07 juli 2013

Vraat(ver)zucht(ing)

Eens om de zoveel jaar is het zover. Uw vol van brood, pizza, pita, restaurant en andere heerlijkheden gefret lijf behoeft weer finetuning.

Ik zou het op mijn huwelijksgeluk kunnen steken maar ik vrees dat de foute curve daarvoor al aanwezig was, dus eerlijkheidshalve doe ik het maar niet.

Protprut is steeds de redding. Oftwel Het Proteinedieet. Ge bestelt een hoop zakjes waar magischerwijze omeletten, chili con carne, soep, blini's en pannenkoeken tevoorschijn komen maar na twee weken moogt ge terug part time Eten eten.

Zijnde vlees. Of vis. Want groenten mochten toch al maar dat noem ik geen eten. Voor ge begint te zeuren: jaja, ik heb ook een vegetarisch jaar gehad, ooit. Maar iets dat bloedt als ge er in snijdt, dat is toch nog net een fractie lekkerder dan een paprika, rood of niet. Brood is nog steeds verboden, wat natuurlijk nog echter eten is dan vlees, maar een potteke kip curry leeglepelen is ook geen straf.

Soit, vrijdag is Troepdag hier. Wat wilt zeggen dat ieder zijn favoriete zonde bestelt bij Just Eat. De Echtgenoot koos pizza (ik wou hem uit zijn handen rukken) en de Minderjarigen besloten tot pasta en... twee keer kebab.

Aangezien ik vlees mag hoopte ik toch wel twee halve talloren kebab terug in de keuken te krijgen om onder het mom van No Meat To Waste op te slokken, want u wilt niet weten wat een belachelijke hoeveelheid geschaafd vlees men daar inpropt.

Geen kruimel. Geen millimeter restte er voor mij. Gelukkig had ik sardines in blik gekocht.

Zielig omschrijft niet het gevoel dat ge hebt wanneer ge een blik sardines omkiepert op uw bord, er wat ketchup bijsmijt en vrolijk zegt: 'dat is nog niet zo slecht.'

7 en 10 jaar he, de vreetzakken. De kindjes in Ethiopië moesten het weten.

15 september 2007

WOEHAHA

Vriendin J. kwam langs de Valk, haar nieuwe jeans, botten en toebehoren showende.  Ik was zeer enthousiast over de jeans en J. bood meteen aan om mij eens te laten passen.  We togen, vergezeld van onze kinders naar de WC alwaar wij ons partieel ontkleden.  Menig verbaasde blik werd ons deel van dames die het toilet wilden frequenteren, maar dat kon de pret niet drukken.

Vooral niet toen bleek dat J. haar jeans niet alleen paste, maar ook nog eens te wijd was in mijn taille.  Over de lengte zwijgen we, want J. heeft veulenbenen en ik ben van dwergformaat (nou ja, toch in vergelijking met De Jeugd Van Tegenwoordig). 

Maarrrr... ik ben dus magerder dan J. En mag ik hier nogmaals een Woehaha aan toevoegen, bovenop de echte woehaha's en de andere virtuele?  Niet schoon, ik weet het maar magerder dan mijn magerste vriendin, het brengt het slechtste in een mens naar boven. WOEHAHAHA!

18 augustus 2007

Anorexia irl

U bent misschien nieuwsgierig hoe het tegenwoordig met het gewicht van uw aller Huisvrouw gesteld is.  Wel, ik kan u melden dat het proteinedieet een groot succes geweest is.  Niet alleen was het makkelijk (behalve de alcoholonthouding, niet dat ik bibberde maar het is wel heel zielig om niks te drinken behalve zoetige cola light, water en koffie als de hele manège halfdronken is), het was ook nog eens spectaculair. 

Op één maand ben ik 7 kilo afgevallen en ondertussen, nu ik weer eten eet, zij het in Montignacstijl, is er nog een kilo af.  Ondanks een paar zondes van frietjes en zowaar één hele pistolet aan zee.

Ik ben dus een tevreden mens.  Wat volgens mij niet geldt voor de dame die ik gisteren in de Delhaize mocht aanschouwen.  Bij het onthaal waar ik een dvd voor Vogel ging halen, stond een dame van een jaar of 50.  Ze had, en ik overdrijf voor één keertje niet, de heupen van Kleine Vogel.  Die 4,5 jaar is. Haar benen waren bij de aanzet zeker niet dikker dan die van Vogel.  Dit was makkelijk te constateren want ze etaleerde haar overduidelijke anorexia middels een jeansbroek die strakker aangespannen stond dan mijn paardrijbroeken.

Ik kon mijn ogen er niet afhouden.  Zij verliet de winkel en de onthaaldame zei : 'Dat is schrikken, hé?' .  En ik zei in alle oprechtheid dat ik nog nooit zoiets gezien had IRL.  Dat beaamde ze, maar aangezien de dame vaste klant was, waren zij het al gewend.  En niemand daar snapte hoe de vrouw nog kon rondlopen, of zelfs maar leven in die toestand.

Manmanman, hoe kan je het zover laten komen? En het dan nog etaleren middels een ultraspannend broekje?  Want de blikken die ze vergaarde waren er écht geen van bewondering of jaloezie, maar van puur afgrijzen.

Als tegengewicht heb ik mij vanmiddag een croque gepermiteerd.  Want ik weeg nu 60 kilo en het mogen er nog 2 minder zijn, maar geen 20.  Ik hoop dat de dame nog hulp zoekt én aanvaardt, want dat was zo erg. Brrr...

17 juni 2007

Proteineprut

Vandaag was de Eerste Dieetdag.  Mijn ontbijt bestond uit poeder dat verondersteld werd om havermout met appel en kaneel te worden.  Zelden zo iets smerigs gegeten.  Op de manège heb ik een proteïnechocoladedrank geconsumeerd, en liters water, koffie en light troep naar binnen gegoten.  Effenaf triestig. 

 Maar gelukkig was daar de support van mijn vrienden.  Zoals in verhalen over verrukkelijke barbecues en treffelijke wijnen en meer van dat fraais. (Ja gij, vriend Serge, voel u vooral aangesproken!)  En barbaas P. die vreesde een overbruggingskrediet te moeten gaan nemen, nu ik een maand droog sta. Fijn toch, zo'n steun?  Maar ze zullen niet blijven lachen als ik binnenkort dennig ten tonele verschijn.

Het avondmaal was dan weer wel geslaagd.  Een veloutésoep en een omelet met champignons en tomaten.  Niet slecht voorwaar.  Ik zie het nog helemaal zitten.  Ik zal u helaas de vorderingen in kilo's niet kunnen melden, aangezien er ergens Ten Internette een weddenschap loopt dienaangaande.  Op 15/7 het eindresultaat.  Ik laat het u weten.

14 juni 2007

Crash

Moest iemand zich nog afvragen hoe het zit met Meneer Montignac ten huize van : slecht dus.  En ik ben het beu.  Ik wil, moet en zal 8 kilo afvallen.  Duhus heb ik een proteïnedieet besteld.  Gewoon per internet .  Vandaag werd het geleverd.  Een keur aan ongetwijfeld wansmakelijke zakjes.  Maar nu zit ik met een groot dilemma. Hoe doet een mens die een sociaal leven heeft aan het proteïnedieet?

Mijn eerste optie was om er na de volgende GVD mee te beginnen.  Maar dan is de tijd net wat kort voor Geliefde verlof heeft.  Want als Geliefde verlof heeft, wil die natuurlijk ook gaan eten.  En drinken.  En 'gij gaat toch niet midden in de zomer zielig gaan doen' sprak hij.  Mijn argument dat hij daar dan wel een slanke vrouw voor in de plaats zou krijgen, kon hem blijkbaar niet bekoren.  Wat hem siert, absoluut.

De tweede optie, zijnde nu beginnen is niet ideaal wegens binnenkort GVD en ondertussen nog zeker 1 etentje gepland. Vriendin V/P opperde om er dan een proteïneGVD van te maken, maar dat zullen de deelnemers niet zien zitten denk ik. Of wel, deelnemers??

Aan de andere kant kan ik natuurlijk ook gewoon toekijken hoe mijn vriendinnen schransen, op zich zou mij dat niet veel doen, eens ik begonnen ben . Denk ik.

Optie drie is wachten tot in augustus, maar daartegen is de zomer bijna voorbij en aangezien ik volgens mijn vriendinnen na zo een crashdieet gelijk weer ga bijkomen, is het de moeite niet meer.

Dilemma, dilemma. Wie weet raad?

 

Update : Vrijdag gaan we bij vrienden eten en zaterdag wil  Geliefde nog uit gaan eten, dus begin ik zondag.  Op de GVD zal ik mij een proteïnepannenkoek of-omelet bakken. Het zij zo.  Het schijnt ook dat men van het proteïnedieet gaat stinken, dus ik zal vragen aan vriendin/verpleegster M. om zo een monddoekje mee te brengen van het ziekenhuis.

12 januari 2007

Het vlees is zwak.

Het Dieet heeft ook vandaag weer geen stand gehouden. Of eigenlijk wel tot deze avond. Toen heb ik een zalige wortel-selder-venkel-sinaasappelsoep gemaakt en uiteraard gegeten en gekookte wortels zijn VERBODEN van MR.Montignac. Daarna varkensreepjes, gemarineerd in soya-chilisaus-look-limoen, met een slaatje van veldsla appel en mango. Fruit bij het eten is VERBODEN. De bijbehorende rijst heb ik braaf laten staan, want rijst is ...juist ja!

Dat valt dan toch nog mee hoor ik u zeggen. Slechts gezonde dingen. En in bescheiden hoeveelheden. Dat kan u niet weten maar het is wel zo.

Inderdaad. Maar helaas stond de overschot van J-kes onwaarschijnlijk lekkere chocomousse nog te wenken in de ijskast. Ik ben dus echt geen snoeper, maar chocomousse dat is volgens mij de duivel in een cacaovermomming. En hij heeft mij verleid. De hele pot heb ik opgelepeld. Wat misschien ook minder dramatisch is dan het klinkt want Vogel had deze middag ook nog een flinke portie achterover geslagen. Vandaar misschien dat ze nogal hyper was.

Enfin niet alleen van de chocomousse, ze heeft ook nog een potje Hoerige Gelei binnengewerkt. Wijngelei ja, maar de alcohol zal er hopelijk wel uitgekookt zijn geweest. Dronken leek ze alvast niet, eerder suikerhigh. Ik heb nog 2 potjes gelei. Dus eigenlijk 1 voor Geliefde en 1 voor mij. Het is vandaag toch al naar de knoppen. Morgen met verse moed, ik beloof en zweer het plechtig.

21:37 | Permalink | Tags: dieet | Commentaren (0)

06 januari 2007

Uiterlijk vertoon

montignacAangezien mijn uitdijende heupen, buik, billen en om eerlijk te zijn al de rest mij dus al geruime tijd dwars zitten, ben ik dus nog eens beginnen Montignaccen. Nog eens want over de jaren heen heb ik dat al verschillende keren succesvol gedaan. Waarom ben ik dan telkens terug bijgekomen? Wittebroodvraatzucht, pastaliefde en zwangerschap, beste lezertjes, dé gevaren voor de vrouwelijke curve maar allen de moeite waard om wat kilo's bij te komen.

Geholpen door mijn griepje ben ik toch al anderhalve kilo kwijt, da's een mooie start en het mooiste van Montignac is dat je wijn mag drinken. Eigenlijk pas in fase twee maar daar heb ik mij nooit wat van aangetrokken. En enkel rode wijn, maar dat is geen straf. En je mag eigenlijk veel eten, wat ik sowieso al niet doe, maar voor de liefhebbers ook mooi meegenomen. Zeven of acht kilo wil ik kwijt.

Waarschijnlijke domper op de feestvreugde zal de komende vrouwendag op donderdag zijn, hier ten huize, waarbij we ons te buiten zullen gaan aan een dessertenbuffet. Verleden keren hebben een waar driegangenmenu verorberd maar vriendin K. merkte heel slim op dat iedereen eigenlijk toch slechts zit te wachten op dessert en drank, dus hebben we wijselijk besloten ons daartoe te beperken. Zondigen ga ik, dat staat vast, maar ook dat zal het weer waard zijn.

Mijn tweede uiterlijke probleem ligt zoals elke zoveel weken in mijn haarkleur besloten. Welke kleur ik er ook opzet, na x weken is het lichtblond, asblond, donkerblond, zeer donkerblond of wat dan ook terug verworden tot geel. Gaande van licht- tot donkergeel. Ook nu is het eigenlijk weer tijd voor een kleuring. En ik twijfel tussen donkerasblond of donkergoudblond wat er eerder herfstbruin uitziet. Och wat maakt het ook uit, binnen 3 weken is het toch terug geel.