16 december 2006

De boom en de kassa

phpuQj1hk_c2AM

De kerstboom staat.  Geen mega exemplaar zoals voorgaande jaren maar een iets bescheidener exemplaar. Vogels speelgoed neemt meer plaats in dan vorig jaar dus hij zou daar in de weg staan én het wegslepen van zo'n reus is een trauma waardig.Om nog te zwijgen van het voorvalletje van verleden jaar waarbij de hele spar, totaal versierd , omviel.  Gelukkig niet op Vogel maar wel met een donderd geraas (TIMBER!) en gekletter van kapotte kerstballen.  U wil zich Geliefdes geraas, getier, gevloek en bijna zenuwinzinking niet voorstellen.

  Nu staat hij voor de schoorsteen te fonkelen.Vogeltje heeft enthousiast meegeholpen en was zeer voorzichtig met het breekbare spul.  Op voorhand had ik stresszweet bij het idee om met een kleuter de boom te versieren maar kijk, ik had het haar zelfs helemaal alleen kunnen laten doen.  Zoon lag erbij en keek ernaar, met toegeeflijk lachje om zoveel enthousiasme van zijn kleuterzus.

Toen deed zich een zorgelijk fenomeen voor (dat wel slechts door een aantal mensen gaat begrepen worden ) : op de salontafel stond Vogels speelgoedkassa.  Geen FP maar toch...Zoon begon met zijn tenen op de toetsen te drukken en het kassalaatje te laten openplingen.  En nog eens, en nog eens en nog eens.  Tot ik bij mezelf dacht, met heel veel begrip voor vriendin K. 'Ga g*dv*rd*mme iets anders doen, ge zijt bijna 17 jaar, ga ****** ofzo, gij KASSIER!'  Ik heb het niet gezegd, maar ik had er heel veel zin in...