12 februari 2007

Lege school

Vanochtend word ik met een schok wakker om 08.00h. Ruim een half uur te laat dus. In een paniekreactie schiet ik uit bed en op de overloop gekomen zie ik nog juist Zoon beneden vertrekken.

Waarom heeft niemand mij wakker gemaakt? Zeg ik nog zielig. Hij lacht en gaat door. Vogel slaapt nog, dus ik besluit dat het toch niet meer gaat lukken om op tijd op school te komen en kruip er dan maar terug bij. Een kwartiertje later is ze wakker en staan we toch maar op. Ik zeg haar dat ze vanmiddag naar school moet, dan heeft ze toch haar gebruikelijk halve dag gehad.

Na het ontbijt zet ik de computer aan. Geen internet. Vreemd want ik heb wel een ip-adres en verbinding met de router. Ik zet hem tig keer af en aan maar niks. Zoon zijn computer geeft hetzelfde resultaat. Dan maar naar Belgacom gebeld en daar zegt een bandje dat er technische problemen zijn. Geen internet dan maar. Gek hoe een mens zich opeens afgesloten van de wereld voelt. En hoeveel keer je de plotse drang voelt om iets op te zoeken en dan met een Verdomme tot de conclusie komt dat het niet gaat. Om maar te zeggen dat ik duidelijk compleet verslaafd ben.

Om iets na één uur vertrek ik met Vogeltje naar school. Op de speelplaats zouden normaal een 80-tal kindjes moeten rondlopen, nu zie ik daar nog geen derde van. De mevrouw van de middagbewaking zegt mij dat ze allemaal ziek zijn. Ik moet nog iets afgeven aan een juf dus ga ik even met Vogeltje naar binnen. Daar hoor ik dat er ook 3 juffen ziek zijn, waaronder de hare. En dat het er een broeinest van griep en buikgriep is. Dan is de keuze zeker vlug gemaakt, alhoewel dat al het plan was van zodra ik de kaalslag op de speelplaats zag : ik neem Vogel mee terug naar huis.

En morgen gaat ze zeker ook nog niet, het is hier al erg genoeg met al ons gehoest, dankuwel.

Morgen slapen we dus weer uit, maar dit keer met opzet.

En tinternet marcheert terug, van 15h. Oef, ik ben gestopt met bibberen.