21 maart 2011

Mistroostig

Dan komt uw zoon voor het eerst in jàren thuis met de mededeling dat een examen niet goed verlopen is. Dan ziet ge zijn ogen blinken want om echt te huilen is hij natuurlijk te groot.

Dan pakt ge hem vast en moet uzelve dan gelijk een haas naar beneden reppen want zelf zijt ge natuurlijk niet te groot om te huilen als uw kind een moeilijk moment heeft.

Dan rept ge u naar de supermarkt voor een troostéclair, die wegens uitverkocht troostrijsttaart wordt, en hoopt dat het toch iets helpt.

Jongens toch, ge moogt dan nog zo'n grote mond hebben, bij zo'n gelegenheid zijt ge gewoon een een watje.

Misschien moest ik ook maar een troostrijsttaart.

05 september 2009

Geef daar eens een antwoord op!

Terwijl ik wacht tot de osso bucco gaart flitsen er enkele prangende vragen door mijn brein.

-Hoe komt het dat het bijna àltijd Nederlanders zijn die via vorte zoektermen op de blog terechtkomen? Dat ze eraan zijn voor de moeite is wel zielig, maar desalniettemin blijft de vraag. NL lezertjes, leg eens uit?

-Waarom de NATO op bezoek komt? Men kan mij toch bezwaarlijk een gevaar voor de wereldvrede noemen. Moest het nu nog Groen! zijn dat mij scherp in het oog wil houden...

-Waar is de gigantische spin die twee dagen in een hoek van het keukenplafond, tegen een lekker warm spotje, zat? Ik liet het nog wel speciaal 's nachts branden om haar vooral te ontmoedigen andere oorden op te zoeken, zoals mijn sakosj bijvoorbeeld.

-Wanneer gaat Mme. Z nu eindelijk bevallen? Om u maar ineens mee te geven dat dat nog niet gebeurd is, want de enige reden dat u vandaag hier komt kijken, is om dat te weten te komen. Ik heb u wel door!

Zo, het eten is klaar, nu ga ik mij elders vermeien en u mag beschikken.

 

30 augustus 2009

Ons moeder

Vandaag op de manège.  Vrienden hadden een vriend bij die na jaren werken opnieuw zou gaan studeren. Blijkt toch wel niet dat deze toch wel volwassen mens in hetzelfde jaar gaat zitten als mijn zoon.

En dat nadat ik al minstens een uur mijn oNNozele exuberante zelf was. 

Nog een geluk dat Zoon geen enkele illusie meer koestert over de volwassenheid van zijn moeder.  Anders zou ik er schoon gestaan hebben zo op 17 september of daaromtrent.

Prioriteiten

Mijn vader vertelde over hoe vrienden hun dochter en haar gezin waren gaan helpen verhuizen. En hoe de ouders 175 dozen uitpakten terwijl dochter en schoonzoon hun PC aansloten en begonnen te internetten.

Ik kon alleen maar denken : a ja. Zou ik ook doen. Uiteraard.