04 februari 2007

Tips voor ruiters

Tip voor ruiters.  Of nee, amazones eigenlijk.  Ga nooit rijden met onder je rijbroek een shortondebroekje.  Het frommelt op en na het derde galopje is je intieme zone een bloederig slagveld.  Nou ja, zo erg was het niet, maar het plaste niet fijn achteraf. Auch.

Tip voor ruiters 2 : probeer je kind niet mee te nemen.  Hoe braaf het ook is, na een uur verveelt het zich langs de kant van de piste en zal elke keer als je passeert 'mama' roepen en dat is niet bevorderijk voor de concentratie.  Zelfs niet als je Geliefde dan blaft : 'niks te mama, mama is bezig'.

Omgekeerd, als je Geliefde rijdt en jij zit te wachten, zal je kind jou en het aanwezige meubilair als klimrek gebruiken waardoor je nog voor je op je paard zit zweetkringen tot aan je heupen hebt van ellende. 

En je kind mag daar niet springen, roepen enzovoort want dan gaat de schrikachtige 4-jarige knol er met de manègebaas vandoor wat ook niet bevorderlijk is voor de goede verstandhoudingen.  Die ging er trouwens ook vandoor toen een vriendin die bij mij zat haar portemonneetje met kleingeld nam.

Helaas zal ik tip 2 ook vandaag niet in praktijk kunnen brengen want mijn mama, waar ik Vogel wou dumpen voor de middag, is zwaar verkouden en ik wil haar dan niet met mijn Vogelte opschepen.

Tip 3 voor ruiters : al is het slechts 10 graden, doe je jas uit want je zweet je te pletter en als je van je paard stapt nog meer zodat je wél je jas uitdoet  en dan razendsnel afkoelt omdat je terug stil zit.  Dat doet je reeds aanwezige verkoudheid geen goed. Kuch kuch.

Tip 4 voor ruiters : breng geen paard naar de wei dat niet van jou is, een absolute angsthaas is en bijna 1.80m schofthoogte heeft,  wanneer men iets verderop bomen aan het zagen is in het bos met een kettingzaag.  Ik dacht dat ik Geliefde niet meer ging terugzien. Maar behalve dat het eerder naar de wei walsen ipv stappen was, is het nog goed afgelopen.  Dappere Geliefde.

01 februari 2007

Clean house, versie DIY

Vanochtend met veel gesteun dan maar aan het poetsen gegaan.  Merkwaardig genoeg viel het me nog wel mee. Dat kan ook zijn omdat het de eerste keer in een hele tijd is natuurlijk.

En een mens krijgt best wel wat gedaan op een klein anderhalf uur.  Ik bespaar u de details maar ik ben een tevreden mens.

Deze middag hebben Vogeltje en ik dan  nog broodpuddingen gebakken. Alhoewel zij vindt dat ze  broodcakes zouden moeten heten want ze lijken toch niet op pudding.  Dus we hebben een broodcake met en eentje zonder rozijnen gemaakt, die zonder voor Zoon die niet van rozijnen houdt.  Met een lekkere laag chocoladeglazuur op.  Ze zien er lekker uit.  Ze zijn ook lekker want ik heb een stukje ter grootte van een duimnagel geproefd.  En standgehouden tegen de verleiding. Mr. Montignac knikt mij goedkeurend toe vandaag.

Terwijl Vogeltje na het avondeten in bad zat heb ik nog alles boven gedweild. En toen ik even voor pampus op bed ging liggen riep ze me toe vanuit de badkamer : 'moet jij niet kuisen?'.  Ik ken mijn plaats ook weeral.

Misschien moest ik maar niet te actief naar een andere poetsvrouw zoeken. Misschien word ik wel net zo'n kuismaniak als mijn mama. Misschien ben ik het binnen 3 dagen kotsbeu. En die laatste misschien is misschien wel de meest waarschijnlijke.

P.S : net voor ik dit ging schrijven zag ik dat de teller hier linksboven op 9999 stond. En nu dus misschien al op 10000.  Bedankt,nijvere lezertjes voor jullie trouwe aandacht ;) !

 

31 januari 2007

Goed tijden, slechte tijden

Vanmorgen kreeg ik het slechte, wat zeg ik, rampzalige nieuws dat de poetsvrouw voorlopig en mss wel voorgoed niet meer kan komen.  Wat dus betekent dat tot ik een oplossing heb,ik zelf moet poetsen.  U zal zeggen : je hebt toch niks anders te doen, luie zwam, waar u volledig gelijk in hebt maar ik kan het gewoon niet. 

Het lukt mij niet om echt proper en 'inecht' te kuisen.  Het blijft altijd bij goede voornemens en  halfslachtige pogingen met een verwaarloosd huis tot gevolg. En de voornemens zijn er nochtans weer : morgen wordt er gepoetst.  Ik voel mij al bij voorbaat zielig en moedeloos.  Daarstraks heb ik de boekenkast al eens afgestoft maar het kijken naar Vogels speelhoek alleen al doet mij bijna weer in tranen uitbarsten.  Ik verdien geen medelijden maar vraag toch vriendelijk om een paar bemoedigende woorden liefst niet van 'luiezwam'strekking.  Dankoewel bij voorbaat.

Gelukkig mocht ik vanmiddag naar vriendin V/P alwaar ik mijn nood heb kunnen klagen en we beiden nogmaals tot de conclusie kwamen dat we elkaar toch wel zeer goed begrepen.  Vriendinnen zijn anders slecht voor de lijn want ik heb 2 bokkenpoten en 1 bonbon geconsumeerd.  Weeral trekt Mr. Montignac zijn wenkbrauwen op, voor de tweede dag op rij.  En mag ik trouwens eens aanhalen dat vriendien V/P er Bijzonder Goed uitzag.  Ze zal het graag horen.

Onze kinders kwamen na de initiële verlegenheid super overeen.  Vogel wilde al instant teruggaan na het avondeten.  Het avondeten waarbij ze voor de tweede dag op rij super gegeten heeft, dit keer zelfs Inclusief Broccoli. Jaja, mijn kind heeft groenten gegeten! Moest ik nu nog een proper huis hebben, ik was voorwaar een gelukkig mens na deze dag.

29 januari 2007

 Julia

julia

Ik heb drie boeken over Julia gekocht voor Vogeltje. Julia is een klein meisje dat eigenlijk niet veel durft.  Maar toch komt ze telkens weer in een situatie terecht waardoor ze haar angsten opzij zet.

Allemaal goed en wel : dingen overwinnen, prachtige tekeningen, leuke teksten, maar...MAAR ik vind dat Julia eigenlijk geen voorbeeld is.Ze verliest haar groep uit het oog , of ze loopt weg van bij haar ouders aan het hotelzwembad om iets leukers te gaan doen. 

 Dat soort dingen leest mijn neurotische geest niet graag.  Want dat zie ik daar Slechte Voorbeelden in.  Gelukkig vond Vogel Julia's gedrag toch ook niet zo kosjer. 'Je mag niet weglopen van je mama en papa hé' zegt ze.  Wat ik volmondig beaam.  Dat is Stout.  HEEL STOUT zelfs. Foei Julia.

Wat dat betreft is Vogel er wel op vooruit gegaan.  Niet langer dan een dik jaar  geleden was ze ook een Dwalertje.  En kwam mijn immer speurende oog goed van pas. Ik zat altijd in angst en beven om de mogelijkheid dat ze zou ontsnappen op school of, o gruwel,  op een uitstap.  En Geliefde zo mogelijk nog meer, daarom ging ik, nee MOEST ik altijd mee.

Maar blijkbaar heeft ze opeens Verstand en Verantwoordelijkheidszin gekregen. Of toch het begin ervan. Om zeker te zijn, toch maar niet teveel Julia's meer lezen.  Of anders steeds gekoppeld aan een Preek.  Wat kan voorlezen toch leuk zijn.

PS : de overigens voortreffelijke boeken zijn van Pija Lindenbaum.  Een aanrader met gemengde gevoelens.

11 januari 2007

Vrouwen ondereen

Om één uur begon het Vreetfestijn.Het dieet zal vanaf morgen streng hervat moeten worden maar het was elke bijgewonnen gram waard..

De babies waren allemaal heel braaf, Vogeltje heeft slecht een paar hysterische kreten geuit, allen bedoeld om een baby van mogelijke verstikkingsdood (legoblokjes, centjes) te redden. K. heeft geweefd, C.heeft even voortgedaan. En nu word ik verondersteld dat ook te gaan doen want zelf kan Vogel het toch niet. O horror.

Het was ook meteen de eerste ontmoeting met V, aka P, die ik nu meteen Vriendin V/P zal noemen. Het was direct alsof we elkaar al eeuwen IRL kenden en ze bakt ook nog eens een geweldige frambozenclafoutis. Meevaller van formaat dus!

Nu heb ik dat trouwens ook gehad met de andere internetvriendinnen. Ik zal gewoon mensenkennis hebben zeker?

J. kon niet komen, dus ik moest HET kadoo dat we samen voor baby J van K. gekocht hebben alleen afgeven. Maar M. heeft het memorabele moment op de gevoelige plaat vastgelegd.

In extremis komt ook J-ke, en wat belangrijker is hare geweldige chocomousse, ook nog langs dus Vogel heeft ook nog een leeftijdsgenootje gehad om mee te spelen en TV te kijken, niet Vooralsof maar gewoon Intecht!

Nu de afwas nog in de machine zetten en mijn ogen vallen al bijna toe. Vrouwen onder elkaar, da's echt vermoeiend.

05 januari 2007

De verloren zoon.

Zoon is thuis! Ik zei dat ik hem eigenlijk niet mocht omhelzen vanwege de besmetting.  Kom hier zei hij en drukte mij tegen zijn stoere jongenslijf. Daarna gaf hij mij ook nog een aai over mijn hoofd.  Ik glimlach al een half uur lang.  Zelfs toen de deuren boven weer zoals vanouds met een KNAL toesloegen.

17:18 | Permalink | Tags: kinderen | Commentaren (3)

01 januari 2007

 Voddeke

phprOPa05_c3AM

Op het laatste moment is mijn boekenkastdroom nog in vervulling gegaan. Zaterdag werd de laatste vijs gevezen en kon ik beginnen inladen. Wat ben ik blij om al mijn papieren kinderen zo schoon naast elkaar te zien staan. Nu ja, niet allemaal want boven staan nog twee kastjes, de papieren stiefkindjes zeker?

Gisterenavond een gezellige bedoening met ouders, onze vrienden en hun twee kinders waaronder Vogels dikke vriend E. Ze hebben super gespeeld, ook wat tv gekeken toen de vermoeidheid begon toe te slaan, en net voor 12 uur heb ik nog een échte kus, met smak en alles, van Vogeltje gekregen. Om 12 uur wou ze niet meer, maar ik was al tevreden. Geen enkele keer hebben ze geruzied en het kleine zusje van E. drentelde heel cooltjes achter de 'groten' aan. Superkinderen!

Net voor het bezoek ging doorgaan, vroeg Vogel om haar voddeke. Voddeke was 4 jaar geleden een hemdje van mij maar is nu verworden tot een onherkenbare verzameling aaneengeknoopte koordjes die bijna griezelig te noemen is. Voddeke is echter een onmisbaar element in Vogels leven en helaas onvervangbaar. Zo bleek nogmaals toen we voddeke niet vonden. Overal gezocht, met zijn allen minus vriendin die onder haar slapende dochter vastgekluisterd zat, maar dapper in het rond voelde of ze er niet op zat. Nergens te vinden. Uiteindelijk is het bezoek doorgegaan en hebben wij verder gezocht. Zonder resultaat. Ik heb Vogeltje dan huilend in bed gelegd maar ze was zo moe dat ze na letterlijk 1 seconde in slaap viel, voddekesloos, want het aangeboden surrogaat sloeg ze (bijna letterlijk) af.

Een kwartier later vind ik de vermiste, op de vensterbank achter een kodakzak van Geliefde. Ik ga het haar nog brengen maar ze reageert niet, helemaal van de wereld is ze. Ik stop het haveloze ding dan maar in haar hand. Voddeke is terecht, de wereld is goed.

29 november 2006

Te vroeg.

Een kwartier te vroeg word ik wakkergemaakt door Geliefde die kleren komt nemen uit de kleerkast. EEN KWARTIER TE VROEG, dat grenst aan crimineel gedrag vind ik zelf.

Mag de brave man dan geen kleren aan, moet hij misschien in zijn geboortekostuum naar het werk ? Nee dat nu ook weer niet, maar hij kan wel het g*dv*rd¨mm*s* verstand hebben om 's avonds zijn boel bijeen te zoeken in plaats van knal het licht aan te steken en mij te beroven van vijftien minuten slaap. Vroeger deed hij dat toch wel en sloop hij zelfs als een slang uit bed om mij vooral niet te doen ontsteken in ochtendwoede compleet met stoom uit de neusgaten. Waarom dan nu niet vraag ik mij af?

Ik heb even overwogen om er iets van te zeggen maar omdat ik 's morgens niet bepaald de meest tactvolle persoon ben, heb ik het maar gelaten. Maar een kwartier jong, dat is toch wel veel hé, zo 's morgensvroeg...

Nog wat vogelnieuws verder : ze is een uurtje gaan spelen bij een vriendinnetje uit de straat en had mij al op voorhand gezegd dat ik weg moest. 'Jij gaat toch terug naar huis hé mama'. Niet te geloven vind ik dat. Niet langer dan een paar maand geleden zou ze zich angstvallig tegen mij aan gefungust hebben en nu ben ik gewoon overbodig..

Het is toch echt geen baby meer en ik ben er gewoon een beetje verdrietig van, ook dat komt naar mijn gevoel veel te vroeg. Maar een uur peis en vree op een woensdagmiddag is natuurlijk ook niet te versmaden. Vooral niet als men de gitaarsolo hierboven even wegdenkt.

23 november 2006

Kruimels

Het heeft voordelen om een eigenzinnig kind te hebben. Je denkt wel twee keer na alvorens iets te willen afdwingen.

Zoals bijvoorbeeld in de koekjes-eten-kwestie. Toen ik klein was moest ik van mijn mama als ik een koekje at, tijdens het bijten mijn tong tegen het koekje drukken om kruimels te minimaliseren. Ingewikkelde uitleg maar het werkt wel. Ze heeft dat ook aan mijn Zoon geleerd en ik volgde ook trouw haar slogan "bijten en likken". Zoon deed dat trouw en ik nog altijd.

Net geef ik Vogeltje een zeer kruimelig koekje en overweeg even haar de techniek aan te leren. En besluit dadelijk daar niet aan te beginnen. Ze zou mij raar bekijken, moeilijk doen over het hoe en waarom op een manier waarbij men de telefoon zou willen grijpen om juridische bijstand te verkrijgen en uiteindelijk net zo hard kruimelen als altijd.

Tenslotte heb ik die kruimeldief niet voor niks gekocht. Of nee, gekregen. Van mijn mama natuurlijk.

Toilet

Vogeltje zat al een eeuw op het toilet en ik gil haar toe vanuit de keuken, nadat ik al 12 keer was komen vragen of ze nog niet gedaan had, dat haar darmen er gaan uitvallen als ze zo lang op het WC verblijft.

Op haar eigen Vogelse wijze roept ze HAHA, op een gortdroge manier waarbij ik me al bijna rollende ogen kan voorstellen. Ze geloofde er dus niks van. Dat zal ze van haar broer hebben die in zijn kindertijd ook met gemak een half uur boven de bril kon doorbrengen en waarbij dezelfde waarschuwing hetzelfde effect had, zij het dat hij dat niet zo minachtend uitdrukte.

15:49 | Permalink | Tags: kinderen | Commentaren (0)