat onoprechte  uitroepen slakend over mijn gordijnen.  Mevr. Vooralsof en haar Orgastische Chocomousse vervolledigen voorlopig het plaatje want Vriendin J. komt later en Vriendin C. komt niet wegens ziekte.

We aperitieven verder en ondertussen wordt de laatste hand aan het eten gelegd.  Even is er paniek wanneer we ontdekken dat de oven die ik met de beste bedoelingen gemeneerproperd heb, schoonmaakmiddeldampen afgeeft.  We besluiten dat de tortilla's toch in zilverpapier opgewarmd worden en dat het niet merkbaar zal zijn. En aan het Gevreet te zien, was dat inderdaad het geval. 

 

php7l1xSz_c2AM
phpAad80M_c2AM

Ik wil ook nog heel graag een foto posten van de gevulde tortilla van Vriendin D.  Maar die staat op Vriendin M. haar kodak, dus nog even geduld.  Want die tortilla was zodanig gevuld, dat hij niet meer toe ging.  En zij dacht dat niemand dat zou merken, maar dat was ijdele hoop natuurlijk.

En wat heb ik gegeten, vraag u zich misschien af?  Proteïneprut natuurlijk! Aanschouw het bord dat aan velen innige deelnemingskreten ontlokte, en kreten van afgrijzen.  Maar het heeft mij best gesmaakt. Zei ze zielig.

phptbzQsX_c2AM

En terwijl de anderen Dé Chocomousse verorberen, én smurfentaart, smul ik van mijn proteïnechocomousse.

Daarna gaan we allemaal vadsig in de zetels of op de grond hangen.  En gelachen dat we nog hebben. En de kinders hebben zich ook geweldig geamuseerd.

 Zoals Mme Zsazsa 's avonds heel terecht opmerkte : Vriendinnen, drank en eten, dat is puur geluk.  En gelijk heeft ze.