24 juni 2007

Wei

Vanmiddag ging ik van de manège tot bij Vriendin J. die een demonstratie voor een hoop vrouwen gaf van haar geweldige kinderkleertjes (ga dat zien! http://www.kikisj.be ) . Vooral omdat de mij tot dan toe IRL onbekende vriendin A. ook zou komen (we hebben elkaar doodgeknuffeld ;) ) want de kleertjes kende ik al (maar kocht toch nog een extra overslagtuniekje wegens zo'n schone rode kleur).

Ik wou slechts een uurtje blijven, het werden er bijna 2, en toen kreeg ik Kleine Vogel nog niet mee.  Die wou nog blijven spelen.  Dus bood Mme. Zsazsa zeer vriendelijk en grootmoedig aan om Vogel later naar de manège te brengen.

Op de korte rit van bij J. naar ons vroeg Vogel aan Mme. Z. of zij ook paarden had. Mme.Z. bevestigde dat zij twee paarden heeft.  En waar staan die dan wel, wou Vogel weten.  Wel, op de wei aan ons huis, vertelde Mme.Z.  Waarop Vogel in schaterlachen uitbarstte.  OP DE WEI, alleee zeg.  Onze paarden staan wel in de manège hoor. Wederom schaterlach.  En terwijl Mme. Z. nog iets heel anders aan het vertellen was, bleef Vogeltje lachen.  Op de wei, hoe komt ze erbij!

Want Valk heeft wel een wei (waar Geliefde tussen haakjes 3 dagen in gewerkt heeft deze week om ze te fatsoeneren) maar staat het grootste deel van de tijd wel op stal.  Zoals een fatsoenlijk paard betaamt blijkbaar, volgens Vogel.

Wat mij naadloos naar het volgende onderwerp brengt, haak niet af Beste Lezertjes, maar lees het volgende bericht, u maakt de geboorte van een nieuwe partij mee!

13 juni 2007

een smet op mijn blazoen

Vriendin V/P was op bezoek en bleef op mijn verzoek ook eten.  We hebben gezellig samen gekookt en toen werd het tijd om de tafel te dekken.  Ik pak bestek en zie dat één van de vorken niet echt proper is.

Dat komt doordat het afwasmachien al wel eens wat minder grondig durft te zijn, en aangezien ik alle vorken samen eruit pak, valt mij dat niet altijd op (legde ze verontschuldigend uit).

Ik pak dus een andere vork en geef het bestek aan V/P om naar binnen te brengen.  Ze bekeek het wantrouwig.  Zo wantrouwig dat ik aanbood om een detoldoekje te halen.  Maar dat hoefde niet.  Zei ze.  Maar ik dénk dat ze dat aanbod eigenlijk wel graag had willen aannemen.

19 april 2007

Count your blessings.

De postbode blijft een bron van vreugde dezer dagen. Na deze sympathieke zending mocht ik vandaag deze effenaf schone postkaart ontvangen :

 

php2XMn6wAM

Een ietwat scheve foto maar ik bibberde een beetje van het lachen. Speciaal voor u, Nijver Lezertje, typ ik hieronder de teks over die op de achterkant staat. Die wou ik heel lui ook fotograferen, maar het is nogal onleesbaar geworden dus ik zal een effort doen :

 

"Te Lourdes heb ik voor u gebeden. Voor uw huishouden en voor uw paard.

Ik hoop dat ge het nooit zult vergeten want deze kaart is echt veel waard.

Ze bevat duizenden zegeningskes en nog meer van dat gedoe.

Uren heb ik ervoor in de mis gezeten en mijn ogen vielen toe.

Voor uw grijze haren en voor uw gesperd oog ,

en ook voor de Cayenne al weet ik niet of God zoiets aanhoort.

Ook voor het paard van P. die nu naarstig zit te zoeken,

Hoop ik dat Onze Lieve Vrouw een schone merrie wil boeken.

Gezegend zijt gij en uw gezin,

door God de almachtige en zijn levensgezellin.

De vrede zij met u

AMEN"

De zinssnede met de levensgezellin klinkt mij een beetje blasfemisch in de oren, maar kom, ik voel mij weeral uitermate gezegend. Merci, Maffe !

12 april 2007

messen en ijsjes

Terwijl wij nog even napraten met de eigenaar van Potentiële Nieuwe, gaat Vriendin K. met de kinders al naar een nabijgelegen crèmerie.  Ik installeer Vogeltje dus in haar auto en wat ziet mijn alziend oog onder de middenarmsteun op de achterbank liggen?

Een GINORMISCH mes.  Ik trek paniekogen en gris het alvast weg, terwijl K. een rolberoerte van het lachen krijgt.  Het is maar een zakmes, beweert ze.  Nu denk ik bij een zakmes aan een Zwitsers exemplaar, in een vrolijk rood kleurtje en met allerhande nuttige bijvoegsels.  Dit was een gemeen bruinhouten exemplaar met een venijnig uitziend lemmet.  Een zakmesje, jaja. Om kaas te snijden, voegt ze er nog aan toe.  Om lifters te kelen zou mij een plausibelere verklaring lijken , mor soit.

We vervoegen haar en de kinders even later in de crèmerie alwaar een rasechte Basil Fawlty onze bestelling opneemt.  Als K. hem even later wijst op het ontbreken van een sausje , doet hij zowaar een echte Basilmouvement wanneer hij zich half op zijn hakken terugdraait om de klacht aan te horen.  En hij rolt met zijn ogen. I kid you not. 

K.'s ogen beginnen ook al vervaarlijk uit te puilen en ik voel dat ze hier niet dikwijls meer zal komen.  De kelner weet niet waar hij aan ontsnapt is.

05 april 2007

Nutteloos geschrobd

Deze middag zou ik voor de eerste keer bezoek krijgen van vriendin E. Ik was in de veronderstelling dat haar zoon er zou bijzijn, dus dacht ik de glijbaan maar even af te schrobben want twee krolse duiven, immer aanwezig, hadden de boel serieus ondergedefaeceerd. In het zweet mijns aanschijns toog ik aan het schrobben. Menig vingernagel werd vervuild want het is hardnekkige troep maar uiteindelijk was de glijbaan klinisch of toch genoeg voor het niet al te kritische oog.

Vriendin E. kwam zonder kind aangezien ze in deze regio nog moest gaan vergaderen wat Vogel direct tot een verontwaardigde vlucht in het Ikea-ei noopte.

Kortstondig weliswaar want ZE ZAT NIET IN HET EI OMDAT ZE KWAAD WAS, MAAR ZOMAAR. En toen knoopte ze gezellig een paaseierengesprek aan met E. die moeiteloos meeging in de mogelijke eieren die zich onder het zilverpapier zouden kunnen bevinden. En ik lachte hartelijk met de mogelijkheid van een groen-met-wit ei met groene crème. Helaas zat dat er wel degelijk bij.

We hebben ontzettend gezellig gekeuveld op het terras, alhoewel een aantal horrorverhalen gaande van accidenten, alcoholisme, ziektes allerhande er misschien hebben toe bijgedragen dat E. als een bibberend wrak vertrokken is , maar ik denk het niet.

Toen Vogeltje er genoeg van had om mee te converseren vertrok ze televisiewaarts, de pasgeschrobde glijbaan en het stralende weer negerende. Toen wij meermaals te luid lachten en praatten kregen we zelfs de vermaning dat ze NIKS KON HOREN.

Altijd leuk als iemand IRL net zo bekend aanvoelt als virtueel. En als je kan kletsen alsof je elkaar al eeuwen echt kent. En ik ben nog niet uitgekletst, dus we moeten het zeker nog eens overdoen, als zij dat tenminste ook denkt ;) Ik heb haar alleszins vergeven dat ik voor niks geschrobd heb.

04 april 2007

Post!

Bijna zou ik nog het hoogtepunt van mijn dag vergeten te melden.  Vanochtend bracht de post een vierkant envelopje met een groot vraagteken op.  Geadresseerd aan mij maar dan wel met mijn 3 aliassen vanop verschillende virtuele locaties.  Wat samengevoegd een nogal adelijke indruk schept.

Ik wist direct wie, en wie alleen, er zo uitzinnig zou kunnen zijn om mij iets te laten opsturen onder die naam.

Bij deze,Maffe, hartelijk bedankt voor het staaltje Lactacyd Femina.  Als ik het ooit ga gebruiken zal ik aan u denken

01 april 2007

300 parkieten

Deze middag, terwijl Geliefde met vriend gaan buiten rijden was en ik op het grasveld van de manège genoot van een drankje, kreeg ik plots telefoon : "Dag Mevrouw,met parkietenkwekerij 'het Vleugeltje'.  Morgen leveren wij de 300 parkieten die u besteld hebt, is alles klaar?"  Nadat ik de vriendelijke dame bezworen had dat de volière in aanslag stond, legde ik nog nagierend de telefoon af.  En toen mocht ik aan mijn vrienden daar expliceren waarom ik in een deuk lag. 

Gelukkig ben ik al getraind in dit soort telefoontjes want ooit kreeg ik er eentje met de vraag of ik mijn paard 'bad luck' die maar 3 benen had, wou verkopen.  Om over de gelijksoortige mailtjes nog maar te zwijgen. Fantasie heeft ze wel, mijn vriendin

31 maart 2007

Brandend dessert en draagdoeken

Wij hadden geboekt in het restaurant achter de hoek waar we bijna wekelijks gaan.  Maar op de manège kreeg ik telefoon van Vriendin K. om te vragen of we mee gingen eten in de Sensunik.  Met een leugenachtig telefoontje heb ik onze reservatie afgezegd (shame on me) en zijn we gezellig samen gaan eten.

Het eten was niet om over naar huis te schrijven (er was iets niet ok met de kabeljauw van Vriend P, onze risotto was gewoon kleverige rijst, enkel vriendin K. heeft niet gereclameerd) maar het gezelschap des te meer.  Baby J. , allee nee : peuter J. is een tijdje boven gaan spelen maar Vogel wilde natuurlijk niet.  Die houdt wel van restaurantbezoek en is al groot genoeg om zich te gedragen, enkele oNNozele gezichten en dito uitspraken niet meegerekend.

Dessert hebben we met de volledige kinderschare genuttigd.  Vriendin K. en ikzelve een crème brûlée die nog niet brûlée was en onder onze neus in brand werd gestoken.  We bliezen hem iets te voorbarig uit zodat onze eerste hap een beetje naar naft smaakte.  Een tweede brandbeurt maakte daar een einde aan.

Maar het was wel zo'n beetje van Help Mijn Dessert Staat In Brand.

phpf8IVtu_c3PM
Vogeltje had rijstpap besteld en de bessenversiering ontlokte haar de vraag of het geen giftige bessen waren.  Nee, waarschijnlijk niet, maar ze nam toch het zekere voor het onzekere en heeft de bessen laten staan.
phpFYQ6Tn_c2PM
A ja : voor al deze feiten hadden we op de manège bijna een heuse draadoekenmeeting.  Ik had de Zsazsa bij van Vriendin J. die ze bij mij vergeten was op de GVD en die ze welwillend gedemonstreerd heeft voor een vriendin.  Een bevriend koppel had voor diezelfde vriendin een draagdoek bij die Vriendin K. dan weer welwillend gedemonstreerd heeft met Peuter J.
Dit was een : Hoe Men Het Aangename Aan Het Nuttige Koppelt In Eén Namiddag.
En tot slot : mijn Zoon is naar Sensation White.  Het Mega-evenement in het Sportpaleis.  Onderweg naar de Sensunik passeerde we een groepje jongeren , totaal wit gekleed en hun uiterlijk, onafgezien van de witte kleren, ontlokte mij onmiddellijk de kreet : O NEEE mijn kind gaat een avond tussen marginalen doorbrengen.  Maar laat ons hopen dat hij zich  amuseert en veilig terugkeert.  Ik hou mijn adem in...

 

28 maart 2007

Vergeten :

Nog vergeten te melden dat :-we goed gelachen hebben,-Vriendin K. heel goed een bange vis kan nadoen,-Vriendin J'ke eieren legt en aandachtig kan luisteren,-Vriendin M. de sla 3 keer gewassen heeft,-de poembak in het toilet kapot is, en dat K. en ik toepasselijk het lied 'de poembak is kapot' gegiecheld hebben. Met bijpassende stewardessgebaren. Schoon, voorwaar.-Ik nog heb : één tutje en een pak bloem van D. , een draagdoek van J. , waarschijnlijk een flesje van J'ke , twee taartrekjes van V/P . En god weet wat nog allemaal.-er vanaf nu niet alleen het rijstkoekenverbod is maar ook nog een babytrompetjesverbod. En dat de volgende keer de batterijen absoluut uit de speelgoedstofzuiger moeten, al moet ik het dekseltje openknagen.

GVD Lente-editie

Maar liefst 9 vrouwen en 14 kinderen waren er verzameld voor de GVD. 14 kinderen zijn héél veel kinderen. Maar ze waren allen voorbeeldig. Van de oudste tot de piepkleinste die eigenlijk vandaag pas geboren had moeten worden.

Dankzij het schitterende weer kon er ook buiten gespeeld worden, wat tot menig hartinfarct mijnerzijds geleid heeft wegens onze echt wel heel gevaarlijke trap. Om nog te zwijgen over alle andere vermeende gevaren die ik zag. Overal en constant. Ik zou nooit moeder van een kroostrijk gezin kunnen zijn, zonder aan de valium te moeten, dat is wel duidelijk.

Duidelijke Hoogtepunten met Bijna Hartstilstand :

-Elke keer er een kind de trap nadert krijs ik OP DE POEP NAAR BENEDEN GAAN waar geen hond naar luistert natuurlijk.

-Kindje E. die ik tot tweemaal toe van diezelfde trap heb geplukt. Kindje E. is 19 maanden en dol op trappen. Maar naar beneden klauteren op een stenen trap vol losse plavuizen is gegarandeerde hartstilstand voor mij.

-Piepkleine baby slaapt en slaapt dus wanneer de mama heel even met haar zoon in de tuin is vraag ik stiekem aan Vriendin D. die er vlakbij staat om eens goed te kijken of ze nog goed ademt.

-Ik zeg tegen iedereen op gezette tijden dingen als : ik wil mij niet moeien maar is dit en dat niet gevaarlijk.

-En dan den bloemekee : ik beloof op kindje E. te letten terwijl Vriendin M. haar spullen gaat wegzetten in de auto. Ik ben vrolijk aan het kletsen met K. en kindje E. gaat naar de living. Die is vrij veilig dus ik blijf doorkletsen. Tot K. plots gelijk een gek naar de deur spurt onder luid krijsen van E.'s naam. De voordeur dus, waarachter wel 7 gevaarlijke treden loeren. De deur was nog open maar E. is opgevangen door zijn mama die al aan de deur stond te telefoneren. Dikke, dikke oef en veel schaamrood op mijn kaken. Alhoewel zij natuurlijk wel de deur niet goed had toegetrokken ;)

 

Na de heerlijke Caesar Salad van Vriendin K. was het de beurt aan de quiches. 3 mensen gingen een quiche maken maar ik dacht dat dat veel te weinig zou zijn. Dus bakten we er elke twee, alhoewel diezelfde Vriendin K. op voorhand had gezegd dat 3 ruim genoeg zou zijn. En ze had gelijk, natuurlijk. Meer dan 3 schoten er over maar bijna iedereen heeft een stuk mee, dus dat is niet verspild. Bij deze zoals beloofd bloggewijs bekend : K. : GE HADT GELIJK!

Tevens moest ik ook nog speciaal vermelden van K. dat zij en vriendin M. nog lang gebleven zijn om alles, tot het laatste speeltje, op te ruimen én zelfs te poetsen. Waarvoor zeer veel dank. Opdracht volbracht.

Eervolle vermeldingen voor Vriendin D.(aperitief) Vriendin C.(hapjes) Vriendin J'ke (chocomousse), Vriendin M. (cakes),Vriendin J en Vriendin V/P (quiches) en Vriendin D2 die ik vandaag voor het eerst zag voor de zalige fles wijn. Zij is de mama van de piepkleine, superschattige baby en was wegens recent bevallen vrijgesteld van kookplicht. Ik ga mij van haar fles nu een glas degusteren en namijmeren in stilte. STILTE , oooooo, geen ronddraaiend Ikea -ei, geen trompetje, geen speelgoedstofzuiger, geen springend Tijgetje. Geen kindergeluiden what so ever te bespeuren. Aaaaaaaah!

20 maart 2007

Ontmoeting

Iets meer dan een jaar geleden werd ik vriendelijk uitgenodigd om met een aantal dames te msn-en en veranderde mijn leven vrij ingrijpend.  In plaats van ledig TV te staren, werd dit voorwerp getransformeerd tot levend behangpapier terwijl ik dag na dag oeverloos kletste middels het klavier.  En terwijl ik ondertussen de meeste dames IRL al heel goed ken, bleef er ééntje een virtuele vriendin.
Aangezien zij meer van mij weet dan Geliefde en mijn moeder samen, werd het toch echt wel tijd voor een Ontmoeting.  En aldus geschiedde vandaag...
Om tien uur toog ik naar de woonplaats van Vriendin A, aka : De Maffe   . De rit verliep voorspoedig met Vogeltje, die uitzonderlijk mocht spijbelen , Doracomputerende op de achterbank.  Spoedig mochten Vriendin A en ik elkaar voor het eerst aanschouwen.  Er waren geen kodaks in aanslag om dit memorabele moment op de gevoelige plaat vast te leggen helaas.  Vogel was eerst zeer terughoudend, maar dra was zij helemaal in de ban van de schattige dochter van A. : een poppemieke met een adorabel stemgeluid en bendes energie.

Even later arriveerden ook Vriendin K. en nadat de mili Vriendin J. telefonisch op het juiste pad had gezet waren we verenigd en konden we ons aan de pistolets met 'baaval' zetten.

We besloten ook tot een wandeling naar het Centrum, zeer dapper uitgewandeld zowel door Vogeltje als door Vriendin K., wier onderdanen gehuld waren in torenhoge naaldhaklaarzen. 

Om half vier aten we tot besluit nog een taartje en mochten we De Mili in hoogst eigen persoon aanschouwen.  Ik heb hem maar drie minuten gezien maar hij lijkt mij een leuke man.  Dat komend huwelijk zit wel goed ;)

  Ik ben fileloos kunnen terugrijden, echter wel vergezeld van een wapperend papiertje onder mijn ruitenwisser.  Aandenken van de plaatselijke politie omdat ik mijn parkeerschijf niet gezet had.  Was ook niet mogelijk geweest aangezien ik er geen in de auto bleek hebben liggen.  Jammer want ik had nog wel zo'n schoon parkeerplaats recht over de deur.

Maar het was het waard.  De Maffe is mij IRL zeer goed bevallen.  Een grappige, lieve vrouw en een schat van een mama.  Enfin, net zoals ik al gedacht had eigenlijk.  Het was geen verrassing maar een herkenning. 

Nu nog te weten komen wat zij van mijn Reële Persoontje denkt

 

PS : Even wou ik ook de winkelstraten van betreffende stad tot Gevaarlijke Buurt bestempelen want we kwamen een Uiterst Vettig Persoon tegen die over 'Vermoorden' aan het lallen was.  Maar aangezien de straten voor de rest uiterst charmant en gezellig waren, zal ik het voor één keer door de vingers zien ;)

25 februari 2007

Echte vriendschap is...

Geliefde is aan de beterhand.  Op een aantal oerkreten na deze ochtend, lijkt hij hersteld te zijn.  Toen ik zei dat ik zoooo graag zo'n kreet wilde opnemen en op tinternet (hier dus) zetten kreeg hij prompt weer een pijnscheut van het lachen en toen was het gedaan.  Shocktherapie?

Ik heb vandaag gereden met een redelijk Ei in de broek maar behalve een paar paniekaanvallen (van mij,niet van de Valk) is het prima gegaan.  Alhoewel ik er na een half uur voortijdig de brui heb aan gegeven omdat men net stro in balen kwam binnenrijden met de tractor en ik het lot echt niet wilde tarten.

En Vogel was dolgelukkig dat toen we naar de bar gingen (het manègecafé dus, zo wordt het nu eenmaal genoemd alhoewel 'bar' in mijn oren klinkt als een louche etablissement) haar vriendje er was, met zijn kleine zusje uiteraard.  Die drie hebben we de hele middag niet gehoord verder.  Of wel gehoord maar dan enkel in de positieve zin.  Zalige vriendschap hebben ze.  Vogel en vriendje E. spelen, lopen, tekenen, springen, schommelen, graven in de modder en lachen en zusje E. loopt achter de groten aan, met een heel serieus gezicht en doet alles wat zij doen.

En toen ze naar het toilet ging, de kleine zus, ging Vogeltje mee om te helpen.  De mama van kleine zus smolt van vertedering toen ze even ging kijken en nog net zag hoe Vogel de poep van de kleine zus afkuiste.  Dat is pas vriendschap!

Waar ik niet mee wil zeggen dat mijn vriendinnen mijn poep moeten afkuisen maar u snapt ongetwijfeld het plaatje.

09 februari 2007

GVD gevolgen.

OK, hier een bekentenis : ik ben een absoluut schandaal. Na de uitputtende GVD zijn Geliefde en ik nog behoorlijk lang opgebleven en dat zag ik op voorhand aankomen. Dus kreeg ik ineens een briljant idee.

Ik vroeg op MSN of het absoluut schandalig zou zijn om vrijdagochtend Vogel niet naar school te doen, Zoon alleen te laten opstaan en gewoon een uurtje of anderhalf langer te slapen. Vriendin C, sinds gisteren msn-gewijs toegetreden tot de 21ste eeuw , vond het een goed idee, Zoon is toch groot genoeg, Vriendin K zei om te pesten iets negatiefs dat ik al vergeten ben.

Maar omdat ook Geliefde het idee niet afkeurend bekeek,ben ik spoorslags naar boven gehold om Zoon (die al in bed lag) te vragen om hij 's morgens zijn plan wilde trekken. Waar hij mee instemde, de schat.

Dus hebben Kleine Vogel en ik vanmorgen tot half negen geslapen, op het gemak gedoucht en ontbeten.

Dan heb ik de afwasmachine gevuld met de laatste overblijfselen van de GVD en een konijn aangebraden dat nu staat te stoven voor vanavond. Met de bouillon van de kippen die vriendin J. gisteren had gekookt voor de ceviche wat mij een goed idee leek en tot hiertoe heerlijk ruikt. In plaats van pruimen ga ik er olijven bijdoen. Wat mij ook een goed idee lijkt. Dus geheel lui is deze ochtend tot nu toe nog niet geweest. En Kleine Vogel vond het een onverwachte bonus om thuis te mogen blijven. Als ik hier maar niet de aanzet heb gegeven tot voortijdig spijbelgedrag.

De GVD heeft trouwens nog een héél merkwaardig gevolg gehad : gisterenavond woog ik mij met de verwachting dat 3 samosa's, twee hapjes, 3 porties ceviche, een schotel st.-jacobsnootjes of twee, een stuk brownie, een stuk taart en 2 kwakken chocomousse een afschuwelijk resultaat op de weegschaal zouden geven. Niets was minder waar : 1 kilo minder dan daags tevoren wees het ding aan. Vriendinnen : jullie zijn vermoeiende wezens als ik zelfs na zo'n schranspartij afval. Kunnen jullie niet wat frequenter komen?

01 februari 2007

Inspectieverslag van het V/P huis

Ik ga nog even door over mijn bezoek aan V/P gisteren want ze was verbolgen over een vergetelheid van mijnentwege.  Vandaar dat ik mijn bezoekje wat duidelijker ga beschrijven.

Ik moet niet hard zoeken naar het V/P huis want het is het enige huis in de straat, en waarschijnlijk in België, waar er nog een kerstkrans aan de deur hangt.

Ik kom binnen en een geur van Pasgedweilde Vloer komt me tegemoet.  Nu moet u weten dat V/P qua luiheid en uitstelgedrag minstens mijn evenknie is, dus ik was zeer vereerd.  Of misschien dacht ik wel 'Puh, uitslover'? Wie zal het zeggen .

V/P's living is een juweel.  Niet alleen qua zicht maar ook qua opgeruimdheid en reinheid.  Dit zou echt naar uitsloverij ruiken, ware heet niet dat achter haar zetel de kerstboom nog prijkt. En dat ze me bekent dat de reinheid slechts van het oppervlakkige soort is. Oef.  Maar toch.  Het ziet er goed uit.  Dus bij deze, in vette letters : ze had een Perfect Opgeruimd en Proper huis.  Nu content mijn beste?

En nu moet ik hetzelfde zien te bereiken.  En ik twijfel tussen elke dag een kamer of hetzelfde systeem van oppervlakkige reinheid.  Er kriebelt een poll.

09:19 | Permalink | Tags: poetsen | Commentaren (2)

11 januari 2007

Vrouwen ondereen

Om één uur begon het Vreetfestijn.Het dieet zal vanaf morgen streng hervat moeten worden maar het was elke bijgewonnen gram waard..

De babies waren allemaal heel braaf, Vogeltje heeft slecht een paar hysterische kreten geuit, allen bedoeld om een baby van mogelijke verstikkingsdood (legoblokjes, centjes) te redden. K. heeft geweefd, C.heeft even voortgedaan. En nu word ik verondersteld dat ook te gaan doen want zelf kan Vogel het toch niet. O horror.

Het was ook meteen de eerste ontmoeting met V, aka P, die ik nu meteen Vriendin V/P zal noemen. Het was direct alsof we elkaar al eeuwen IRL kenden en ze bakt ook nog eens een geweldige frambozenclafoutis. Meevaller van formaat dus!

Nu heb ik dat trouwens ook gehad met de andere internetvriendinnen. Ik zal gewoon mensenkennis hebben zeker?

J. kon niet komen, dus ik moest HET kadoo dat we samen voor baby J van K. gekocht hebben alleen afgeven. Maar M. heeft het memorabele moment op de gevoelige plaat vastgelegd.

In extremis komt ook J-ke, en wat belangrijker is hare geweldige chocomousse, ook nog langs dus Vogel heeft ook nog een leeftijdsgenootje gehad om mee te spelen en TV te kijken, niet Vooralsof maar gewoon Intecht!

Nu de afwas nog in de machine zetten en mijn ogen vallen al bijna toe. Vrouwen onder elkaar, da's echt vermoeiend.

01 december 2006

La grande bouffe meets de Sint

Met mijn figuur komt het nooit meer goed. Na het vreetfestijn op dames(nou ja)-en-kinderendag van gisteren-drie desserts godbetert-was er vandaag het Sinterklaasvreten in het restaurant.

Gisteren dus eten alhier, klaargemaakt door vriendin K., desserts by vriendinnen J-ke,M en mezelf, bijgewoond nog door vriendinnen J en C. Met aanhangende kinderen. Een dag waardoor men eens te meer vriendschap tussen vrouwen naar waarde weet te schatten. Veeel lachen, drinken, eten, kinderen in toom houden en roddelen. Over wie beste lezertjes, daar hebben de afwezigen het raden naar *gemene bulderlach*.

Memorabele momenten :

-op voorhand toen mijn klein gevogelte zei van 'maar al die babies gaan weer ROMMEL maken'

Toen ze tegen vriendin K. zei : 'Ik let op de babies, zie jij dan dat ze NIET met hun handen eten

-iets daarna toen we zalige caesar salad aan het eten waren met broodkorstjes sist ze naar vriendin K :' oké ik heb dat gezegd van niet met de handen eten, maar soms mag je korstjes wel met je handen eten hééééé oké???'

-Geliefde komt vliegensvlug thuis om zich om te kleden voor de manège en ziet terwijl hij boven is baby E. bovenaan de trap gekropen staan en is in absolute shock over het mogelijke gevaar. Hij preekt mij heel de avond nog uitvoerig na.

-Hoe vogeltje zo zalig overeenkomt met leeftijdsgenootje L., buiten verwachting want twee aan elkaar gewaagde, goed van de tongriem gesneden vrouwelijke kleuters die overeen komen, da's niet evident!

-Hoe Vogeltje opeens iets minder overeenkomt met kindje L. nadat laatstgenoemde haar n.a.v. een klein dispuut toebijt dat ze het aan haar papa gaat zeggen en dat ik (IK jawel!) dan naar de gevangenis zal moeten.Vogel in totale shock en bijna wenend in mijn armen.

Vanavond dan kwam Sinterklaas naar ons plaatselijke restaurant.Weer een vreselijk vreetfestijn dus. Voor hij er was, en ik meen dat het een vooroorlogse stoomboot op kolen was, gezien het tempo, voerde ze gelijk altijd het hoogste woord. Toen was het Grote Moment aangebroken en stapte hij, vergezeld van twee Pieten (zwart) het etablissement binnen. Ik ga met haar naar hem toe want ze heeft immers haar prentje van de begeerde fiets bij, mét slijmtekst, om af te geven. Ze draait onmiddelijk het hoofdje in mijn nek en weegt plots 12 kg meer. Slechts wanneer hij verkeerdelijk 'rode fiets' zeg ipv 'roze' mompelt ze met bleek lipje in zijn richting de juiste kleur. Ze krijgt een zak met snoepgoed en de Goedheilig Man heeft zijn rug nog niet gedraaid of ze is weer haar oude, babbelzieke, zelfverzekerde kleine zelf.

Thuisgekomen zegt Geliefde dat hij nog wel eens zal bellen met Sint om een goed woordje te doen en ze voegt er aan toe ' Een GOED woordje hé, gééén SLECHT hoor!' Haar scherpe tong heeft hij alvast niet meegenomen...

15 november 2006

Zwarte lijst

Gisterenmiddag kwam vriendin J. met haar kindjes even langs. Leuk, leuk, zelfs baby K. die op de parket kotste kon mijn pret niet drukken.

Vandaag een onverwacht vervolgbezoekje. Ook weer leuk, leuk. Leuker zelfs nog dan gisteren omdat onze kinderen per uitzondering elkaar geen moment naar het leven gestaan hebben.

Toen ze doorgingen, had ik baby K. even op de schoot om zijn jasje aan te doen. Baby K. draaide plots zijn hoofdje zijdelings en naar beneden om vervolgens mijn broek, vandaar mijn tenen en teensletsen én de vloer onder te spugen.

Babykots van een net geborstvoedde baby voelt tussen de tenen als half gestold eiwit. Op zijn eigen kleertjes was geen druppel, zelfs geen microscopische, te bekennen. Hij is getraind, ik moet het toegeven, maar trop is teveel : ik zet hem op de zwarte lijst. Hij mag alleen nog binnen als hij niks te eten krijgt, of anders na de maaltijd in een grote, zelf meegebrachte en terug mee te nemen container geplaatst wordt.

Grapje uiteraard, hij is nog zo schattig, de boeddha-baby.

19:36 | Permalink | Tags: kinderen | Commentaren (1)

06 oktober 2006

Eten

Zalig gegeten van half twee tot bij de vieren. Vriendin J. had hier ter plekke heerlijk gekookt/gemarineerd. Ceviche met garnalen en popcorn, dunne biefstukjes met rijst op z'n Z.-Amerikaans en sla met feta en olijven. Daarvoor hadden we geaperitiefd met Caipirinha dankzij Vriendin D. En dan nog een heerlijk taartje meegebracht door Vriendin K.

Onnodig te zeggen dat we allemaal meer dan voldaan waren. Speciale vermelding van medaille voor moed en zelfopoffering voor Geliefde die dit uitgebreide middagmaal heeft doorstaan te midden van 4 vrouwen en evenzoveel kinderen. Hij had af en toe een lijdende blik, maar wist die efficiënt te onderdrukken door nog een glas wijn te absorberen en onnozele opmerkingen te maken.Een ware held is hij!

Rond acht uur begonnen merkwaardig genoeg onze magen zich weer te roeren maar er was nog overschot,waar ik trouwens daarvoor ook nog de opgroeiende jeugd mee gevoed heb, zalig gewoon!

PS : net op tijd had ik er aan gedacht om handdoeken en bavet te verwijderen, echter totaal onnutig aangezien we natuurlijk niet buiten geweest zijn. Dom dom!

24 augustus 2006

Van je vrienden moet je het hebben...

Verleden week kreeg ik een zeer welkom bezoek van Functionele Moeder, de mama van baby P., die ik eerder omschreef als zijnde mijn lieve jeugdvriendin.  U voelt hem al aankomen, mijn Lieve Vriendin blijkt een onvermoed sadistisch karaktertrekje te bezitten.  Zij weet heel goed dat ik geen spelletjesmens ben, dat ik überhaupt niet graag speel en wàt brengt ze mee voor Kleine Vogel? Juist ja, een Spel.  Ze wachtte genadig tot Vogel met Geliefde naar andere oorden vertrokken was, dat moet ik haar nageven, en toen overhandigde ze mij, met een grijns die ik enkel als gemeen kan omschrijven, Het Spel.

Oftewel KrokoLoco.  Ik pak het zuchtend en onder het uiten van verwensingen uit en begin de gebruiksaanwijzing te lezen. Amper twee post-its groot en toch was ik na de tweede alinea het noorden al kwijt. Sinds de geboorte van Vogel is mijn brein nooit meer geweest wat het was. Ik laat in het midden of dat nu een groot verlies voor de mensheid is of niet, maar dààrvoor was ik degene die alle apparatuur hier installeerde en aan de praat kreeg en nu kan ik de handleiding van KrokoLoco zelfs niet meer aan.

Maar geen nood, we besluiten dan maar proefondervindelijk te werk te gaan. We installeren ons op het terras en beginnen eraan.  Het lukt ons wonderwel eens we (of ik althans) doorhebben dat een deel van het spel memory-gebaseerd is.  Ik beken ook ruiterlijk dat Functionele Moeder, ooit mijn Lieve Jeugdvriendin, gewonnen heeft.  Maar het scheelde niet veel .

Ondertussen waren we een week verder en nog steeds had ik Het Spel niet met veel enthousiasme aan Vogel gepresenteerd.  Wat ik ook met het schaamrood op mijn kaken telefonisch bekend heb gisteren aan de Gulle Geefster. 

Maarrrrr : vandaag hebben we gespeeld, en al wat ik vreesde (woedeuitbarstingen bij het beurt-overslaan, krijspartijen bij het kaartje-afgeven, onbegrip bij de onderverdeling land-, zee- en luchtdieren) bleef uit.  We hebben voor en na het avondeten telkens één keer gespeeld en gelukkig heeft ze ook beide keren gewonnen.  En mijn ogen draaiden amper weg van verveling.  Winst alom dus.

Wat niet wil zeggen dat ik mijn voormalige Lieve Vriendin vergeven heb. Néééé dat nu ook weer niet.  Ik pijnig mijn geheugen om iets te vinden wat zij verafschuwt. En wat ik dan met een nog gemenere grijns aan haar dochter kan schenken. Ooit, ooit neem ik wraak!

28 juni 2006

Tocht en uittocht

Vanmorgen afspraak bij vriendin J met vriendinnen K en K en onze verzamelde kroost van 6 minimensen. Vriendin A met dochter zijn geveld door oor -en keelmalaise en konden er helaas niet bij zijn.

K had gekookt, zalige spaghetti, en nog zaliger yoghurtpuddingdessert met fruit. Daar gaan mijn pasverloren kilo's.  Of toch niet, want J heeft een wandelingetje naar het park gepland.  Nee, de auto hebben we niet nodig, 't is slechts 10 minuten stappen.  En daar heeft ze gelijk in, als je in infanteriepas kan doorstappen.  Met verzameling buggy's en meewandelende kleuters loopt het eerder naar het half uur, en in het terugkomen wel bijna een uur.  Dus heel slinks is mijn gewichtstoename een halt toegeroepen. Danku J!

Kleine Vogel komt in het park eindelijk een beetje los uit haar nieuwe-mensen-en kinderen-flauwheid en speelt toch nog met het andere kleutermeisje. Zeurt ook wel wat en is ongekend bezitterig op speelgoed dat niet eens van haar is. Ik dacht dat die periode voorbij was, regressie misschien?  Peuterjongetje valt van een hele gemene trap, gelukkig zonder erg.

We zitten zalig op het terras, slechts gestoord door plasjes, ijsjes en kom-eens-mee momenten.

Na de heroïsche terugtocht nog een kommetje dessert ten huize J verorberd en dan in de spits naar huis.

Toch maar de ring genomen, wat een goede beslissing was, want net waar ik er afmoest begon de file. Arme K zal er waarschijnlijk niet zo goed vanaf gekomen zijn..

Thuisgekomen nog een beetje gegeten,meer uit goesting dan uit honger, en dan zoon naar huis geherderd via gsm, want die was nog van alles gaan halen voor het Grote Werchter Avontuur.

De planning is, hou u vast : vanavond gebracht door een moeder naar Werchter om te gaan aanschuiven voor de camping.  Morgenvroeg vlug tentje opzetten, andere moeder komt hen halen want ze moeten nog naar school voor het rapport (heer sta me bij) en dan morgen rond de middag terug Werchterwaarts.

Om kwart voor acht kan ik hem eindelijk wegbrengen, na eten, inpakken en wachten op meerijdende vriend, naar de moeder van de vriend die de  tocht gaat maken.

Ik geef vandaag alvast de Preek voor Bijzondere Gelegenheden : geen drank en drugs (alsof hij zou protesteren, maar godweet wat ze allemaal gaan doen), voorzichtig zijn, geen spullen in de tent laten, voorzichtig zijn, niet agressief doen of agressie uitlokken, voorzichtig zijn, aub aub aub af en toe eens een sms (waar is dat nu voor nodig zegt hij), voorzichtig zijn, enz enz.

Morgen na het rapport kan ik het nog eens allemaal herhalen, voor dovemansoren waarschijnlijk maar ik ben nu eenmaal een neuroot.

Zoals men vanmiddag heeft kunnen aanschouwen : ik draai steeds Vogelwaarts want wil haar liefst ten allen tijde kunnen viseren en als ze te ver weg gaat roep ik Generaalgewijs : TERUGKOMEN!  Ik kan het niet helpen, ik ben nu eenmaal een roeper.  Als ik lieflijk kout in de zin van 'vogeltjelief niet doen schattebol' dan negeert ze mij toch.  Dan maar kordaat bevelen blaffen.  En tussendoor ook eens een kus drukken op het blonde krullenbolletje.

Vogelklein lag om 20h te bed, driekwartier later dan gebruikelijk en heel moe van het spelen en de wandeling.

Nu kan het wachten beginnen tot zondag (of zou het mss maandag worden...)en ik Zoon terugzie.  't Zullen een lange 4 dagen worden vrees ik.