02
jul

Kroniek van een huishoudelijke fail, deel 3. Oftwel : het lijkt hier wel Frankrijk.

Warm, Leen in het land.  Afspraak met haar en Zap in een residentie met zwembad.  En moest u, Nijver Lezertje nu wat braver zijn, dan kreeg u badpakfoto's.  Niet dus.

De poetsvrouw is wel geweest, maar die deed niks van de lijst natuurlijk.

01
jul

Kroniek van een huishoudelijke fail, deel 2

Mooi weer. Manège. Wijn. Zucht.

(Wel visbak van Vogeltje verschoond maar die stond ook niet op de lijst.  Wat IS dat toch met al die beesten die zich in mijn planning wringen?)

30
jun

Kroniek van een huishoudelijke fail, deel 1

Het is geen weer om op ladders te staan, daar kunnen we het over eens zijn, toch?

Ik heb rekeningen betaald, kussens en de Gaston gewassen, zij het niet tegelijkertijd.

Gaston stond niet op de lijst, maar hij stonk wel.  En weet u wat? Nu stinkt hij nog harder, naar opgedroogde natte hond. Maar geen nood, de Vooruitziende Vrouw in mezelf had ook nog een geurspray meegebracht.

Wonder boven wonder liet hij zich gewillig in de gootsteen zetten, afspoelen, shampooën (is dit juist? Want het is ook geen weer om te Googlen) en nogmaals afspoelen. Het beest is nog nooit gewassen op zijn twee jaren dus is het wel verwonderlijk dat hij het zich zo liet welgevallen.

Om te verdoezelen dat van mijn ambitieuze plan waarschijnlijk niet al te veel in huis gaat komen, hier een foto van het slachtoffer.  Maar hey, we zijn nog maar 30/6! Juli moet nog beginnen! Misschien komt het toch nog goed!

phpE3DA4DAM

 

26
jun

Is het nog ver?

Een mail van een vriendin. Of men 'regelmatig' is met een koperspiraal. Euhm...ja. Dat geeft niks hormonaals af, dus ja.
En dan daagt het. Ik doe een 'OMG het is toch niet waar'mail en bel tegelijk naar Mme.Z., die ook al op de hoogte is.

Zwanger met een spiraal, dat kan toch niet? Het kan wel, want Mme. Z heeft rampverhalen van kenissen terzake.

Zij belt een deskundige en die zegt dat als een spiraal uitgezakt is, en derhalve niet meer werkzaam, men het moet kunnen voelen. Dan hangt het draadje een eind uit de baarmoedermond.En sowieso zou men een draadje moeten kunnen voelen, uitgezakt of niet, maar dan slechts een heel klein beetje.


Of ik eens niet wil tasten. Bij wijze van test. Want de vriendin met de vraag is op het werk en daar is het moeilijk om een zelfonderzoek te doen. Ik protesteer lauwtjes maar Mme. Z zegt :'kom we zijn toch vriendinnen ondereen, doe nu even, het is nu niet dat er iemand op staat te kijken'. Dus daar ga ik.

'Ik geraak er niet, god dat is diep'
'Doe de perszit'
'OK, mij even verwijderen van dit raam want anders kunnen er buren meegluren.'

Voet op een keukenstoel (nou ja, dat is niet de perszit, maar zo moet het ook lukken), reik ik weer naar binnen. Dat we ondertussen in een deuk liggen van het lachen, helpt de zaak niet echt.

'Voelt ge al iets, voelt ge al iets???' Schalt het Kempisch in mijn oor dat nog altijd aan de GSM gekluisterd zit.
'Ik moet duidelijk geen vroedvrouw worden, mijn vingers zijn gewoon niet lang genoeg!'
'Ja dat is genetisch bepaald, enkel lange vingers mogen vroedvrouw worden, maar voelt ge nu al iets?'

Ik heb kleine handen, dat wist ik al, maar men zou toch kunnen denken dat alles in proportie gemaakt zou zijn? Ik hurk toch maar even. En dan...


'JA, ik heb hem!'. Ik voel de baarmoedermond. Geen uitsteeksels te bespeuren. Maar ook geen draadje. Goh, mijn baarmoedermond. Ik ga er eens rond. Want wees nu eerlijk : hoe dikwijls in een leven komt men als vrouw uit bij haar eigenste diepste zelf? Al dat Zengedoe is er waarlijk niks tegen.

Nu ik al zoveel moeite gedaan heb, wil ik ook nog wel een schuif uitgraven op zoek naar de echo van mijn pas geplaatste spiraal indertijd. Om te zien of daar draden op te zien zijn, en zo ja, waar ze precies hangen. Na lang, lang zoeken, veel langer dan naar de baarmoedermond, vind ik hem.
Nu hebben we allemaal al wel eens een echo gezien, dus het hoeft geen betoog dat men daar niks wijzer uit raakt. Dat helpt ons ook al niet verder.

Maar wie, WIE gaat voor een vriendin zo diep? Ik meen dat ik hiervoor wel de titel 'Vriendin Van Het Jaar' verdiend heb. Of 'Vasco da Gama'. Onbekend terrein, het zal nog niet zijn.
Auto-gynaecologie in de keuken, krampen in mijn buik van het voelen.

En ondertussen zijn we nog niks wijzer. Is ze zwanger, of niet? *tromgeroffel*

24
jun

Stalk mij !

Mijn ouders vroegen of Vogeltje volgende week al mee naar zee mag.  Dat wil zeggen dat ik een hele kindvrije maand ga hebben.  Want aansluitend is ze nog eens drie weken weg. En laat mij nu zelfs niet eens pro forma geprotesteerd hebben. Het kind was immers dolenthousiast.

Instant rees er een Plan de Campagne op in mijn hoofd.  Een buitengewoon ambitieus plan.  Nu maak ik bijna dagelijks een mini-versie van dat plan maar daar komt nooit wat van.

Ik verklaar mij nader : ik ga aanstonds een lijst zetten van wat ik allemaal gedaan wil krijgen tegen dat Vogel terug is.  Allemaal doodsaai huishoudelijk gedoe.  Maar ik moet hulp. 

Getuige de keer dat ik aan Mme. Arabelle verkondigde dat ik gordijnen moest wassen. Ze stalkte mij mailgewijs met aanmoedigingen, helaas tot op de dag van vandaag vruchteloos.

Dus ik moet véél hulp.  Veel stalking. U mag dat hier doen, dagelijks vanaf volgende dinsdag in comment, of via de mailknop. 

Het opgeruimde, propere huis.  Het gaat komen, ik voel het.  Elke volbrachte taak zal ik doorstrepen. Ik reken op u, Lezertje, dat in tegenstelling tot mij ongetwijfeld Nijver is!

Daar gaat-ie :

-Gordijnen living wassen, ramen poetsen

-Gordijnen Zoon wassen, ramen poetsen

-Gordijnen van mijn slk. wassen, jaloezieën afhaken en weggooien, ramen poetsen

-Ballonnen van Vogels verjaardag uit de luster halen, kid you not

-Kerstversiering die wel in een doos zit maar nog steeds in de living prijkt naar de kelder brengen, kid you evenmin

-Speelgoed van Vogeltje sorteren en overbodig spul naar de logeerkamer brengen

-Doeme, de gordijnen van de logeerkamer moeten ook gewassen worden, en de ramen gepoetst

-Het terras opruimen

-Onkruid verwijderen.  Tuin ontdoen van hondendrollen en andere aardappels/papiertjes/sokken die Gaston gepikt heeft en daar verborgen

-Bij uitbreiding : tuin en terras ontdoen van overbodige troep.  Zoals daar zijn : door mijn tuinman gevonden pollepels en andere niet tuingebonden artikels die nog steeds ergens op een verhoogje prijken.

-3 miljoen lege glazen flessen naar de glasbol brengen

-De kasten op de overloop boven uitruimen. 

-Het kastje in de gang beneden, dat met de 879 schuifjes eveneens uitruimen.

-Salonkussens wassen, de 1001 fleece dekentjes van Vogeltje wassen.

-Afgedankte kleren en schoenen naar die container brengen, die ene daar, u weet wel, aan de krantenwinkel.

-Een tapijt schrobben.  Met Iets.  Tips zijn welkom.

-Administratie.  Een hele hoop (als ik dàt moet specifiëren dan kan u net zo goed het Staatsblad gaan lezen).

-Oude Humo's die her en der liggen verwijderen, alsook de 'Kinderen' en 'Ouders van nu' van zeven jaar geleden.  Van toen ik nog aan opvoeden dacht te doen.  Voor Vogel geboren was dus.

-Een verzekeringskwestie in orde brengen.

-Een àndere verzekeringskwestie in orde brengen.

-Een raadsvrouwe rond haar oren slagen omdat ze mijn kwestie nog niet in orde gebracht heeft

-Mijn neef annex loodgieter facebooken om eens naar de aflopen in mijn kelder te komen kijken. Ik zou hem ook kunnen bellen natuurlijk.

-In bikini in den hof liggen.  Armen, gezicht, halve rug en decolleté zijn op het niveau van 14 dagen Jamaica, de rest is 14 dagen bleker.  Niet melkwit maar de discrepantie is te groot.  Dat krijgt men van het hele WE in rijbroek rond te lopen.

En waarom heb ik zo het gevoel dat het laatste punt het enige is dat ook daadwerkelijk uitgevoerd gaat worden?

Laat het niet gebeuren, ik reken op u! En voor de zekerheid zal ik deze post misschien een paar keer per week C/P'en? En misschien zelfs aanvullen? Hoeveel dagen zijn er ook al weer in juli?

 

23
jun

Het is helemaal haar moeder.

'Ze zit goed voor de komende 5 jaar', zei de Meester op het oudercontact. Het rapport dat ik in preview kreeg was bijzonder goed, ik werd overladen met complimenten over Vogeltje. En blijkbaar, als het in het eerste goed gaat, dan blijft dat ook wel zo.

Afgaande op mijn ervaring met Zoon kan ik het daar wel mee eens zijn, die is pas beginnen broddelen in het vijfde middelbaar en dat kunnen we dan nog gewoon op luiheid steken want inmiddels gaat het alweer 2 jaar goed. Zei ze voorbarig en in de hoop donderdag geen deksels op de neus te krijgen.

Meer heeft een mens niet nodig om te stralen van trots.  Vooral omdat niks hiervan, behalve het doorgeven van mijn superieure hersencapaciteit (jaja, u mag lachen, ik zie het toch niet), aan mij te danken is.  Meer dan een zijdelingse blik op huiswerk heb ik niet geworpen, meer dan : 'het is UW huiswerk, IK kan al rekenen', heb ik niet bijgedragen. Ze heeft dat helemaal zelf gedaan.

(Als ik u even voor mag zijn : die luiheid van Zoon komt waarschijnlijk ook via mij, u hebt gelijk.)

 

 

 

Vakantiegenoegens

De Zoon zijn examens zitten er op.  Ik heb er een goed oog in, hij kwam toch telkens vrij vrolijk terug. Het nog steeds ongefotografeerde kostuum mag terug de kast in!

Voor mij breekt weer de periode portier aan.  Amper waren de boeken aan de wilgen gehangen, of ik mocht al twee keer de deur opendoen voor de vrienden. Misschien moest ik hen maar allemaal een sleutel geven.  Of de deur laten openstaan.

Vogeltje heeft nog 4,5 dagen school.  Nog slechts 4,5 dagen.  Ik zou daarover kunnen weeklagen, ware het niet dat haar verlof al redelijk volgeboekt is.  Lange, lange weken peis ende vree strekken zich voor mij uit vanaf de tweede week van de vakantie.  Scheiden doet waarlijk niet lijden. En grootouders zijn ook een zegen.

Ik zou nog bijna het belangrijkste vergeten te vertellen : Zoon weet waarschijnlijk wat hij gaat doen volgend jaar.  Maar aangezien we nog in het stadium 'waarschijnlijk' zitten, hou ik het nog even voor mij. Van het moment dat we overgaan naar 'zeker' zal u de eerste zijn die het hoort.  Of toch de tiende. Hou nog even uw adem in!

 

 

22
jun

Carglass doet een Miranda

Nog geen drie maanden na mijn vorige ster was het weer zover. Blijkbaar komen dat soort dingen bij mij steeds in serie want ik heb ook eens twee kapotte  banden gehad op geen tijd.

Deze keer nam ik mijn voorzorgen en deed de asbak dicht.  Dat ik hem naderhand nog slechts met behulp van de achterkant van een pincet en wat woest geruk opengewrikt kreeg, is een detail.

Hoedanook, toen de man na gedane arbeid zijn praatje over de herstelling, de garantie, het littekentje en dergelijke meer wou beginnen afsteken, zei ik hem dat ik dat nog wel wist, want dat ik pas een andere ster had laten maken.

'Ik zie het, dààr hé', knikte hij en ging onverdroten voort met zijn uitleg. Zou hij geprogrammeerd zijn?  Of is dat een bedrijfsverplichting in de aard van het voorlezen van iemands rechten?

21
jun

Face off.

Er is iets heel raar met Facebook.  Ik krijg suggesties, zoals dat heet, om vriendjes te worden met mensen die ik ken, maar met wie ik verder geen gemeenschappelijke vrienden heb.

Eng, bijna. Hoe weten ze het? Hoe weet FB dat die ene vrouw ook een moeder van een schoolgenootje van Vogel is, hoe weet FB dat dat bepaalde meisje ook op mijn manège rijdt?

Mind you : géén gemeenschappelijke vrienden, geen gemeenschappelijke pagina's of fanpagina. Zeker weten en uitvoerig nagekeken.  Allee, leg mij dat eens uit.

20
jun

En dan nog wel voor Maes begot. Als het nu nog Jupiler was.

Met enige gelatenheid meld ik u dat het niveau hier in huis vandaag een dramatisch marginaal dieptepunt bereikt heeft.

Zoon kwam met de vraag of ik een lege bak bier heb.  Natuurlijk heb ik een lege bak bier.  Twee zelfs.  Alsook nog zeker 4 lege bakken biosap en 3 miljoen lege wijnflessen. Maar wat moest hij met een lege bak bier?

Wel, Nijvere Lezertjes, DIT moest hij ermee.

Dus vandaag staat voor zijn raam een Jupilerbak.  De Flodders zijn er niks tegen. Tot zover mijn pogingen om Paris Hilton te imiteren.  Ik zou de chihuahua beter wegdoen en een schurftige vechthond kopen.  O nee wacht! Die heb ik ook al! Zucht.

19
jun

Controlegefreak

Ik moet dringend naar de autokeuring.  Het groene kaartje hangt al een eeuwigheid tegen mijn magneetmuur, nadat het eerst een andere eeuwigheid op de keukentafel rondslingerde alwaar het verwerd tot een Groen Kaartje Met Etensresten, Koffiekringen en Wijnvlekken.

Nu is het al helemaal niet eerlijk dat ik naar de controle moet voor het tweede jaar op rij, want mijn auto is nog maar drie jaar oud.  Maar dat komt omdat-ie ooit eens iets heeft moeten trekken, en daarmee moest hij gekeurd worden.  En eens gekeurd is jaarlijks gekeurd. Hoe absurd dat ook is.

Anyway, ik had een discussie met Mme. Z van wanneer precies het kaartje daar al hing te hangen.  Ik dacht maart.  Zij dacht veel vroeger.  Zij had gelijk en zei mij in het vervolg mijn futiele tegenwerpingen en opzoekingen zo te laten, want ze heeft altijd gelijk.  Dat is natuurlijk niet waar, maar in deze wel.  En ook toen ze zei dat ik niet nog een hond moest kopen, maar we dwalen af.

Van in oktober, bleek bij naspeuring.  Dus misschien kan ik het maar beter zo laten want we zijn weeral bijna oktober?  Nee, toch maar niet want er staan bij accidenten en andere overijverige flikken strenge straffen op, zegt men mij.

Nu weet ik niks staan in mijn auto.  De lichten gaan vanzelf aan bij de minste hint van een schaduw, geen idee hoe je ze met opzet aan en uit doet. Vraag me niet waar de mistlampenknop staat, de motorkap doe ik uiteraard nooit open, de handrem die een voetrem is heb ik één keer geprobeerd en kreeg ik niet meer af zonder de handleiding en pinken doe ik niet fanatiek. Dus ik wil Hulp. 

Ik vroeg Zoon of hij met mij mee wilde gaan, van zodra zijn examens achter de rug zijn.  Dat vond hij geen probleem.  Alhoewel hij mij vierkant uitlachte bij mijn Angsten voor de Controle.  'Denkt ge dat het een examen is en dat ze u buizen als ge een knopke niet vindt of zo?'.

Kan allemaal wel zijn, maar als HIJ iets niet vindt, kan ik gebaren naar de controleurs van 'Ocharme, de jongen is een beetje simpel, helpt ne keer.'

Strak plan, vind ik zo.  Het is dat of een groot decolleté.

18
jun

A lo Cubano!

Na mijn eerste poetsvrouw, de onnavolgbare R die nog voor ze haar jas uittrok reeds alle kussens geschikt had en het debris op haar pad naar de kapstok had opgeraapt, volgde er een Peruaanse dame. Toen die verdween nam haar dochter de taak over.  Wanneer die op haar beurt wegging, zorgde ze voor opvolging.

En nu gaf ook dit meiske te kennen dat ze andere oorden ging opzoeken. Een mens zou zich al beginnen afvragen of het aan haar ligt.  Want om eerlijk te zijn is het volgens mij geen pretje om hier te poetsen.  

Maar niet getreurd : ze heeft al een vervangster op het oog!  Een Cubaanse deze keer. Ik leg alvast mijn CD van de Orishas klaar.  Of nee, dat hoeft niet want die staat merkwaardig genoeg al maanden op de vensterbank van de keuken.  Had ik al gezegd dat het geen pretje is om hier te poetsen?

Say Wha?

De Zoon gaf mij een paar stellingen uit zijn cursus Godsdienst van dit jaar.  Voorbeelden van hoe zijn mondeling examen ging zijn.  De bedoeling is dat de student gelijkaardige uitspraken uitlegt en bijkomende vragen daarover à la minute beantwoordt.  Onthoudt u vooral dat het hier over het vak Godsdienst gaat.

- Net als esthetische normen zijn ethische waarden een mengeling van culturele verbondenheid enerzijds en innige verwevendheid met biologische wortels anderzijds.

 -De daden van vandaag zijn gebaseerd op de idealen van morgen, die teruggaan op de herinneringen van gisteren.

-De dingen die wij onder bewustzijn verstaan, maar een andere naam geven (geest, ziel), zijn geen menselijk bouwsels, geen artefacten, geen culturele uitvindingen. Het gaat hier om hersencapaciteiten die door de evolutie zijn voortgebracht, door de natuurlijke selectie zijn gestuurd.

Ik vroeg hem of hij in het vak Godsdienst ook Godsdienst had gekregen.  Niet veel van gezien dit jaar, was het antwoord.

Deze leraar had volgens mij beter Zedenleer als vak gekozen. Of Biologie.

 

 

17
jun

Met Tine naar de oorlog!

Was ik toch nog vergeten stoefen over de padvinderskwaliteiten van Tine zeker!

Zij is waarlijk de enige die ooit mijn huis gevonden heeft zonder gps en zonder mijn gebruikelijke langdradige omschrijving in de stijl van : 'het is in dezelfde straat als X maar dan aan de overkant van die laan en dan moet ge even zo en zo omrijden en mijn huis staat ongeveer daar want ge ziet het huisnummer niet van op straat'. Of zoiets.

Met Tine kunt ge naar de oorlog, tenzij ge liever het slagveld niet vindt natuurlijk!

16
jun

Spin in de kast

IMGP0966Vijf minuten voor mijn bezoek arriveert en ik ben op zoek naar mijn brood-annex-pistoletmand.  Niet te vinden.  Zoon staat ergens in de keuken te monkelen over mijn disfunctionaliteit en ten lange leste trek ik de nog enige overgebleven kast open.  Die boven de koelkast.  De enige die eigenlijk nooit opengaat, maar men weet nooit.

De kast die eigenlijk ver boven mijn postuur reikt, maar ik heb hakken aan en doe een hupje.  Ze opent, naar boven toe, en ik zie zo niks dat op een mand lijkt, dus klap haar net zo hupsch weer toe.

Zoon, die nu ook geen reus is, maar veel verder af staat, zegt : ' doe dat nu nog eens open'.  Ik vermoed dat hij toch een mandje gespot heeft, dus spring weer vrolijk de hendel tegemoet.

'Kijk eens wat daar zit' zegt hij.  Ik reculeer en kijk.  OMG. Een spin.  En niet zomaar eentje.  Een megaspin, een dikke, vette , vieze met grote poten behepte spin.  Ik spring achteruit en hap naar adem.  Ze lijkt wél dood.  Want ze beweegt niet.  Maar is dat een garantie?  Niet genoeg om haar fluks met een WC-papierken te verwijderen.  En véél te hoog om er nog even met een laars op te meppen.

'Doe die kast toe,' piep ik astmatisch naar Zoon.  Die nog nét wat verder wijkt dan hij al stond.  'Zijt ge een Vent of een Schotelvod???' bits ik. 

'Doe maar Schotelvod, maar IK doe die kast niet toe', gaat hij laffig.

'Dat kunt ge niet maken, binnen twee minuten staat mijn bezoek hier en die kan ik niet begroeten met : 'Hallo en kijk wat er in mijn kast zit, klaar om u aan te vallen'. Want de kast is wel Prominent Open, en Waarschijnlijk Dode Spin staat écht wel in aanvalshouding.

Alhoewel ik desbetreffende kast ondertussen al twee keer open en één keer toegedaan heb, zie ik het niet zitten om haar terug te sluiten.  Spinnen op mephoogte, of indien klein genoeg en met steek-onder-een-glas-en-zet-buiten-gehalte, daar zit ik niet mee, maar BOVEN mij?  Ik ben nog wel zo dapper om, op verre afstand maar met het toestel op maximale zoom-in, een foto te nemen.  Voor JULLIE, Nijvere Lezertjes. AHA!

'TWINTIG euro als ge de kast toedoet.' gooi ik Zoon toe.  Hij lacht en twijfelt en doet uiteindelijk de kast toe.

En denk maar niet dat hij ze krijgt.  Maar dat verwachtte hij ook niet, me dunkt.

Tine belde een seconde na het sluiten van de kast aan.  Waarop ik haar het hele schaamtelijke spinverhaal doe nog voor we goed en wel kennis gemaakt hebben.  En zij meldt onmiddellijk dat ze ook niet geneigd is om de indringer te verwijderen.

Maar ze had wel 4 schitterende boeken bij voor mijn Kleine Vogel.  Dus het is haar een klein beetje vergeven. 

En gelukkig verliepen de volgende uren zo genoeglijk dat ik geen seconde meer aan de Spin In De Kast gedacht heb. 

Maar nu weer wel.  En ze zit er nog altijd.  Waarschijnlijk nog tot ik mijn huis verkoop want niemand die deze kast nog gaat opendoen.  Wie wil er Snakes on a plane zien, wanneer er een Spin in de kast zit??

Echte moeders zijn overrated.

De Zoon wil niet gefotografeerd worden in Het Kostuum.  Ook niet voor het nageslacht want dat wil hij toch niet (praise the lord).  De Zoon is nochtans heel schoon in Het Kostuum.  En moest hij buizen, kan hij nog altijd garçon worden, want het staat hem echt wel.

Maar eigenlijk vreesde hij om op deze blog terecht te komen, in Kostuum.  Niet geheel onterecht natuurlijk.

Ik vroeg de Zoon of hij het niet erg vond dat ik er nooit ben 's weekends wanneer hij examens heeft.  Want naar het schijnt blijven Echte Moeders thuis om nootjes, tsjipkes, melk en koekjes en Troost te bieden. Wat ik trouwens in de week ook niet doe.  Hij komt wel regelmatig een klapke doen, of mij toeroepen dat ik mijn muziek wat stiller moet zetten.

'Waar haalt ge dat nu weer?' vroeg hij. Dus ik som een aantal Echte Moeders op die in de studeerpauzes van hun kind samen gaan wandelen of wat thee drinken.

'Stel u voor,' zei hij.  En niet op een verlangende manier.  Toen vroeg hij of hij een spelletje mocht kopen voor zijn Aaifoon.  Met mijn Visa. 

Ik gooide hem mijn kaart toe en verzuchtte dat dat toch echt wel leuker en makkelijker was dan Echt Moederschap te faken.  Hij was het volmondig met mij eens.

Ideale kinders heb ik.  Effenaf.

Balognese?

Heel mijn kindertijd heb ik spaghetti met ballen gegeten.  Volgens mij omdat mijn ma het woord 'bolognese' ietwat fout interpreteerde. Zij had het namelijk ook over 'bollekes'in de saus.

Zelf heb ik hem liever zoals de Italianen het bedoelden toen ze er een naam voor bedachten maar Zoon at bij de bomma uiteraard ook nog altijd de ballenversie wanneer hij daar in zijn kindertijd logeerde.

Gisteren vroeg ik hem wat hij als avondeten zou willen.  Spaghetti was ok, zei hij.  Maar of ik hem alstublieft eens met bollekes wou maken.  Ik zuchtte, want eigenlijk had ik niet veel zin om moeite te doen, maar besloot de door examens geplaagde jongeling zijn zin te geven.

Helaas verkoopt men wel voorgerolde ballen maar ofwel in miniversie voor in de soep, ofwel veel te groot voor de met-selder-en-tomatenuitvoering. 

Zou ik eens naar de consumentenservice bellen met het verzoek om een tussenformaat of zal ik zeggen dat Zoon in het vervolg zijn bomma maar moet aanspreken?

15
jun

Zuster Anna, zie je nog niets?

Een kwartier geleden viel de elektriciteit uit.  Dat is hier niet ongebruikelijk, helaas, dus ik vloekte mij een weg naar de kelder, bijgelicht door Zoons gsm.

Alles leek normaal, geen gesprongen plombs of differentieelschakelaar zoals gewoonlijk. Dan maar horen bij de buren.  Die waren ook lichtloos.

Het bandje van de netwerkbeheerder liet weten dat ze reeds op de hoogte waren van het defect.  Een interventieteam was al onderweg!  Men verwacht dat rond 23u het probleem zal opgelost zijn!  De Zoon werd er op slag moedeloos van. Want zo twee uren zonder TV of internet, dat is lang.  Gelukkig had hij nog een film liggen die hij op de laptop kan bekijken als zijn batterij het zo lang uithoudt.

En gelukkig heb ik mobiel internet en was ik toch al van plan niet te laat te gaan slapen.

Maar het grappige was dat we opeens overal Buren zagen.  Buren aan hun deur, buren glurend door hun venster.  Alsof ze collectief in Zuster Anna waren veranderd. Misschien moet ik maar eens roepen dat er tot elf uur niks te zien gaat zijn.

14
jun

Een goeie verkrachter geeft u een orgasme!

BBQ bij Zapnimf.  Drankfest vanaf drie uur des middags.  In de late uren komen er dan pareltjes zoals de titel uit onze monden gerold.  U wil niet weten wat u nog allemaal gemist heeft!

11
jun

Waar zit Dirk Draulans?

Des avonds 18 uur.  Ik krijg een telefoon van Mme. Z. met de bekentenis dat ze een debiel moment had gehad. 

Ze legde uit dat ze scampi aan het 'ontkakken' was, zoals wij dat noemen (voor de deftige mensen : ontdoen van het darmkanaal) en dat ze toch altijd gedacht had dat het zwarte sliertje op de rug zat maar dat dat helemaal niet zo bleek te zijn. Het zat op de buik!

Ik zei dat het toch wél op de rug zit, als we tenminste akkoord konden gaan dat de bolle kant de rug was.  En dat konden we.  Maar omdat we toch niet helemaal zeker waren van ons eigen geheugen en omdat logica misschien kon gebieden dat darmen zich in de buik bevinden,  hebben we het zelfs gegoogled.  De rug it was.

WTF?? Wie heeft de scampi van Mme. Z. verbogen en de poten verhangen? Want de héle zak was fout. Gaat de aarde werkelijk naar de knoppen en zijn deze schaaldieren-met-afwijking de ultieme voorbode?  Heeft er een sorteerder alle gehandicapte scampi uit het sorteermachien geplukt en in één zak gestopt? Zijn ze genetisch gemanipuleerd en waarom dan niet ineens darmkanaalloos als men dan toch bezig was?

O, en voor het geval u denkt dat ze dronken was, of gewoonweg loog, zie hieronder het bewijs.  En nee, de rug herbergde geen tweede kanaal. Niet dat dat de zaak er beter op zou maken, maar ik voel de vraag al afkomen.

(Foto met dank aan Mr. Z, die gecommandeerd werd om onmiddellijk deze freaks of nature te kieken.)

phpQ1I1o5AM

 

10
jun

De vloek van de sluwe vink

Ik hou niet van loze vinken.  Of blinde vinken, of vogels zonder kop, zoals u wil.  Meer nog, ik word er letterlijk mottig van.  Al tijdens het bakken maken ze mij misselijk en meer dan twee happen krijg ik niet binnen.  Geen probleem, denkt u? Blefteraf?

Het probleem met de loze vink is dat hij er in rauwe toestand wel lekker uitziet. Telkens ik niet weet wat maken voor mijn lastige gebroed dat nog steeds niks meer dan dit  kan appreciëren, valt mijn oog op het verleidelijke rode rundsjasje van de vink.

'Dat is lang geleden,' denk ik dan en gris zonder verwijlen de vermaledijde vogels mee. Elke keer weer.  Terwijl de vink mij toch wel eens per maand bij de neus heeft. Dus zo lang geleden is het nooit.

En raad eens wie er vandaag weer in mijn koelkast ligt te grijnzen? Juist ja.  Ze zouden er begot een waarschuwingsvlaggetje in moeten prikken.

08
jun

Het leven is geen chocoladebroodje

Ongeveer een keer per jaar heb ik zin in een koffiekoek.  Zo ook gisteren.  Maar niet zomaar een koffiekoek, het moest een chocoladebroodje zijn.  Zoon ging naar de bakker en kwam terug met het nieuws dat er geen chocoladebroodjes meer waren.  Hij had dus maar een hoorntje meegebracht.

Een horentje.  Van alle teleurstellende koffiekoeken staat het horentje bij mij toch op de eerste plaats. Dat is zo flauw.  Ik kauwde mij tot halverwege en besloot het toen maar op te geven.

Ik deelde 's middags deze desillusie met 't Bosnimf wat haar de uitspraak ontlokte : 'Het leven is nu eenmaal geen chocoladebroodje.'

Maar wat is het leven dan wel? We besloten tot een artisjok.  Voor ge aan het hart komt, moet ge u eerst door een hoop vezelig gedoe werken.

Diep he?

06
jun

Zeur

Vogel leest een aftiteling op TV. 'Regisseur', wat is dat?

Ik zeg dat dat iemand is, die de mensen op tv vertelt wat te doen.

'Ha, gij zijt een regisseur, nee nee: een regiZEUR!' Ze brult van het lachen.

Pfuh, smartass.

 

05
jun

Beton!

Dit kreeg ik van Jipie : O hoe jammer dat het geen echte lijst is.  In oktober of zo misschien ergens? 

Tsunami

Dat ik toesta dat Vogel in haar nepkeuken aan de slag gaat met water, ze er ondanks mijn verzuchtingen over de  halve-eeuw-oude-parket een zwembad van maakt, mag gemakszucht heten neem ik aan?

Dat ze geen ongelijk heeft met te zeggen dat de kuisvrouw de vloer toch ook met water poetst, zal ik dan maar rekenen onder excellente retorica? Een kind dat klaar is voor Hogere Studies? Ooit?

Dat ik er mij niet druk in maak, rekenen we onder onverschilligheid en het feit dat water beter is dan chihuahuaplas die wél kringen maakt op voornoemde parket, noemen we relativering misschien?

Een volledige filosofische verzuchting, en dit alles door een halve liter water.

FMJ

De eerste die hier komt te zeggen dat hij/zij wist dat 'Full metal jacket' géén kogelvrij vestje of iets van die strekking is, noem ik een dikke leugenaar.  Of een militair.

Geweldige film trouwens.

04
jun

Sharp dressed man

De Zoon kwam met de mededeling dat hij Een Kostuum behoefde.  Om zijn mondelinge examens af te leggen.  Ik, kind van het Stedelijk Onderwijs, was vol verbazing dat deze oude Katholieke traditie blijkbaar nog steeds standhoudt.

Mijn moeder werd gelijk jolig bij deze mare.  Haar Kleinzoon in kostuum! En ge gaat toch zeker mee om het te kiezen? Euh.... NEEEJ?  Tenzij hij het zou willen natuurlijk.

Wat gelukkig niet het geval was.  De afschuwelijke trui buiten beschouwing gelaten, heeft mijn zoon een excellente kledingsmaak, naar zijn leeftijd, dus ik zag niet in waarom ik mee zou moeten gaan om advies te verstrekken dat toch slechts weggewuifd zou worden.  Daarenboven zou ik toch enkel verveeld staan draaien, want zoals we al oeverloos vastgesteld hebben, is winkelen nu niet mijn preferente vrijetijdsbesteding.

Een kostuum dus.  Dat slechts een kwartier of 6 gedragen zou worden indien men rekent in vijftien minuten per mondeling. Daar wilde ik nu geen fortuinen aan uitgeven, dat spreekt.  Dus ik suggereerde voorzicht C&A.  Volgens mijn ma (tsja) had men daar kostuums aan schappelijke prijs.  Zoon is nogal een snob wat kleren betreft, vandaar mijn omzichtige benadering. Hij zag de redelijkheid van de prijs/gebruiksduur in en toog helemaal alleen Clemens en Augustwaarts.

Hij kwam terug met een net zwart  pak en dito wit hemd.  En dit alles voor de billijke prijs van tweehonderd zilverlingen.  Nu vraag ik u. TWEEHONDERD. BIJ C&A!  Ik bedwong mijn appelflauwte met moeite en monsterde de nieuwe outfit.  Mooi, mooi.  Een man in kostuum, dat hééft iets.

Ik neem aan dat Zeeman geen kostuums verkoopt?

 

03
jun

Kommunikaatsie

Gisterochtend reed ik de straat van Vogels school in en zag wel tien parkeerplaatsen.

Onmiddellijk daagde het dat de heren en dames onderwijzers er een extra-extra lang weekend van hadden gemaakt want gewoonlijk ben ik genoodzaakt mij voor de garage ener buurtbewoner te placeren, het kind in zeven haasten uit de auto te rukken en onder veel 'spoeidueenbeetje's' door de schoolpoort te duwen.

Is het nu zoveel gevraagd om even een papier aan de deur te plakken de week ervoor met de mededeling dat men niet moet opdagen?  Of een strookje in de agenda te steken? Zodat ook de ouders die de kalender die men in het begin van het jaar krijgt kwijtspelen zich mentaal kunnen voorbereiden op een supplementaire niet-kinderloze dag?  Want voor het overige mag er op de speelplaats geen blad van een boom vallen, of het wordt schriftelijk overgemaakt.

Ik was trouwens niet de enige want in de verte zag ik nog een aantal misleiden afkomen en via FB vernam ik dat ook de moeder van een klasgenootje van niks wist.

Wij dus terug naar huis, Vogel dolgelukkig, ik een hoop minder en de kuisvrouw om één uur de deur uit met ongetwijfeld een barstende hoofdpijn.

 

 

 

02
jun

Hoogmoed komt net niet voor de val

Vriendin 't Bosnimf (zo genoemd omdat ze altijd beweert haar weg overal in de bossen te kennen maar steevast verkeerd gaat. Gelukkig lijkt onze manège wel Rome) en ik zijn klaar om te gaan wandelen.  Geen tok vandaag want het is bloedheet. 'Ach wij gaan niks tegenkomen, dit gaat een zalig ritje zijn.' Dixit de vriendin.

En dat lijkt het te worden. We vertellen moppen, kletsen een eind weg en ik verklaar dat mijn Valk ergens in zijn stamboom een volbloed heeft als voorvader.  Dat vindt ze hilarisch want geen rustiger, bezadigder beest dan het mijne.  'Da is Jehan,' bevestig ik. 'Die flipt toch echt nooit hé'.  Zelfvoldaan halen we herinneringen op aan hoe haar paard wel heel erg raar deed en de mijne nog net niet verveeld met zijn hoef op de grond tikte om te zeggen dat ze er mee moest ophouden.

We doen een galopje en zijn daar net mee klaar wanneer ik aan het einde van het pad belgerinkel hoor op de kruisende weg.  'Weer zo'n koets' verzuchten we, want paarden houden niet van koetsjes met bellen.  We stoppen op een naar we denken veilige afstand om te wachten tot de koets voorbij is.  Valk schrikt een beetje maar ik ben er gerust in.  Teugels nog altijd in één hand, klop ik kalmerend in zijn nek.

Dan zien we wat er echt afkomt : wel acht koetsen, huifkarren, met véél lawaai. Te veel.

't Bosnimfs paard panikeert maar houdt het nog redelijk beschaafd. En dan gaat Falco door de rooie.  Hij wil keren en het op een lopen zetten, maar dan gaat het andere paard meegaan en je wil geen twee op hol geslagen paarden op een weg waar mogelijk ook voetgangers en fietsers zijn. En véél bomen. Dus ik moet hem houden.  Ik zet mij zo goed mogelijk achteruit en moet alles uit de kast halen  om hem te beletten er vandoor te gaan.

Ik incasseer een bok die volgens mijn vriendin zo griezelig is dat ze het een wonder vond dat ik bleef zitten. Valk blijft draaien,keren en springen, veel te dicht naar de bomen toe. Het mag een geluk heten dat ik voor de rit al een paar wijnen ophad want ik ben doodkalm.  'Ge bleef zelfs rustig op uw kauwgom kauwen,' zegt ze naderhand met grote, verbaasde ogen.

Eindelijk, eindelijk is de karavaan gepasseerd.  Ik kan u verzekeren dat het làng duurt voor een achttal karren in gezapig tempo uit het zicht gerammeld zijn. Valk kalmeert en we zetten onze weg verder.  Een kwartier later zijn we terug.  't Bosnimf is er nog altijd niet goed van.

Ik zeg haar dat ik het best wel leuk vond, zo wat sensatie.  Ze rolt met haar ogen en verklaart mij voor gek. 'Ik dacht dat we gingen verongelukken. Dit wil ik nooit meer meemaken,' zegt ze beslist.  Helaas hebben we dat niet te kiezen.  600kg levend vluchtdier is nou eenmaal niet hetzelfde als een auto of een moto.

Ik zet mijn Valk terug in zijn stal.  Mijn Valk die nooit, never flipt en nog nooit van zijn leven gebokt heeft. Ah nee, dat doet hij niet.  Daar durfde ik nu mijn hand voor in het vuur steken zie. Wat zou ik verbrand geweest zijn.

 

01
jun

Ze zouden er beter een bontjas van maken

'Waarom brengt ge die vettige beesten toch mee?' bliksem ik tegen manègevriendjes die nu al twee weken op rij hun fretten bijhebben.  Fretten hebben veel te lage poten om leuk te zijn, dat glibbert precies door het gras. Ik sommeer hen om hun walgelijke huisdieren verre van mij te houden, maar zij vinden mij precies wel leuk.

'Bijt dat?' vraag ik wantrouwig.  Het antwoord is : mogelijk.  Maar meestal niet. Tof.

Ik besluit een der ondieren toch maar eens te aaien. Hmm, dat valt wel mee.  Maar wat een zenuwlijders, dat zit geen moment stil.

Of toch wel.  Net lang genoeg om een fotoke te maken.  Ik en een fret. Het blijven vettige beesten, mijn gedacht.

phpiwLBZYAM