09 november 2006

Vogeltrekjes

Soms denk ik dat Kleine Vogel helemaal geen kind is maar een volwassene in vermomming. Gisteren was ze weer vol afgrijzen over het morsende kind van vriendin K - ze kroop dat ook onder tafel om zijn gevallen worteltjes te verzamelen - en de rommel die de kleine kindjes maakten met haar speelgoed. Gelukkig heeft ze daarna zelf nog wat troep gemaakt of ik zou helemaal nog gaan twijfelen of ze wel normaal is.

Want spelen doet ze nauwelijks, alleen kleuren, schilderen, boekjes lezen(ttz : zich laten voorlezen), TV kijken en puzzelen. Maar zo van die fantasiespelletjes zijn aan haar niet besteed. Dus het poppenhuis wordt bijna niet aangeraakt, evenmin als de keuken, die beter geëquipeerd is dan de doorsnee volwassenenkeuken mét afwasmachine nota bene! En ook de poppen en pluchen dieren worden schromelijk verwaarloosd

Daarstraks zat Zoon een blikje Ice Tea te drinken en hij was zo met het hoofd achterover de laatste druppels er aan het uitschudden. Vogel bekeek hem vol minachting en riep hem toe : HET IS OOOHOOOP!

Ze kan zeer volwassen converseren, als je met momenten de tutter wegdenkt, maakt woordgrapjes en vindt zichzelf heel gevat als ze rijmt. Wanneer ze iets aan het zeggen is en ik denk al te weten hoe het gaat aflopen en onderbreek haar in volle woordstroom om te antwoorden, dan roept ze : MAAR DAT BEDOEL IK NIET, met van die ogen die vuur schieten.

Aan de andere kant is ze ook kleuterig vervelend : luidruchtig en aandachttrekkend als er bezoek is, lastig als ze moe wordt. Dus toch een echt klein meisje, maar wel geen gewoon.