25 november 2006

Kater

garfieldIk lig zielig onder een dekentje met mijn eerste kater sinds jaren. Het is geen groot exemplaar en hij heeft geen al te scherpe klauwen, maar geweldig voel ik mij toch niet.

Het was een heel leuk feest dus, met oesters, foie gras, zalm, steak,een dessert dat ik wegens kletsen met iemand gemist heb, damn, en vooral veel wijn. Heel veel wijn. Maar Geliefde die niet minder dan ik op had en gewoonlijk veel katergevoeliger is, heeft niks. Gelukkig maar want toen Vogeltje daarnet vroeg of ik een diertje wilde laten spreken had ik zin om heel hard weg te rennen wat ik helaas niet kon wegens algehele zwakte. Geliefde heeft haar kunnen overhalen om met hem naar de stad te gaan en praise the lord, ze heeft genadig toegestemd want normaal wil ze zonder mij nergens meer naar toe tegenwoordig.

Vannacht is trouwens het alarm afgegaan, waarschijnlijk omdat Zoon de voordeur niet goed heeft toegedaan. Geliefde is naar beneden gespurt om eventuele inbrekers te lijf te gaan en het loeiende ding af te zetten. En ik? Ik heb niks gemerkt, volledig comateus dus want het geluid van het alarm kan de doden tot leven weken. Behalve mij dus, ik was blijkbaar doder dan dood. Zorgwekkend zeg ik u...

11:15 | Permalink | Tags: kater, feest | Commentaren (0)