06 januari 2007

Uiterlijk vertoon

montignacAangezien mijn uitdijende heupen, buik, billen en om eerlijk te zijn al de rest mij dus al geruime tijd dwars zitten, ben ik dus nog eens beginnen Montignaccen. Nog eens want over de jaren heen heb ik dat al verschillende keren succesvol gedaan. Waarom ben ik dan telkens terug bijgekomen? Wittebroodvraatzucht, pastaliefde en zwangerschap, beste lezertjes, dé gevaren voor de vrouwelijke curve maar allen de moeite waard om wat kilo's bij te komen.

Geholpen door mijn griepje ben ik toch al anderhalve kilo kwijt, da's een mooie start en het mooiste van Montignac is dat je wijn mag drinken. Eigenlijk pas in fase twee maar daar heb ik mij nooit wat van aangetrokken. En enkel rode wijn, maar dat is geen straf. En je mag eigenlijk veel eten, wat ik sowieso al niet doe, maar voor de liefhebbers ook mooi meegenomen. Zeven of acht kilo wil ik kwijt.

Waarschijnlijke domper op de feestvreugde zal de komende vrouwendag op donderdag zijn, hier ten huize, waarbij we ons te buiten zullen gaan aan een dessertenbuffet. Verleden keren hebben een waar driegangenmenu verorberd maar vriendin K. merkte heel slim op dat iedereen eigenlijk toch slechts zit te wachten op dessert en drank, dus hebben we wijselijk besloten ons daartoe te beperken. Zondigen ga ik, dat staat vast, maar ook dat zal het weer waard zijn.

Mijn tweede uiterlijke probleem ligt zoals elke zoveel weken in mijn haarkleur besloten. Welke kleur ik er ook opzet, na x weken is het lichtblond, asblond, donkerblond, zeer donkerblond of wat dan ook terug verworden tot geel. Gaande van licht- tot donkergeel. Ook nu is het eigenlijk weer tijd voor een kleuring. En ik twijfel tussen donkerasblond of donkergoudblond wat er eerder herfstbruin uitziet. Och wat maakt het ook uit, binnen 3 weken is het toch terug geel.