13 maart 2013

U (G)riep?

U kent ze vast, de mensen die bij elke snotneus vergezeld van een hoestje zeggen: een griepje. De flauwe collega die bij elke keelkriebel thuisblijft. Wegens griep.

Allen verdienen ze een djoef. Want Een Griep, dat is heel wat anders. In mijn lange, lange levensspanne mocht ik nog nooit met dit fenomeen kennismaken. Ik had ooit een longontsteking die aardig in de buurt kwam. Ik had ooit een bronchitis waarbij ik bijna om mijn mama kermde. Maar ik had nooit Een Griep.

Een Griep wordt best gedeeld met uw wederhelft. Zodat ge elkander zielig kunt aankijken en JA kunt knikken wanneer de wederhelft zegt dat gewoon doodgaan geen slecht idee zou zijn.

Een Griep is koorts. Die gij (of ik dan toch) nooit hebt en soms zo graag zou hebben om maar te kunnen aantonen dat ge u echt niet lekker voelt. De Griep bezorgt u dat, met plus 39 die slechts bestreden kan worden door afwisseling van Nurofen en Dafalgan.

De Griep maakt dat élk botje in uw lichaam voelt alsof er meerdere camions overgereden zijn. Met opzet.

De Griep neemt niet weg dat ge om uw kind moet, en ook om eten voor uw gezin. Waardoor ge met gloeiende kaken in de buurtwinkel staat, zodat ge er bijna gezond uitziet, ware het niet voor uw hoest die een zeehond zou doen verbleken en alle medewinkelaars uit uw buurt houdt.

De Griep straft u voor dat uitstapje met een verplichte dut van een paar uur. De Griep houdt u trouwens zo in haar ban dat ge van heel de week dat ge haar als metgezel hadt, eigenlijk weinig meer weet.

Dus kom mij niet af met uw druipneus en keelkroch van 'het is een griepje'. Gij hadt geen Griep, gij hadt een valling.

01 oktober 2008

Stel uw prioriteiten, heren en dames Wetenschappers!

Het begin van het schooljaar gaat onherroepelijk gepaard met de eerste verkoudheden. Vogel had al gesnotterd, Zoon hoestte en Mme. Z en haar Jefke hebben hier wekenlang virussen liggen verspreiden.

Ik werd niet ziek.  En dan voelt men zich oppermachtig. Zwakkelingen allemaal! Denkt men dan. Zielige neusloopcreaturen! Flauwe hoesters! Kijk naar mij, ik straal en blaak heel september door!

Hoogmoed komt immer voor de val. Want op de laatste dag van september was ik natuurlijk aan de beurt. En wat gisteren begon als een bescheiden snifje, is vandaag uitgemond in Hoest, Slijm en Wattenhoofd. Wakker worden met een dichtgesnoerde borstkas die slechts bevrijd kan worden door scheurend te blaffen.  Geen bescheiden pakje Kleenex maar een hele rol WC papier binnen handbereik.

Op zo'n momenten denk ik aan de klassieker die mijn moeder al decennialang placht te debiteren : men stuurt mensen naar de maan, maar een geneesmiddel voor een simpele 'valling' kunnen ze  niet uitvinden. Gelijk heeft ze. Prutsers van wetenschappers!

25 januari 2008

Vogelgriepje

Zoals ik volledig juist voorspeld had, werd Kleine Vogel woensdag ziek.  Vandaag is ze echter weeral terug haar eigen flukse zelve.  Terwijl Geliefde en ik, hoewel redelijk genezen, ons nog voortslepen als leefden we onder water, huppelt zij na amper 2 dagen al weer energiek rond. 

Behalve vanmiddag.  Opeens begon ze te huilen en begroef zich onder haar dekbed, dat we bedgewijs op de zetel hadden gelegd.  Met grote gierende uithalen lag ze te snikken .  En wat er mis was, kon ze niet echt zeggen.

Maar snappen deed ik het wel : na dit griepje is het heel af en toe alsof iemand plots zandzakken aan je extremiteiten bindt en dan heel vlug gaat lopen. Jou achterlatend alsof je honderd kilo weegt en met ogen die alleen nog maar willen toevallen.

Ook ik heb al een paar keer in tranen willen uitbarsten, maar na mijn schaamtelijke gekerm om mijn moeder weersta ik dergelijke impulsen.  Vooral omdat ik de daaropvolgende impuls om alles aan U, Nijver Lezertje , te komen opbiechten niet kan onderdrukken. 

En er schiet al weinig genoeg over van mijn street credibility sinds het begin van deze blog.  Zucht uw huisvrouw terwijl ze de schamele resten van haar trots bijeenveegt. 

 

21 januari 2008

Het weekend had best fijner gekund. Ow ja.

Vrijdag begon met een stevige hoest en eindigde met een hoestfest zonder weerga.  Of beter gezegd : eindigde niet, want slapen als je niet meer dan twee keer een half uur stopt, is schier onmogelijk.

Zaterdag ging in diezelfde trant verder.  Geliefde keek bezorgd en opperde om naar spoed te rijden, dus ik denk dat het wel een griezelig hoorspel was dat ik bood. Ik sloeg zijn aanbod echter rol-ogend af. De koorts ging van gewone koorts tot rilkoorts en ik prefereerde de laatste want merkwaardig genoeg hoestte ik niet wanneer ik rilde.

 Geliefde maakte mij thee met citroen nadat ik al vijf keer gezegd had dat ik geen thee beliefde.  Uit beleefdheid besloot ik hem toch op te drinken maar spuwde hem ei zo na uit bij de eerste slok. Muntthee met citroen is niet te drinken, fluisterde ik hem toe, want van normaal spreken, laat staan roepen, was al lang geen sprake meer.  Geen man overboord : 5 minuten later mocht ik mij in weer een ongewenste thee verheugen.  De eerste slok leerde mij echter dat ook Yogithee met citroen niet te pruimen valt.  En toen heb ik mijn laatste stemgeluid bij elkaar gezocht om te vragen waarom hij niet gewoon gewone thee neemt, als hij dan toch perse citroen ergens aan wil toevoegen en ofdat hij de hele theekwestie niet gewoon kon vergeten.  Wat hij gelukkig ook gedaan heeft.

Zondag, na de tweede buikspierverscheurende nacht, waarin ik tot mijn grote schaamte zelfs af en toe 'mama' gekermd heb, heeft Geliefde de dokter van wacht gebeld.  Die kwam, als een kruising tussen Dr. Beaucourt en een arts zonder grenzen, met niet één maar twee gigantische tassen (waarvan een knalgele) én een grote plastic zak waarin medicijnen bleken te zitten, alsof hij in een of andere Afrikaans huttendorp dacht te gaan belanden.  Ze waren echter bestemd voor eenzame mensen die te ziek waren om hun huis uit te gaan, wat wel heel nobel was van hem, en zelfs ik kreeg een Dafalgan forte uit de diepte van de plastieken zak, nadat ik zei dat ik alleen Aspro in huis had.

Bronchitis, was zijn verdict, en een goeie straffe penicilline het medicijn want anders ging ik naar een longontsteking gaan. Plus een paardenmiddelhoestsiroop.  Die had hij nog nooit voorgeschreven, bepeinsde hij tijdens datzelfde voorschrijven.  'Maar in uw geval...'voegde hij eraan toe.  Ik antwoordde met de tigste hoestpartij.

Vandaag, exact twaalf uur na mijn eerste tablet, voelde ik mij terug een mens en dankzij de siroop heb ik de vorige nacht zowaar geslapen.

Maar raad eens?  Nu zijn Zoon en Geliefde ziek. O joy.  En tegen woensdag pronostikeer ik dat Vogeltje wel de volgende zal zijn.  Het wordt nog een fijne week, dat ziet men van ver.

O ja, mijn onderoogrimpels hebben sinds dit weekend gezelschap gekregen van schitterde paarse wallen.  Het komt nooit meer goed daar onder mijn kijkers, vrees ik zo. 

18 oktober 2007

Abces

Het is dus een abces.  En met één pil AB, drie dagen op een rij zou het opgelost moeten zijn.  Da's pas een AB naar mijn goesting zie.  Geen eindeloze 3 keer per dag voor 14 dagen waar ik dan de helft van vergeet in te nemen.  Gloednieuw zei de tandarts. Leve de vooruitgang.

En hoe heerlijk is het niet om even met je hoofd in het digitale fotoding te gaan hangen en dan een minuut later je binnenwerk tot in de wortels op het scherm te zien.  Geen loden schorten, geen gigantische plakaten die dan pas na een eeuwigheid ontwikkeld zijn. Gewoon klik en knal.  De techniek staat voor niks zeg ik u!

17 oktober 2007

O jee

Dit is de derde dag dat ik om de 4 uur 2 Nurofens neem.  Pas morgenmiddag kan ik naar de tandarts wat ik eigenlijk schandalig vind, maar er was niet eerder plaats.  Met de pillen is het draaglijk, anders was ik al wel 's avonds naar een tandarts van wacht gegaan. 

Ik vrees dat het dus geen groeischeut is maar een onsteking, abces of iets anders wansmakelijks.  

Na een heerlijk etentje bij de Japanner gisteren, met sloten drank, heb ik wel geweldig geslapen zonder te moeten opstaan voor extra pijnstillers, maar vanochtend was het weer prijs en ik kan moeilijk de dag met een cognacske of zo beginnen natuurlijk.

Enfin, ik ben helemaal grrrr en mweuh en pffff...Verschoning. 

15 oktober 2007

Niet goed wijs.

Eén mijner verstandskiezen, aka wijsheidstanden, speelt weer op.  Niet zoals gewoonlijk een beetje zeurderig maar hardcore pijnlijk.  Kloppend tot in mijn oor en keel, slechts te verdragen door megadosissen Nurofen.

Dus al de hele dag zit ik groggy te wezen.  Want het helpt wel, maar echt helder word je er nu niet van. Ik voel mij uitermate zielig, want normaalgezien had ik vanmiddag even kunnen gaan lunchen met 2 vriendinnen bij de Italiaan onder het genot van een sloot Lambrusco.  In plaats daarvan slefte ik naar de apotheek om een verse doos Nurofen en weer terug.  En zat ik lusteloos in de zetel.

Ik  wil dat hij er mee stopt , die kies, want volgens mij ben ik al lang wijs genoeg. 

 ps : daarenboven lispel ik alsof ik lichtelijk beschonken ben, wat dus, voor alle duidelijkheid , niet het geval is.  Effenaf belachelijk.

24 september 2007

wisselen van de wacht.

Vogel was gisteren genezen.  Een dag koorts zonder focus dus. En alzo hebben we gisteren dan toch nog van het geweldige weer mogen genieten.

Zoon daarentegen kwam deze middag thuis om te eten en is meteen thuis gebleven want die had iets buikgriepig en nog een lelijke hoest erbovenop.

Volgens de schoolsecretaris of zoiets was hij alvast niet de enige.  Beware voor het vreselijke buikvirus dus.

22 september 2007

Niet goed.

'Ik voel mij niet goehoed', teemde Vogeltje vanochtend.  En jawel, ze had wat verhoging.  Ik sleepte aanstonds een emmer aan want naar het schijnt heerst er buikgriep maar tot op heden nog niks zien verschijnen langs de verkeerde kant.

In het midden van de ochtend leek ze opgeknapt want ze heeft nog goed gegeten en we hebben een spelletje memory gespeeld.  Met slechts de helft van de kaarten.  Niet voor haar, want aan haar geheugen mankeert niks, maar ik onthoud het zelfs met een gehalveerd spel nog niet.

Daarnet ging ze weer wat liggen, en na een paar minuten sliep ze.  In geen 3 jaar meegemaakt dat Vogel een dut doet overdag, dus ze zal toch echt niet lekker zijn.  Ocharme en het is net zo'n mooi weer.  Ik hoop dat ze na haar slaapje miraculeus genezen blijkt, maar dat zal er wel gene zijn. Damn.

01 juni 2007

Nog koorts

Toen ik gisteravond ging kijken , lag mijn meisje klam van het zweet en nog steeds heel warm, te slapen.  Even later werd ze wakker, en moest ze weer overgeven. En was ze aan het rillen van de koorts.

De verdere nacht heeft ze goed geslapen;  Om 6 uur zag Geliefde haar voorbij onze deur naar de badkamer trippelen.  Om een plasje te doen.  En dan nog eens over en weer om haar beker bij te vullen en wat water te drinken.  Zonder zelfs maar een blik in onze kamer te werpen.  Van een kleine zelfstandige gesproken!

Dan is ze weer verder gaan slapen, tot bij negen uur ,en werd weer rillend van de koorts wakker.  Wat junifen verder knapte ze weer helemaal op, werd zelfs heel actief.  En nu zwakt ze weer wat af.  Vieze dinges die virussen.